Short track

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Short track – "wykładanie" (podpierają się ręką na łuku)
Wikimedia Commons

Short track, łyżwiarstwo szybkie na torze krótkim – jedna z najmłodszych wyczynowych dyscyplin sportów zimowych. Narodziła się w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Wpisana do programu Zimowych igrzysk azjatyckich.

Wyścigi odbywają się na bardzo krótkim torze, którego pętla standardowo wynosi 111,12 m, a sam tor jest wyznaczany na tafli lodowiska (do hokeja na lodzie). Zawodników jest od czterech do sześciu i wszyscy startują z jednej linii. Dystanse 500, 800, 1000, 1500, 3000, 5000 m. Biegi indywidualne, a także sztafety, w których zawodnik wypycha swojego zmiennika, aby nabrał prędkości. Zmian takich dokonuje się średnio co 1 – 2 okrążenia. Liczy się kolejność na mecie, do następnego biegu kwalifikuje się dwóch pierwszych z każdego biegu. Zawodnicy w wyniku prędkości rozwijanych do 50 km/h podpierają się ręką na łuku (wykładanie).

Short track w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Tym sportem w Polsce zaczyna interesować się coraz więcej osób. W Białymstoku znajdują się 3 szkoły, które zajmują się trenowaniem zawodników. Ważniejszymi ośrodkami propagującymi short-track w Polsce są kluby z Białegostoku, Opola, Elbląga, Sanoka (lodowisko Arena Sanok), Gdańska, Torunia, Nowego Targu oraz Olsztyna i Domaniewic. Pierwsze zawody w Polsce odbyły się podczas Uniwersjady w Zakopanem w 1993 roku. Polskę reprezentowali trener: Dariusz Tchórzewski i zawodnicy: Lidia Olcoń-Matuszek, Jarosław Ogórek, Jan Mazur, Maciej Kukułka, Krzysztof Cukier. Byli to prekursorzy short tracku w Polsce.

Pierwsze rekordy Polski zostały ustanowione podczas międzynarodowych zawodów w Sofii w Bułgarii w styczniu 1993, gdzie po raz pierwszy PZŁS wystawił reprezentację Polski w short tracku.

Reprezentanci Polski w short-tracku na Igrzyskach Olimpijskich: Maciej Pryczek (Nagano 1998), Krystian Zdrojkowski (Salt Lake City 2002), Dariusz Kulesza (Turyn 2006), Patrycja Maliszewska (Vancouver 2010, Soczi 2014), Paula Bzura (Vancouver 2010), Jakub Jaworski (Vancouver 2010).

Jedyny zdobyty medal w tej konkurencji należy do Patrycji Maliszewskiej – srebro Mistrzostw Europy 2011 w Heerenveen (Holandia) na 500 metrów.

Rekordy świata[edytuj | edytuj kod]

Mężczyźni
Dystans Zawodnik Miasto Data Czas
500 metrów Stany Zjednoczone J.R. Celski Stany Zjednoczone Salt Lake City 10 lutego 2008 39,973
1000 metrów Kanada Charles Hamelin Kanada Montreal 18 stycznia 2009 1:23,454
1500 metrów Korea Południowa Ahn Hyun-soo Stany Zjednoczone Marquette 24 października 2003 2:10,639
3000 metrów Korea Południowa Noh Jin-Kyu Polska Warszawa 19 marca 2011 4:31,891
sztafeta 5000 m  Korea Południowa* Stany Zjednoczone Salt Lake City 19 października 2008 6:38,486
* Sztafeta w składzie: Kwak Yoon-Gy, Lee Ho-Suk, Lee Jung-su, Sung Si-Bak.
Kobiety
Dystans Zawodniczka Miasto Data Czas
500 metrów Chińska Republika Ludowa Wang Meng Chińska Republika Ludowa Pekin 29 listopada 2008 42,609
1000 metrów Korea Południowa Shim Suk Hee Kanada Calgary 21 październik 2012 1:26.661
1500 metrów Chińska Republika Ludowa Zhou Yang Stany Zjednoczone Salt Lake City 9 lutego 2008 2:16,729
3000 metrów Korea Południowa Jung Eun-Ju Chińska Republika Ludowa Harbin 15 marca 2008 4:46,983
sztafeta 3000 m  Chiny* Kanada Vancouver 24 lutego 2010 4:06,610
* Sztafeta w składzie: Sun Linlin, Wang Meng, Zhang Hui, Zhou Yang.