Shrek Trzeci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Shrek 3)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Shrek Trzeci
Shrek the Third
Gatunek animowany
komediowy
Data premiery Ziemia 6 maja 2007
Polska 29 czerwca 2007
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 93 minuty
Reżyseria Chris Miller
Raman Hui
Scenariusz Jeffrey Price
Peter S. Seaman
Jon Zack
Jeffrey Price
Główne role Mike Myers
Cameron Diaz
Eddie Murphy
Antonio Banderas
Muzyka Harry Gregson-Williams
Scenografia Guillaume Aretos
Peter Zaslav
Kostiumy Israel Segal
Montaż Michael Andrews
Joyce Arrastia
Produkcja Aron Warner
Wytwórnia DreamWorks Animation
Pacific Data Images
Dystrybucja Stany Zjednoczone Paramount Pictures
Polska United International Pictures
Budżet 160 000 000 $[1]
Poprzednik Shrek 2
Kontynuacja Shrek Forever

Shrek Trzeci (ang. Shrek the Third) – film animowany, będący kontynuacją losów bohaterów serii filmów Shrek i Shrek 2. Jego premiera odbyła się w USA 6 maja 2007, w Polsce film można było oglądać w kinach od 29 czerwca 2007, jego kontynuacja Shrek Forever pojawiła się 3 lata później.

Film powstał według scenariusza napisanego przez J. Price’a, P. Seamana, J. Zacka w reżyserii Chrisa Millera i Ramana Huia. Za produkcję odpowiadał Jeffrey Katzenberg. Wytwórnia DreamWorks Animation dystrybucję filmu powierzyła Paramount Pictures.

Spis treści

[edytuj] Fabuła

Ojciec Fiony, a także król ZasiedmiogórogroduHarold umiera, więc Shrek musi go zastąpić na pozycji króla. Jednak ten tego nie chce, dlatego musi odnaleźć innego dziedzica. Najlepszym kandydatem jest zaginiony kuzyn Fiony, Artur. Ogr wraz z Osłem i Kotem w Butach wyrusza na poszukiwania Artura. Tymczasem Fiona jest w ciąży, a Książę z Bajki wraz ze "złymi" postaciami z bajek przeprowadza w Zasiedmiogórogrodzie zamach stanu. Artur nie chce wcale zostać królem Zasiedmiogórogrodu. Fiona i reszta zostaje porwana, a Shrek po powrocie do królestwa ma zostać zabity. Jednak dzięki odwadze Osła oraz Kota w butach i talentowi aktorskiemu Shreka cały film kończy się szczęśliwie.

[edytuj] Obsada

[edytuj] Wersja polska

Opracowanie wersji polskiej: Start International Polska
Reżyseria: Joanna Wizmur
Dialogi polskie: Bartosz Wierzbięta
Teksty piosenek: Tomasz Robaczewski, Bartosz Wierzbięta
Dźwięk i montaż: Janusz Tokarzewski
Kierownictwo muzyczne: Marek Klimczuk
Kierownictwo produkcji: Dorota Nyczek
W wersji polskiej udział wzięli:

oraz

i inni

[edytuj] Motywy artystyczne

  • Podczas pierwszej sceny z Księciem z Bajki na ścianie w tle znajduje się praca malarza Cope2.
  • Podczas pogrzebu króla Harolda chór żab wykonuje piosenkę „Live And Let Die” grupy Wings śpiewaną przez Paula McCartneya.
  • W momencie bombardowania Zasiedmiogórogrodu przez Księcia z Bajki i jego armię, w tle odtwarzany jest fragment piosenki „Joker & The Thief” australijskiej grupy Wolfmother.
  • Kiedy Smoczyca rzuca czarownicą w biegnących napastników, jeden z nich wydaje słynny Krzyk Wilhelma.
  • Kiedy Shrek rozmawia z Arturem przy ognisku, Merlin puszcza piosenkę „That’s What Friends Are For”.
  • Królewna Śnieżka po uroczym śpiewaniu wydaje z siebie krzyk. Jest to odniesienie do „Immigrant Song” grupy Led Zeppelin.
  • W filmie wykorzystano utwór Ramones pt. „Do You Remember Rock’n’Roll Radio?”.

[edytuj] Ścieżka dźwiękowa

  1. Royal Pain (Eels) – 2:28
  2. Do You Remember Rock 'n' Roll Radio? (Ramones) – 3:50
  3. Immigrant Song (Led Zeppelin) – 2:25
  4. Barracuda (Fergie) – 4:39
  5. Live and Let Die (Wings) – 3:13
  6. Best Days (Matt White) – 3:01
  7. Joker & the Thief (Wolfmother) – 4:41
  8. Other Ways (Trevor Hall) – 3:25
  9. Cat's in the Cradle (Harry Chapin) – 3:46
  10. Losing Streak (Eels) – 2:50
  11. What I Gotta Do (Macy Gray) – 3:09
  12. Thank You (Falletin Me Be Mice Elf Again) (Eddie Murphy, Antonio Banderas) – 4:39
  13. Final Showdown (Maya Rudolph, Rupert Everett) – 1:55
  14. Charming's Plan (Harry Gregson-Williams) – 2:49
  15. Touched by Love (Eran James) (bonusowy utwór w wersji australijskiej) – 3:55

Inne utwory z filmu, które nie ukazały się na albumie:

[edytuj] Ciekawostki

  • Do tej samej szkoły co Artur chodzili m.in. Lancelot (jeden z przyszłych rycerzy Okrągłego Stołu, czyli osoby bardzo zaprzyjaźnionej z Arturem – w filmie Lancelot prześladował Artura) i Ginewra (przyszła żona Artura, którą kochał również w filmie).
  • Książę z Bajki w karczmie mówi o tym, jak Pinokio porzucił swojego właściciela dla Shreka. W pierwszej części jednak była scena, jak "właściciel" sprzedaje rycerzom Lorda Farquada pajacyka. Jest to błąd tłumacza. Człowiek, do którego Książę mówił, to właściciel cyrku marionetek, w którym był Pinokio, a opuścił go aby znaleźć swego ojca.
  • W dodatkowej scenie pod koniec drugiej części pojawia się sześcioro dzieci Smoczycy i Osła, a jeden z nich jest czerwony. W trzeciej części natomiast jest ich pięć, gdyż nie pojawia się właśnie ten czerwony.
  • Na próbie przed przedstawieniem Książę z Bajki ma na sobie śmieszne różowe getry. Po zejściu do garderoby już ich nie ma.
  • W tej części w barze "Zatrute Jabłko" pojawia się Rumpelnicki (Titelitury), ale inaczej wygląda niż w części czwartej.
  • Gdy Shrek, Atrur, Osioł w ciele Kota w butach i Kot w butach w ciele Osła wchodzą do Zasiedmiogórogrodu (ang. Far Far Away), okazało się, że Książę z bajki zmienił jego nazwę na Zabierajsięstądgórogród (ang. Go Go Away – co oznacza zabieraj się stąd).
  • Film miał w Polsce najlepsze otwarcie w kategorii po 1989 roku. W pierwszy weekend obraz w Polsce zgromadził 793 753 widzów.
  • Motyw z filmu pojawia się w reklamie komputerów firmy Vobis.

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
ze Shreka Trzeciego
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach