Shu Han

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chiny w okresie Trzech Królestw
Historia Chin
Historia Chin
Prehistoria i starożytność
Neolit w Chinach
ok. 8000–2000 p.n.e.
Trzech Dostojnych i Pięciu Cesarzy
wg tradycji 2850−2205 p.n.e.
Dynastia Xia 2100–1600 p.n.e.
Dynastia Shang 1600–1046 p.n.e.
Dynastia Zhou 1045–256 p.n.e.
    Okres Wiosen i Jesieni
    Okres Walczących Królestw
Cesarstwo
Dynastia Qin 221 p.n.e.–206 p.n.e.
Dynastia Han 206 p.n.e.–220 n.e.
  (Dynastia Xin 9–23)
Epoka Trzech Królestw 220–280
  WeiShuWu
Dynastia Jin 265–420
Szesnaście Królestw 304–439
Dynastie Południowe i Północne 420–589
Dynastia Sui 581–618
Dynastia Tang 618–907
  (Dynastia Zhou 690–705)
Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw
907–960
Dynastia Liao
907–1125
Dynastia Song
960–1279
Xixia 1038–1227
Jin 1115–1234
Dynastia Yuan 1271–1368
Dynastia Ming 1368–1644
Dynastia Qing 1644–1911
Współczesność
Republika Chińska 1912–1949
Chińska Republika Ludowa od 1949
Republika Chińska (Tajwan) od 1949

Shu, Shu Han lub Han (chiń. upr.: 蜀汉; chiń. trad.: 蜀漢; pinyin: Shǔ Hàn; Wade-Giles: Shu Han; 221-263) - państwo istniejące w Epoce Trzech Królestw na zachodzie Chin. Z dwoma innymi królestwami, Cao Wei oraz Sun Wu, królestwo Shu Han toczyło walkę o kontrolę nad Chinami po upadku Dynastii Han w 220 roku. Samo uległo państwu Wei w 263 r. Zostało założone przez Liu Beia.

Dzieje państwa Shu opisuje Kronika Trzech Królestw, a ich zbeletryzowaną wersję powieść Sanguo yanyi.