Shun
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Shun (chin.: 舜; pinyin: Shùn) – legendarny władca Chin, ostatni z Pięciu Cesarzy.
Objął rządy po Yao, który jeszcze za życia wyznaczył go na swojego następcę[1]. Przez konfucjanistów uważany był za jednego z idealnych władców. Księga dokumentów przyrównuje go do Yao, określa przydomkiem "Wspaniały" i wylicza liczne jego przymioty, takie jak przenikliwość, roztropność, łagodność i szczerość[2].
Miał polecić Yu zadanie poskromienia wód potopu, do jakiego doszło jeszcze za panowania cesarza Yao. Następnie Shun wyznaczył Yu na swojego następcę, a ten stał się założycielem pierwszej chińskiej dynastii, Xia[3].
Przypisy
- ↑ Mieczysław Jerzy Künstler: Mitologia chińska. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Auriga, 2006, s. 180. ISBN 83-922635-4-5.
- ↑ Mieczysław Jerzy Künstler: Mitologia chińska. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Auriga, 2006, s. 183. ISBN 83-922635-4-5.
- ↑ Mieczysław Jerzy Künstler: Mitologia chińska. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Auriga, 2006, s. 187. ISBN 83-922635-4-5.
