Shuriken

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shurikeny z epoki Edo w muzeum na zamku w Odawara

Shuriken (jap. 手裏剣 shuriken?) - broń miotana, używana przez wojowników ninja.

Shurikeny były pociskami do ręcznego miotania. Składały się z od 3 do 10 ostrzy. Ogólnie, ze względu na kształt wyróżnia się 20 różnych rodzajów shurikenów: potrójne, z 4 ostrzami, o kształcie gwiazdy, z 6 ostrzami, o kształcie swastyki oraz gwiazdki z 8 i 10 ostrzami. Każdy klan posiadał inny rodzaj shurikena.

Ostrza shurikenów pokrywano trucizną. Większość wojowników nosiła 9 shurikenów - tę właśnie liczbę uznawano za szczęśliwą. Rzucając shurikeny wojownik zawsze zostawiał sobie jedną gwiazdę dla obrony przy bezpośrednim starciu z przeciwnikiem. Adept musiał tak długo rzucać shurikenem w tarcze w kształcie ludzi, aż był w stanie za każdym razem precyzyjnie w nie trafić. Miał doskonałe oko i niezwykłe wyczucie czasu - potrafił rzucać tak szybko, iż zdarzyło się, że w tym samym czasie w powietrzu znajdowało się 6 lub nawet 7 pocisków.

Shurikeny są obecnie ogólnodostępne w sklepach

Istnieją cztery rodzaje shurikenów:

Każdy z tych rodzajów miał różne odmiany, wzorów shurikenów było bardzo dużo. Używano ich do przestraszenia przeciwnika miotając nimi z ukrycia lub dla zatrzymania pościgu.

Shurikeny najczęściej mają grubość 2 mm, średnicę 10 cm oraz masę 100 g.

Obraz broni jest bardzo wypaczony przez obecne kino światowe oraz pogłoski. Shu-ri-ken oznacza "ostrze ukryte w dłoni" i niekoniecznie wyglądem przypomina "gwiazdkę". Używana przez samurajów, choć nie opanowali tej sztuki do perfekcji. Nie służyły one do zabijania, lecz ranienia podczas ucieczki lub niespodziewanych sytuacji. Senban shuriken oznacza płaskość w przypadku gwiazd o grubości materiału mniejszej lub równej ok. 2 mm, które również były najczęściej używane.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Artykuł na stronie PJWSTK