Siódma pieczęć (film 1957)
| Siódma pieczęć Det Sjunde inseglet |
|
| Gatunek | dramat fantasy |
| Data premiery |  16 lutego 1957 1959 |
| Kraj produkcji |  Szwecja |
| Język | szwedzki |
| Czas trwania | 96 min |
| Reżyseria | Ingmar Bergman |
| Scenariusz | Ingmar Bergman |
| Główne role | Max von Sydow, Gunnar Björnstrand, Bengt Ekerot, Nils Poppe |
| Muzyka | Erik Nordgren |
| Zdjęcia | Gunnar Fischer |
| Scenografia | Per Axel Lundgren |
| Produkcja | Allan Ekelund |
| Dystrybucja | Svensk Filmindustri Gutek Film |
 Siódma pieczęć w Wikicytatach |
|
Siódma pieczęć (szw. Det Sjunde inseglet) – szwedzki film fabularny z 1957 roku, nominowany do Złotej Palmy w Cannes w 1957 roku. Na tym samym festiwalu Ingmar Bergman otrzymał za Siódmą pieczęć nagrodę specjalną jury. Polska premiera miała miejsce w roku 1959. Film ponownie został wprowadzony do polskich kin 5 stycznia 2007.
Siódma pieczęć jest przekrojowym obrazem w twórczości Bergmana, splatającym wątki z jego dramatów psychologicznych, zawiera również elementy komediowe. Dzieło to, zapisując się w kanonie światowego kina, ugruntowało pozycję Ingmara Bergmana wśród największych reżyserów kina autorskiego[potrzebne źródło].
W roku 1995, w stulecie narodzin kina, obraz Bergmana znalazł się na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczne[1].
Spis treści |
Obsada [edytuj]
- Gunnar Björnstrand – Jöns
- Max von Sydow – Antonius Block
- Inga Landgré – Karin, żona Blocka
- Bibi Andersson – Mia
- Nils Poppe – Jof
- Bengt Ekerot – Śmierć
- Åke Fridell – Plog, kowal
- Inga Gill – Lisa, żona Ploga
- Maud Hansson – Wiedźma Tyan
- Erik Strandmark – Jonas Skat
- Gunnel Lindblom – dziewczyna
- Gunnar Olsson – malarz
- Bertil Anderberg – Raval
- Anders Ek – Mnich
Opis fabuły [edytuj]
Siódma pieczęć, osadzona w średniowiecznych realiach (połowa XIV wieku), oparta jest na jednoaktowej sztuce teatralnej wystawionej po raz pierwszy 18 marca 1955 roku pt. Malowidło na drzewie (Trämålning). Siódma pieczęć to metaforyczna opowieść o powracającym z wyprawy krzyżowej rycerzu, który staje do szachowego pojedynku ze śmiercią – stawką w nim jest jego życie. W filmie tym Bergman daje wyraz swoim inspiracjom średniowiecznym malowidłem ściennym Śmierć grająca w szachy z kościoła w Täby w okolicach Sztokholmu[2].
Film oddaje atmosferę średniowiecznej Europy, przepełnionej śmiercią, stojącej w obliczu zarazy. Reżyser eksponuje rolę średniowiecznego Kościoła w kreowaniu wszechobecnego strachu społeczności przed zarazą, mającą być karą za grzechy. Siódma pieczęć jest jednocześnie traktatem filozoficznym o wymowie bliskiej egzystencjalizmowi, który wprowadza do twórczości Bergmana wątki stanowiące w przyszłości o jej wyjątkowym charakterze. Po raz pierwszy reżyser ukazuje na zasadach kontrastu Jönsa, hołdującego wartościom materialistycznym i Blocka, rycerza poszukującego sensu swojego istnienia, nieodnajdującego Boga, pierwowzoru dylematów znanych z Trylogii pionowej.
Przypisy
- ↑ Niektóre ważne filmy czyli tzw. lista watykańska. www.kultura.wiara.pl. [dostęp 17 marca 2009].
- ↑ Ann Catherine Bonnier, Göran Hägg, Ingrid Sjöström: Svenska kyrkor: En historisk reseguide. Sztokholm: Medströms Bokförlag, 2008, s. 321. ISBN 978-91-7329-015-9. (szw.)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Siódma pieczęć w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Siódma pieczęć w bazie filmweb.pl
- Siódma pieczęć w bazie stopklatka.pl
|
|||||||||||||||||||||||||
