Sianki (Ukraina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi na Ukrainie. Zobacz też: Sianki – wyludniona wieś w Polsce.
Sianki
Widok na Sianki z Polski
Widok na Sianki z Polski
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Lviv Oblast.png lwowski
Rejon turczański
Powierzchnia 0,007 km²
Wysokość 834 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

580
828,57 os./km²
Nr kierunkowy +380 3269
Kod pocztowy 82537
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Sianki
Sianki
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Sianki
Sianki
Ziemia 49°01′30″N 22°54′00″E/49,025000 22,900000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Ukraina

Sianki (ukr. Сянки) – wieś na Ukrainie w obwodzie lwowskim, w rejonie turczańskim, nad górnym Sanem. Liczy ok. 580 mieszkańców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

1920-1944 Sianki leżały w powiecie turczańskim w woj. lwowskim w Polsce. W latach 1934-1939 istniała gmina Sianki. Wówczas wieś leżała po obu stronach Sanu na terytorium Polski. Po wojnie została przecięta granicą państwową. Po stronie ukraińskiej znajduje się obecnie około 100 domów i stacja kolejowa na linii Użhorod-Lwów. Polska część Sianek jest od 1945 roku wyludniona.

Wieś lokowana na prawie wołoskim w 1560 roku przez ród Kmitów. Właścicielami oprócz Piotra Kmity od 1553 r. była Barbara Kmita, w 1580 r. – rodzina Tarłów. W 1589 r. – Jadwiga Tarło, a w 1663 r. – własność wspólna Zatwarnickich, Czarnieckich, Grochowskich. Od początku XVIII w. do 1939 r. – rodzina Stroińskich; po stronie polskiej znajduje się ich grobowiec.

Od roku 1905 przez miejscowość prowadzi linia kolejowa łączącą Użhorod z Samborem, jest tu dworzec kolejowy. W latach 1772-1918 pod zaborem austriackim, położona w powiecie turczańskim w austriackiej prowincji Galicja, 14 km od miejscowości Borynia, na granicy węgierskiej. Graniczyła z wsiami Beniowa, Sokoliki, Tarnawa Wyżna, Tureczki Wyżne, Butelka Wyżna, Jaworów i Użok. W roku 1880 wieś liczyła 355 mieszkańców, oraz 50 domów, zamieszkana była przez Polaków, Rusinów, Żydów i Niemców. W Siankach znajdował się także kościół i dwie drewniane cerkwie, obydwie pod wezwaniem św. Stefana. Parafia katolicka znajdowała się w Turce, unicka w Beniowej. W końcu lat dwudziestych Sianki odwiedził Józef Piłsudski wędrując także z dziećmi na Opołonek, do Skały Dobosza.

Przed II wojną światową wieś była znanym ośrodkiem narciarskim w Polsce. Po 17 września 1939 roku przez wieś przebiegała granica między Niemcami a ZSRR. Po roku 1951 wieś została formalnie podzielona między Polskę a radziecką Ukrainę.

W 1921 Sianki liczyły jeszcze 788 mieszkańców (spis powszechny z 1931 podawał 889), wśród których 62% stanowili grekokatolicy.

W polskich Siankach zachowały się do dnia dzisiejszego grobowce Klary z Kalinowskich (zm. 1867) i Franciszka (zm. 1893) Stroińskich – przedwojennych właścicieli tych dóbr. Obecnie jest to tzw. obręb geodezyjny, leżący w obrębie Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”. W 1993 r. rekonstruowano mury kaplicy.

Na granicy Polski i Ukrainy w pobliżu Sianek ma swoje źródło rzeka San. Na samej granicy przy znaku granicznym 224 stoi ukraiński obelisk informujący, iż jest to źródło tej rzeki (49°00′10″N 22°52′30″E/49,002778 22,875000).

Na początku lat 90. XX wieku, 150 m od Sanu, po stronie ukraińskiej, umieszczono 32 żelbetonowe kontenery z toksycznymi substancjami (17 ton substancji). Kilka z nich przeciekało, a trucizna groziła skażeniem Sanu[1]. Z pomocą środków unijnych kontenery usunięto jesienią 2008, a chemikalia zutylizowano w Niemczech.

W Siankach urodził się 1928 Zygmunt Wisłouch – polski dowódca plutonowy, podporucznik Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego.

Przypisy

  1. Ralacja telewizyjna TVP1 z 20 października 2006 w cyklu „Na celowniku” o godz. 17:20.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]