Siarczan ołowiu(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siarczan ołowiu(II)
Siarczan ołowiu(II)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny PbSO4
Masa molowa 303,26 g/mol
Minerały anglezyt
Identyfikacja
Numer CAS 7446-14-2
PubChem 24008[5]
Podobne związki
Inne aniony PbS
Inne kationy HgSO4, BaSO4
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Siarczan ołowiu(II) (nazwa Stocka: siarczan(VI) ołowiu(II)), PbSO4nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczanów, sól kwasu siarkowego i ołowiu na II stopniu utlenienia.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Siarczan ołowiu(II) można otrzymać w reakcji ołowiu, tlenku ołowiu(II), tlenku ołowiu(IV) lub roztworów zawierających jony Pb2+[6], np.:

Pb2+ + SO2−4PbSO4[1]
2PbO2 + 2H2SO42PbSO4 + 2H2O + O2[7]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Słabo rozpuszcza się w wodzie i rozcieńczonym kwasie siarkowym, rozpuszcza się natomiast w gorącym stężonym kwasie siarkowym[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Philip John Durrant, Bryl Durrant: Zarys współczesnej chemii nieorganicznej. Warszawa: PWN, 1965, s. 723.
  2. Siarczan ołowiu(II) (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-09=15].
  3. 3,0 3,1 Klasyfikacja i oznakowanie substancji wynika ze wspólnego określenia zagrożeń dla „związki ołowiu(pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-09-15].
  4. 4,0 4,1 Siarczan ołowiu(II) (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2012-09=15].
  5. Siarczan ołowiu(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  6. M.A.K Ahmed, H. Fjellvåg, A. Kjekshus. On synthesis, structure, and thermal stability of mercury and lead sulfates and oxide sulfates. „Thermochimica Acta”. 390 (1–2), s. 113–121, 2002. doi:10.1016/S0040-6031(02)00084-9. 
  7. P. Ruetschi, J. Sklarchuk, R.T. Angstadt. Stability and reactivity of lead oxides. „Electrochimica Acta”. 8 (5), s. 333–342, 1963. doi:10.1016/0013-4686(63)80063-8.