Siatkolist maczugowaty
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Siatkolist maczugowaty | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Królestwo | grzyby |
| Gromada | podstawczaki |
| Klasa | pieczarniaki |
| Rząd | siatkolistkowce |
| Rodzina | siatkolistowate |
| Rodzaj | siatkolist |
| Gatunek | siatkolist maczugowaty |
| Nazwa systematyczna | |
| Gomphus clavatus (Pers.) Gray[2]. Nat. Arr. Brit. Pl. 1: 638 (Londyn, 1821) |
|
Siatkolist maczugowaty, siatkoblaszek maczugowaty (Gomphus clavatus (Pers.) Gray) – gatunek grzybów należący do rodziny siatkolistowatych (Gomphaceae).
Morfologia [edytuj]
- Owocnik
- 4-10 cm wysoki i do 6 cm szeroki. Kształt zmienny, zwykle maczugowaty z płasko uciętym szczytem, który z wiekiem jest nieco wklęśnięty. Powierzchnia gładka, lekko falisto zmarszczona. Barwa za młodu liliowa, z wiekiem ochrowo-brązowa.
- Hymenofor
- W formie grubych, nieregularnie rozwidlonych listewek lub fałd połączonych w siateczkę zbiegającą na na trzon.
- Trzon
- Niewyraźny.
- Miąższ
- W stanie wilgotnym ochrowożółtawy i wodnisto żyłkowany (marmurkowaty), w stanie suchym jednolicie białawy, miękki. Zapach słaby, smak łagodny lub nieco gorzkawy.
- Wysyp zarodników
- Ciemnożółty. Zarodniki elipsoidalne, brodawkowane, z kroplami, o średnicy 9-12 x 4-5,5 μm.
Występowanie [edytuj]
Rośnie od sierpnia do października, w lasach liściastych i iglasych, pod świerkami, jodłami, bukami, w średnich i wyższych partiach gór. Najczęściej na glebach wapiennych. Przypuszczalnie tworzy mikoryzy. W Polsce bardzo rzadki.
Znaczenie [edytuj]
Grzyb jadalny: Smaczny i wydajny grzyb spożywczy o smaku podobnym do smaku pieprznika jadalnego. Grzyb objęty ochroną gatunkową, w Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status E – wymierający.
Synonimy [edytuj]
- Cantharellus brevipes Peck, 1883
- Cantharellus clavatus (Pers.) Fr., 1821
- Clavaria elveloides Wulfen, in Jacquin, 1781
- Clavaria truncata Schmidel, 1796
- Craterellus clavatus (Pers.) Fr., 1838
- Gomphora clavata (Pers.) Fr., 1825
- Gomphus truncatus (Schmidel) Pers., 1825
- Merulius brevipes (Peck) Kuntze, 1891
- Merulius clavatus Pers., 1796
- Merulius clavatus Pers., Observ. mycol. (Lipsiae) 1: 21 (1796) var. clavatus
- Merulius clavatus var. spadiceus Pers., 1886
- Neurophyllum clavatum (Pers.) Pat., Revue mycol., 1886
- Thelephora clavata (Pers.) P. Kumm., 1871
- Trombetta clavata (Pers.) Kuntze, 1891
(na podstawie Species Fungorum[2])
Gatunki podobne [edytuj]
Kształtem podobny do buławki obciętej, od której różni się barwą i siateczką na hymenoforze.
Przypisy
- ↑ Bisby, Roskov, Orrell, Nicolson, Paglinawan, Bailly, Kirk, Bourgoin, Baillargeon: 2009 Annual Checklist (ang.). W: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life [on-line]. [dostęp 25 maja 2013].
- ↑ 2,0 2,1 CABI Bioscience Databases (ang.). [dostęp 2012-09-17].
Bibliografia [edytuj]
- Czesław Narkiewicz "Grzyby chronione Dolnego Śląska" Jelenia Góra, 2005, Muzeum Przyrodnicze ISBN 83-89863-20-0
- Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. s. 560. ISBN 83-7404-513-2.