Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich (ang. European Consumer Centres Network ECC-Net) jest siecią UE współfinansowaną przez Komisję Europejską, państwa członkowskie, Norwegię i Islandię. Składa się z 29 centrów, po jednym w każdym z 27 państw członkowskich UE oraz w Islandii i Norwegii. Ośrodki pracują razem w celu zapewnienia konsumentom informacji na temat transgranicznych zakupów towarów i usług. Ponadto stanowią one pomoc w polubownym rozwiązywaniu sporów transgranicznych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich (ECC-Net) została utworzona w styczniu 2005 roku przez połączenie dwóch istniejących sieci ochrony konsumentów: Europejskiej sieci pozasądowej (EEJ-Net) oraz Euroguichet.

Euroguichet zostało uruchomione w 1992 r. do prowadzenia działalności informacyjnej, doradczej oraz promocyjnej w obszarze spraw konsumenckich. EEJ-Net powstała w 2001 roku w celu niesienia pomocy i doradzania konsumentom w realizacji ich praw w sporach transgranicznych za pomocą alternatywnych metod rozwiązywania sporów (ang. Alternative Dispute Resolution ).

W 2006 r. wszystkie państwa członkowskie miały co najmniej jeden punkt kontaktowy sieci ECC. Obecnie sieć posiada 29 ośrodków, po jednym dla każdego z 27 państw członkowskich, Norwegii i Islandii. W zależności od kraju, niektóre ośrodki zostały włączone do ministerstw lub innych organów publicznych; niektóre z nich mają status niezależnych stowarzyszeń.

Cele[edytuj | edytuj kod]

Do celów ECC-Net możemy zaliczyć:

  • Informowanie konsumentów o możliwościach jakie stwarza Jednolity Rynek UE;
  • Pomoc w rozwiązywaniu indywidualnych problemów/skarg konsumenckich związanych z transakcjami ponadgranicznymi;
  • Pomoc konsumentom w korzystaniu z pozasądowych procedur rozstrzygania sporów o zasięgu pan-Europejskim;
  • Pomoc w łatwym i świadomym korzystaniu z tych procedur w kontekście ponadgranicznym;
  • Dostarczanie informacji na temat krajowego i unijnego prawodawstwa oraz orzecznictwa;
  • Dostarczanie analiz porównawczych w zakresie cen, legislacji i innych kwestii istotnych dla konsumentów;
  • Dostarczanie Komisji Europejskiej informacji na temat problemów konsumenckich w UE.

Ponadto ECK rozwija efektywną współpracę z pozasądowymi organami i wspiera władze krajowe w zakresie promocji i rozwoju nowych systemów pozasądowych.

ECK zbiera i analizuje informacje w sprawach konsumenckich dla celów statystycznych jak również dla rozwoju wspólnotowej polityki ochrony konsumenta. ECK przeprowadza porównanie zagranicznych systemów prawnych w dziedzinie ochrony konsumenta. Swoimi obserwacjami dzieli się z rządzącymi i organami ścigania.

ECK współpracuje również z innymi sieciami europejskimi, a mianowicie FIN-NET (Financial Network), Solvit (rynek wewnętrzny), Enterprise Europe Network, Europe Direct, Europejska Sieć Sądownicza (EJN) w sprawach cywilnych i handlowych.

Tryb pracy[edytuj | edytuj kod]

Konsumenci, którzy nie mogą znaleźć rozwiązania dla sporu z przedsiębiorcą z innego kraju mogą skontaktować się z ECK telefonicznie, faksem lub poprzez e-mail, a do niektórych centrów mogą zgłosić się osobiście.

Jeśli to konieczne ECK przetłumaczy dokumenty, i przekaże je do centrum w kraju przedsiębiorcy, które skontaktuje się ze sprzedawcą i będzie poszukiwać polubownego rozwiązania sporu. ECK nie może zmusić przedsiębiorców do podejmowania jakichkolwiek działań.

ECK w liczbach[edytuj | edytuj kod]

2008: Sieć ECK zanotowała 62.000 kontaktów z obywatelami, 54% z nich stanowiły skargi a resztę zapytania. W 2008 roku, konsumenci skarżyli się przede wszystkim na usługi transportowe (33,23%), usługi rekreacyjne i kulturalne (25,42%), restauracje, hotele i zakwaterowanie (13,38%). Te trzy sektory generowały 72% wszystkich skarg otrzymanych przez sieć ECK.

2007: ECK zanotowało 55.000 kontaktów z konsumentami. Większość skarg dotyczyło warunków umowy (25%), produktów i usług (22,4%) i dostawy (20%). 22% skarg zarejestrowanych przez Europejskie Centra Konsumenckie dotyczyły usług transportowych, a zwłaszcza praw pasażerów linii lotniczych, a następnie rekreacji i kultury (prawie 12% skarg), trzecimi w kolejności były usługi audiowizualne (prawie 10%). Ponad połowa skarg dotyczyło transakcji on-line (55%).

Ochrona konsumenta w UE[edytuj | edytuj kod]

Polityka ochrony konsumentów wykonywana przez Komisję Europejską ma na celu zapewnienie lepszej i pełniejszej informacji dla konsumentów dla promowania zakupów wewnątrz UE i uświadamianie konsumentom ich praw. Konsumpcja stanowi 60% europejskiego PKB, ale tylko jeden konsument na pięciu wie, że w każdym kraju europejskim obowiązują te same podstawowe prawa konsumenta. Tylko jedna trzecia mieszkańców UE jest świadoma, że bezpieczeństwo produktów kupowanych w Europie jest zagwarantowane w całej Unii.

Nawet jeśli podstawowe prawa konsumenta są takie same w całej UE, występują znaczne różnice w ustawodawstwach państw członkowskich. Taki stan prawny jest źródłem zamieszania wśród konsumentów, którzy są różnie traktowanie w państwach członkowskich.

Brak pewności konsumentów, że ich prawa będą chronione w innych krajach UE wydaje się być najsilniejszym czynnikiem ograniczającym konsumpcję transgraniczną, to wyjaśnia, dlaczego tylko 12% obywateli dokonuje zakupów poza granicami swojego kraju zamieszkania. Co więcej, większość zakupów transgranicznych jest dokonywana w czasie wakacji.

Dzięki sieci ECK, Komisja Europejska chce wzmocnić zaufanie wśród konsumentów i skuteczność legislacji dotyczącej konsumentów.

Europejskie Centrum Konsumenckie w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Europejskie Centrum Konsumenckie w Polsce zostało powołane do życia w styczniu 2005 roku, na mocy porozumienia Komisji Europejskiej z Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK). Projekt finansowany jest ze środków Unii Europejskiej i Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. ECK w Warszawie jest członkiem sieci Europejskich Centrów Konsumenckich (ECC-Net).

ECK zajmuje się szerzeniem wiedzy o wspólnym rynku europejskim oraz pomaga w polubownym rozwiązywaniu sporów ponadgranicznych pomiędzy przedsiębiorcami a konsumentami.

ECK jest grupą ekspercką ściśle współpracującą z europejskimi i krajowymi organizacjami ochrony konsumentów. ECK stanowi zarazem łącznik pomiędzy indywidualnymi konsumentami mieszkającymi w państwach członkowskich Unii Europejskiej a różnymi organizacjami i instytucjami rozwiązującymi poszczególne problemy konsumentów.

Po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej w maju 2004 r., wśród polskich konsumentów rośnie zapotrzebowanie na wiedzę na temat rynku towarów i usług dostępnych w pozostałych krajach członkowskich oraz Norwegii i Islandii. ECK stara się popularyzować możliwości jakie dla konsumenta stwarza jednolity rynek Unii Europejskiej a także pomagać w dochodzeniu praw konsumenckich w ramach jednolitego rynku.

ECK umożliwia szeroki dostęp do informacji, a także upowszechnia tematykę konsumencką. Łączy projekty krajowe (informowanie i udzielanie porad) z unijnymi (sprawy transgraniczne i udzielanie porad w odniesieniu do innych państw członkowskich UE)[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]