Sieć telekomunikacyjna
Sieć telekomunikacyjna – obiekt techniczny będący zbiorem łączy telekomunikacyjnych i innych urządzeń wymaganych do przysyłania informacji pomiędzy dwoma lub więcej węzłami sieci.
Sieci telekomunikacyjne to, przykładowo:
- publiczna komutowana sieć telefoniczna (PSTN)
- sieć komputerowa
- sieć Internet
- sieć teleksowa
- sieć cyfrowa ISDN
W ogólności każda sieć telekomunikacyjna składa się z trzech płaszczyzn (lub odrębnych struktur) współpracujących ze sobą:
- płaszczyzna sterowania jest częścią sieci przenoszącą informacje sterujące (również nazywane sygnalizacją),
- płaszczyzna użytkowa lub płaszczyzna danych przenosi ruch użytkowników sieci czyli tych, którzy korzystają z jej usług,
- płaszczyzna zarządzania jest częścią sieci przenoszącą ruch związany z eksploatacją sieci i administrowaniem.
Znaczenie prawne [edytuj]
W polskim prawie pojęcie sieć telekomunikacyjna zdefiniowane zostało w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne, gdzie oznacza: „systemy transmisyjne oraz urządzenia komutacyjne lub przekierowujące, a także inne zasoby, które umożliwiają nadawanie, odbiór lub transmisję sygnałów za pomocą przewodów, fal radiowych, optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną, niezależnie od ich rodzaju”.
Zobacz też [edytuj]
- sieć publiczna
- sieć wewnętrzna
- sieć zarządzania telekomunikacją
- NGN (sieć następnej generacji)