Siechnice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Siechnice
Herb Flaga
Herb Siechnic Flaga Siechnic
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat wrocławski
Gmina Siechnice
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1997
Burmistrz Milan Ušák
Powierzchnia 15,63 km²
Populacja (31.12.2011)
• liczba ludności
• gęstość

5 544[1]
354 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 71
Tablice rejestracyjne DWR
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Siechnice
Siechnice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siechnice
Siechnice
Ziemia 51°02′12″N 17°09′09″E/51,036667 17,152500Na mapach: 51°02′12″N 17°09′09″E/51,036667 17,152500
TERC
(TERYT)
5020323084
Urząd miejski
ul. Jana Pawła II 12, 55-011 Siechnice
Strona internetowa
Siechnice, Gminne Gimnazjum im. Księżnej Anny z Przemyślidów
Elektrociepłownia "Czechnica" w Siechnicach - widok od ul. Kolejowej

Siechnice (niem. Tschechnitz[2]) – miasto leżące na Dolnym Śląsku, w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Siechnice, położone nad Oławą. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa wrocławskiego.

1 stycznia 2010 Siechnice stały się siedzibą gminy Siechnice[3]. Poprzednio były one jednym z nielicznych miast w Polsce niebędących siedzibą gminy, w której się znajdują – siedzibą gminy była wieś Święta Katarzyna.

Według danych z 31 grudnia 2012 miasto miało 5762 mieszkańców[4].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W spisanym po łacinie dokumencie średniowiecznym wydanym we Wrocławiu dnia 26 lutego 1253 roku, który sygnował książę śląski Henryk III Biały miejscowość wymieniona jest pod nazwą Sechenice.[5]

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Tschechnitz villa. Kronika ta wymienia również wsie, które w procesach urbanizacyjnych zostały wchłonięte przez miasto i stanowią jego części bądź dzielnice jak n.p. lokowana na prawie polskim iure polonico i przeniesiona na prawo niemieckie wieś Prawocin we fragmencie Prawoczino est theutonice et ius polonicum.[6][7]

Miejscowość posiadała również nazwy:

  • 1353 - 1361 – Czechnicz villa,
  • 1540 - 1617 – Czechin,
  • 1767 - 1936 – Tschechnitz,
  • 1936 - 1945 – Kraftborn, po wojnie krótko Zieluń.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Teren ten zasiedlony był już w czasach neolitu, kultury łużyckiej i przeworskiej.

Wzmiankowane po raz pierwszy w 1253 jako Sechenice w dokumencie Henryka III Białego, który przekazywał wieś ufundowanemu przez siebie szpitalowi św. Elżbiety we Wrocławiu.

Od 1323 do 1810, kiedy dokonano sekularyzacji dóbr kościelnych w Prusach, wieś stanowiła dobra szpitalne Zakonu Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą z kościoła św. Macieja we Wrocławiu. W tym czasie było w niej od 18 do 21 łanów. Od 1438 roku wymieniano kmiecą karczmę dziedziczną, potem także dziedziczną kuźnię i gospodarstwo rybackie, a od 1570 wiatrak.

W czasie wojny trzydziestoletniej i potem siedmioletniej Siechnice zostały całkowicie zniszczone. Spłonęły całkowicie w 1675. Ponowny pożar, tym razem częściowy, zniszczył miejscowość w 1792 razem z karczmą. Była zalana w czasie wielkich powodzi odrzańskich w 1578 i 1785. Z powodu stałego zagrożenia powodziowego już od XIV wieku budowano wały przeciwpowodziowe i kanały.

Pierwszy most na Oławie powstał jeszcze przed rokiem 1785. W 1833, gdy otwarto szkołę katolicką, mieszkało w Siechnicach 638 osób, istniało 37 domów oraz szpital, młyn, 3 wiatraki i karczmy, swoje zakłady prowadziło 14 rzemieślników. Wraz z rozwojem przemysłu sukienniczego rolnictwo przestawiło się na hodowlę owiec.

Szybki rozwój wiązał się jednak z industrializacją. W 1909 miejscowość przecięła linia kolejowa z Wrocławia do Opola przez Jelcz. Zlokalizowano tu elektrownię (późniejsza elektrociepłownia "Czechnica") oraz wytwórnię karbidu, która z czasem przekształciła się w fabrykę żelazostopów i materiałów spawalniczych. Założony w latach 20. XX wieku rolniczy instytut hodowli zwierząt (istniał do 2000) współpracował z Uniwersytetem Wrocławskim. W 1937 roku liczba mieszkańców wynosiła już 1500. W 1936 władze nazistowskie urzędowo zmieniły nazwę na „bardziej niemiecką”: Kraftborn. W okresie wojennym stacjonowała tutaj jednostka obrony przeciwlotniczej leichte Heimat-Flak-Batterie 49/IV (lekka bateria artylerii).

W 1945 zasiedlili ją polscy przesiedleńcy z przedwojennego powiatu Gródek Jagielloński koło Lwowa.

Z dniem 1 stycznia 1997 Siechnice uzyskały prawa miejskie. W tym samym roku poważnie ucierpiały w czasie wielkiej powodzi na Śląsku.

Szkolnictwo[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się przedszkole publiczne pięciooddziałowe, Szkoła Podstawowa im.Mikołaja Kopernika oraz Gminne Gimnazjum im.Ks. Anny z Przemyślidów.

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

  • Elektrociepłownia Czechnica (część składowa wrocławskiego przedsiębiorstwa energetycznego Zespół Elektrociepłowni Wrocław Kogeneracja SA);
  • gospodarstwo ogrodnicze Siechnice (największa jednolita powierzchnia pod szkłem w Europie)
  • fabryki Parker Hanniffin oraz Deceuninck N.V. S.A. (wcześniej Thyssen Polimer Polska sp. z o.o.).

Do połowy lat 90. działała zbrojeniowa huta stali chromowej (pod nazwą Zakład nr 2 Huty Łaziska w Siechnicach) – pozostałością po niej jest wielka hałda usypana z popiołów i odpadów produkcyjnych zakładu. Materiał ten zawiera duże ilości metali ciężkich, a znajduje się w odległości 300 metrów od terenów wodonośnych Wrocławia. Samą hutę zamknięto w wyniku protestów mieszkańców Wrocławia.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Siechnice położone są przy drodze krajowej nr 94 Wrocław – Opole; 10–12 km od węzłów autostradowych autostrady A4 (E-40) w Bielanach Wrocławskich i Krajkowie; 13 km od centrum Wrocławia. Przez miejscowość przechodzi także linia kolejowa Wrocław – Jelcz-Laskowice. Stacja kolejowa znajduje się w okolicach centrum miejscowości i odjeżdżają z niej bezpośrednie pociągi do Wrocławia oraz Jelcza-Laskowic (przez Kotowice, Czernicę). Czas jazdy koleją do Wrocławia wynosi 12–15 minut. Do Siechnic kursuje komunikacja podmiejska obsługiwana przez konsorcjum firm Sevibus-DLA.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ludność w gminach według stanu w dniu 31.12.2011 r.
  2. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 104.
  3. Na mocy §5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2009 r. w sprawie utworzenia, ustalenia granic i nazw gmin oraz siedzib ich władz, ustalenia granic niektórych miast oraz nadania niektórym miejscowościom statusu miasta (Dz. U. z 2009 r. Nr 120, poz. 1000).
  4. Według danych z GUS
  5. Georg Korn, "Breslauer Urkundenbuch", Erster Theil, Breslau, Verlag von Wilhelm Gottlieb Korn 1870, str.14.
  6. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  7. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  8. Wokół Wrocławia. Grzegorz Zwoliński (red.). Wrocław: Studio PLAN, 2012. ISBN 978-83-62645-47-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]