Sieczkarnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ręczna sieczkarnia
Sieczkarnia
Sieczkarnia napędzana kieratem lub motorem spalinowym

Sieczkarnia - maszyna rolnicza służąca do cięcia słomy, trawy, kukurydzy i innych roślin pastewnych na sieczkę.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sieczkarnie pojawiły się w XIX wieku i wyparły ręczne narzędzia podobne do kosy służce do robienia sieczki zwane rzezakiem.

Rodzaje[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniamy sieczkarnie: samojezdne, polowe, przyczepiane do ciągnika, albo stacjonarne napędzane ręczne korbą, kieratem lub silnikiem elektrycznym. Mogą być też częścią kombajnu. Największą wydajność zapewniają sieczkarnie samojezdne.

Sieczkarnia składa się z:

  • koryta - zwykle drewnianego, w którym układa się cięte surowce;
  • zespołu podającego - zwykle składającego się z dwóch walców o zębatej powierzchni, górny jest dociskany do przesuwanego surowca dźwignią z obciążnikiem;
  • zespołu tnącego - zwykle to para noży tnąca surowiec;
  • zespołu napędzającego - to zwykle korba do ręcznego obracania przez człowieka lub kuta końcówka do podłączenia do kieratu;
  • koła zamachowego.

Długość ciętej sieczki można regulować, najczęściej w granicach 5-80 mm.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons