Siedem grzechów głównych
Siedem grzechów głównych (łac. peccata capitalia) – zgodnie z Katechizmem Kościoła Katolickiego to:
Nazwy łacińskie, choć nie wszystkie odpowiadają nazwom polskim, to: superbia, avaritia, luxuria, invidia, gula, ira oraz acedia; ich pierwsze litery tworzą słowo SALIGIA. Określenie to w średniowieczu często używane było jako nazwa wszystkich tych grzechów łącznie i została upowszechniona przez Henryka z Ostii w XII wieku[potrzebne źródło]. Wskutek zmiany hierachii ważności powyższych grzechów, kolejność tychże była w ciągu wieków modyfikowana; w obecnej wersji katechizmu porządek jest następujący: 1, 2, 4, 6, 3, 5, 7.
Katechizm, jak i współczesne nauczanie Kościoła, nie nazywa raczej powyższych grzechami, ale wadami, które powstają wskutek powtarzania tych samych czynów, będących wynikiem skłonności do grzechu po popełnieniu innych grzechów. Dlatego też określenie główne, używane od wieków za św. Janem Kasjanem oraz św. Grzegorzem Wielkim, oznacza, że są przyczyną powstawania innych grzechów i wad[1].
[edytuj] Nawiązania
 |
Tę sekcję należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: usunąć nieencyklopedyczne treści. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
- Dzieła malarskie i graficzne:
- Hieronim Bosch, Siedem grzechów głównych, ok. 1480, olej na desce, 120 x 150 cm, Muzeum Prado w Madrycie
- Pieter Bruegel (starszy), cykl siedmiu obrazów Siedem grzechów głównych
- Marc Chagall
- Poezja:
- Jacek Kaczmarski – Siedem grzechów głównych[2] w programie Wojna postu z karnawałem
- Jan Lechoń – Siedem grzechów głównych, cykl wierszy z tomu Srebrne i czarne
- Muzyka:
- Piosenka Seventh Son of the Seventh Son zespołu Iron Maiden
- Piosenka Seven zespołu Megadeth z albumu Risk
- Album Seven grupy Magenta
- Album 7 grzechów głównych grupy Ich Troje
- Film:
- amerykański Siedem w reż. Davida Finchera, z Bradem Pittem i Morganem Freemanem w rolach głównych
- amerykański Charlie i fabryka czekolady w reż. Tima Burtona z Johnny Deppem – postaci dzieci zwiedzających fabrykę jawnie nawiązują do siedmiu grzechów głównych, podobnie jak w filmie Siedem. O ile postaci jest mniej niż w powyższym filmie, to postacie dzieci zwiedzających fabrykę noszą znamiona łączenia kilku grzechów naraz, np. Pychy i Chciwości (postać Violet Beauregarde)
- francuski Siedem grzechów głównych z 1962 roku
- japońskie anime Umineko no naku koro ni - imiona duchów wzywanych przez wiedźmę Beatrice
- japońskie anime Fullmetal Alchemist – imiona homunkulusów to angielskie nazwy siedmiu grzechów głównych (Pride, Greed, Lust, Envy, Gluttony, Wrath, Sloth).
- japońskie anime 11eyes - imiona Czarnych Rycerzy to łacińskie nazwy siedmiu grzechów głównych (Avaritia, Ira, Invidia, Acedia - Accidia, Gula, Superbia).
- Czarodziejki - w jednym z odcinków trzeciej serii, wystąpił demon, który zakażał siedmioma grzechami.
- Nie z tego świata - w pierwszym odcinku 3 serii Winchesterzy z Bobbym walczą z siedmioma grzechami głównymi
- niemiecki Metropolis Fritza Langa[potrzebne źródło]
- Motyw ten jest również wykorzystywany w reklamie:
- Lody "Magnum" – slogan: Zgrzesz z Magnum siedem razy
- Gry komputerowe
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ KKK, Wydawnictwo Pallottinum, Poznań 1994, str. 434-5, p. 1865, 1866, ISBN 83-7014-221-4
- ↑ Jacek Kaczmarski, Siedem grzechów głównych, [w:] Ale źródło wciąż bije, Warszawa 2002, s. 276, (nagranie na płycie Wojna postu z karnawałem)
