Siedem wzgórz Rzymu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siedem wzgórz Rzymu

Rzym został zbudowany na siedmiu wzgórzach (łac. Septimontium). Siedem wzgórz, wszystkie mieszczące się po wschodniej stronie Tybru, stanowi serce miasta. Pełniły one bardzo ważną rolę w mitologii, religii i w polityce antycznego Rzymu. Według tradycji miasto zostało ufundowane przez Romulusa na Palatynie (Mons Palatinus).

Siedem wzgórz Rzymu[edytuj | edytuj kod]

Do siedmiu wzgórz zaliczają się:

  • Awentyn (Mons Aventinus).
  • Palatyn (Mons Palatinus). Zachodnie jego zbocze zostało nazwane Cermalus.
  • Kwirynał (Collis Quirinalis). Składa się z trzech szczytów: Latiaris, Mucialis i Salutaris.
  • Wiminał (Collis Viminalis).
  • Celius (Mons Caelius).
  • Eskwilin (Mons Esquilinus). Składający się ze szczytów: Oppius, Cispius i Fagutal.
  • Kapitol (Mons Capitolinus), którego przełęcz zwana Asylum, dzieli szczyt północny Arx od południowego właściwego Kapitolu.

Pozostałe wzgórza Rymu[edytuj | edytuj kod]

Istnieją poza tym inne wzniesienia nieuwzględnione w spisie siedmu wzgórz jak Welia, które łączy Palatyn ze zboczami Eskwilinu. W XX wieku zostało ono rozkopane w czasie poszerzania drogi via dei Fori Imperiali.

Inna przełęcz łącząca Kapitol z Kwirynałem została otworzona w II wieku n.e. kiedy był budowany kompleks Forum Trajana.

Po zachodniej stronie Tybru znajdują się wzgórza Watykan (Montes Vaticani), Gianicolo (Ianiculum) i Pincio.

Septimontium[edytuj | edytuj kod]

Rzymski pisarz Festus wspomina święto celebrowane 11 grudnia procesją, która dotykała ośmiu wzgórz (Palatium, Velia, Fagutal, Subura, Cermalus, Caelius, Oppius, Cispius). Lista, jak widać, nie odpowiada tradycyjnie przyjętym siedmiu wzgórzom i możliwe, że stanowi pozostałość jakiegoś dawnego rytuału.