Siedlimowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Siedlimowice
Pałac i park
Pałac i park
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat świdnicki
Gmina Żarów
Strefa numeracyjna (+48) 74
SIMC 0857195
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Siedlimowice
Siedlimowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siedlimowice
Siedlimowice
Ziemia 50°56′N 16°34′E/50,933333 16,566667Na mapach: 50°56′N 16°34′E/50,933333 16,566667

Siedlimowicewieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Żarów.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Do roku 1945 nosiła niem. nazwę Schönfeld, także: Schönfeld über Saarau; niem. Saarau oznacza Żarów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wzmiankowana w XIV wieku jako posiadłość rycerska rodziny von Poseritz. Od 1325 w rękach znanego śląskiego rodu von Seidlitz. Przez cztery następne stulecia posiadłość kilkakrotnie zmieniała właścicieli, wśród których były znane śląskie rody jak von Tschirnhaus i von Pückler-Branitz. Ostatnio (do 1945) wieś należała do rodziny Kornów, którzy nabyli ją w 1867 od Pücklerów. Według urzędowych ksiąg w roku 1936 majątek liczył 275,5 ha, były tu młyny (wodny i parowy). Gospodarstwo specjalizowało się w produkcji mąki pszennej, grysiku i płatków owsianych, płacąc roczny podatek 9080 RM.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[1]:

  • park, z XVII w., w latach 1873-75
  • aleja lipowa, wzdłuż drogi do Mrowin, powstała po 1820 r.
  • aleja lipowo-dębowa, od młyna wodnego do lasu, z drugiej poł. XIX w.

inne zabytki:

  • ruiny pałacu Kornów, w czasie wojny trzydziestoletniej pałac służył Szwedom jako lazaret wojskowy i spłonął doszczętnie w roku 1633; Kornowie w latach 1873-1875[2] przebudowali tutejsze czteroskrzydłowe założenie barokowe na styl neorenesansowy; od końca wojny nie konserwowany i niszczejący.

Linki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 15.10.2012]. s. 172.
  2. Łuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, s. 345

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Josef von Golitschek, Schlesien, Land der Schlösser, Würzburg 2001
  • Rezydencje ziemi świdnickiej, zespół redakcyjny: W. Rośkowicz, S. Nowotny, R. Skowron, Świdnica 1997, s. 51