Siedmiopalecznik błotny
| Siedmiopalecznik błotny | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | różowce |
| Rodzina | różowate |
| Rodzaj | siedmiopalecznik |
| Gatunek | siedmiopalecznik błotny |
| Nazwa systematyczna | |
| Comarum palustre L. Sp. Pl. 502. 1753 |
|
| Synonimy | |
|
Potentilla palustris L. (Scop.)[2] |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Siedmiopalecznik błotny (Comarum palustre L. (L.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych. Należy do monotypowego rodzaju siedmiopalecznik.
Spis treści |
Rozmieszczenie geograficzne[edytuj]
Występuje w całej Europie, w Azji i Ameryce Północnej[2]. W Polsce jest dość pospolity na niżu, w górach występuje rzadko, tylko w niższych położeniach. W Sudetach i Karpatach znajdują się tylko pojedyncze stanowiska[3]
Systematyka[edytuj]
- Pozycja systematyczna wg APweb (aktualizowany system system APG III z 2009)
Rodzaj należący do podplemienia Fragariinae, plemienia Potentilleae, podrodziny Rosoideae, rodziny różowatych (Rosaceae Juss.), rzędu różowców, kladu różowych w obrębie okrytonasiennych[4][1].
Morfologia[edytuj]
- Pokrój
- Bylina lub półkrzew, do 90 cm wysokości.
- Łodyga
- Pędy wzniesione, krótko owłosione. Kłącza czołgające się.
- Liście
- Prawie palczaste, 5-7 listkowe, nierównopierzaste. Listki sztywne, lancetowate, spodem sine, ostro piłkowane. Górne listki 3-dzielne, prawie siedzące.
- Kwiaty
- Płatki korony kwiatowej krótsze niż działki kielicha, lancetowate zaostrzone, trwałe. Dno kwiatowe gąbczaste. Kolor kwiatu ciemnopurpurowy.
-
Kwiat
-
Owoc
-
Liście
Biologia i ekologia[edytuj]
Rośnie na torfowiskach, brzegach wód i olszynach[5]. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Scheuchzerio-Caricetea nigrae i związku zespołów (All.) Caricion lasiocarpae[6]. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Roślina miododajna.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
- ↑ D. Potter, T. Eriksson, R. C. Evans, S. Oh, J. E. E. Smedmark, D. R. Morgan, M. Kerr, K. R. Robertson, M. Arsenault, T. A. Dickinson, C. S. Campbell. Phylogeny and classification of Rosaceae. „Plant Systematics and Evolution”. 266, s. 5-43, 2007. doi:10.1007/s00606-007-0539-9.
- ↑ Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953. (Charakterystyka)
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
