Siekiera, motyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Siekiera, motyka – piosenka popularna na ulicach Warszawy w czasie okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej. W lekki sposób opowiada ona o życiu w stolicy.

Powstała w 1942, śpiewana była w wielu wariantach z różnymi zwrotkami. W 1943 została opublikowana po raz pierwszy w wydawnictwie podziemnym (w zbiorku Posłuchajcie, ludzie..., wydanym w lutym 1943 r. przez KOPR). Autorką słów piosenki była Anna Jachnina. Utwór szybko zdobył uznanie ludności miasta i był wykonywany przez kapele uliczne, co było wówczas przez Niemców zabronione od 1942.

Od pierwszych taktów melodii tej piosenki, granej na flecie, rozpoczynały się audycje Radia Solidarność w Regionie Mazowsze.

Piosenka Siekiera, motyka pojawia się w filmie Zakazane piosenki (1946). Ponadto, jej melodię można było usłyszeć w serialu Dylematu 5 (2006) i na płycie Czuwaj Wiaro! (2004).

Istnieje także biesiadna wersja tej piosenki.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]