Siemens AG

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy koncernu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Siemens AG
Siemens AG
Siemens AG
Siedziba główna koncernu w Monachium
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 1847
Państwo  Niemcy
Siedziba Berlin, Monachium
Prezes Joe Kaeser
Przewodniczący
Rady Nadzorczej
Gerhard Cromme
Branża telekomunikacja,
energetyka,
elektrotechnika
Zatrudnienie 128 000 (Niemcy)
405 000 (świat) (2009)[1]
Obroty Red Arrow Down.svg 76,651 mld (2009)[2]
Zysk operacyjny Red Arrow Down.svg 4,342 mld € (2009)[2]
Zysk netto Green Arrow Up.svg 2,292 mld € (2009)[2]
Aktywa Green Arrow Up.svg 94,926 mld € (2009)[2]
Kapitał zakładowy Red Arrow Down.svg 26,646 mld € (2009)[2]
Giełda DAX – 9,83%
ISIN

DE0007236101

Symbol akcji NYSE: SI
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Siemens AG ([ˈziːməns]) – międzynarodowy koncern z branży energetycznej, elektrotechnicznej i telekomunikacyjnej. Główna siedziba koncernu znajduje się w Monachium i w Berlinie. Siemens AG notowany jest na Frankfurckiej Giełdzie Papierów Wartościowych oraz od 12 marca 2001 na Nowojorskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Carl Heinrich von Siemens
Fabryka w Berlinie (ok. 1900)

Początki przedsiębiorstwa sięgają połowy XIX wieku, gdy niemiecki wynalazca i inżynier Werner von Siemens, utworzył w Berlinie, 12 października 1847 przedsiębiorstwo Siemens & Halske. W 1848 Siemens & Halske zbudowała pierwszą, długości 500 km, długodystansową linię telegraficzną pomiędzy Berlinem a Frankfurtem nad Menem. W 1850 młodszy brat założyciela, Carl Wilhelm von Siemens (Sir William Siemens), otworzył przedstawicielstwo w Londynie, a w 1855 kolejny brat Wilhelma Siemensa – Carl Heinrich von Siemens otworzył przedstawicielstwo w Sankt Petersburgu. Związane to było z zamówieniami rosyjskimi na linie telegraficzne o dużym zasięgu.

W 1866 wynaleziona przez Siemensa prądnica prądu stałego, napędzana przez młyn wodny wykorzystana została do wytworzenia prądu, którym zasilono pierwsze na świecie elektryczne oświetlenie uliczne w Godalming w Wielkiej Brytanii. W 1895 przedsiębiorstwo wygrało przetarg na budowę sieci elektrycznej oraz elektryfikację oświetlenia w Łodzi, ale nie podjęła się jego realizacji. W 1897 firma Siemens & Halske została przekształcona w spółkę akcyjną (Aktiengesellschaft – AG).

W 1903 w Siemens AG, po przejęciu firmy Schuckertwerke, utworzono dwa działy produkcyjne; pierwszy na bazie istniejącej Siemens & Halske AG – produkujący urządzenia słaboprądowe i drugi Siemens-Schuckertwerke GmbH, zajmujący się urządzeniami silnoprądowymi. W 1929 kapitał akcyjny koncernu wynosił 225 mln reichsmarek, obroty roczne 800 mln reichsmarek, a liczba zatrudnionych pracowników 137 000. Już w 1936 na koncern przypadało 31% obrotu całego przemysłu elektrotechnicznego. W 1938 liczba zatrudnionych zbliżyła się do 190 000 ludzi.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Siemens AG zajmował istotną rolę w nazistowskim systemie państwowych monopoli stworzonych na potrzeby gospodarki wojennej Niemiec. W czasie II wojny światowej większość produkcji koncernu była kierowana na potrzeby armii. Siemens AG uczestniczył m.in. w produkcji pocisków V-1 i V-2. W 1941 kapitał akcyjny wzrósł do 400 mln reichsmarek, a sam koncern zaczął uczestniczyć w grabieży substancji przemysłowej krajów okupowanych (w tym Polski i ZSRR). Wykorzystywał także pracę wywiezionych do Niemiec robotników przymusowych, jeńców wojennych oraz więźniów obozów koncentracyjnych – m.in. pracowali oni w zakładach urządzeń silnoprądowych Siemens-Schuckertwerke GmbH, które znajdowały się w pobliżu obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau oraz w zakładach Siemens & Halske AG zlokalizowanych przy obozie koncentracyjnym Groß-Rosen. W 1943 koncern zatrudniał 250 000 ludzi (45% całkowitego zatrudnienia w całym przemyśle elektrotechnicznym).

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Siemens w dzielnicy Perlach w Monachium (tzw. Legoland)

W 1950 Siemens & Halske AG rozpoczął produkcję komputerów, półprzewodników, pralek i sztucznych rozruszników serca.

W 1966 Siemens & Halske AG, Siemens-Schuckertwerke AG und Siemens-Reiniger-Werke AG połączone zostają w spółkę Siemens AG. W 1980 koncern wyprodukował pierwszą cyfrową centralę telefoniczną. W 1988 Siemens przejął brytyjską firmę Plessey, działającą w sektorze obronnym, utworzono wtedy firmę Siemens Plessey (zajmującą się m.in. pracami nad udoskonalaniem radarów).

W 1990 Siemens AG przejął upadającą firmę Nixdorf Computer AG, tworząc na jej bazie nowe przedsiębiorstwo informatyczne Siemens Nixdorf Informationssysteme AG. W 1997 Siemens zaprezentował pierwszy na świecie telefon komórkowy z kolorowym wyświetlaczem, działający w systemie GSM. W kwietniu 1999 roku z koncernu wyodrębniona została spółka Infineon – producent podzespołów elektronicznych.

1 października 2005 oddział telefonii komórkowej Siemensa nabyła za 350 milionów euro tajwańska firma BenQ. Równo rok później BenQ przestało finansować zakupiony oddział (spółkę BenQ-Siemens), co spowodowało jego bankructwo.

W 2007 koncern został ukarany grzywną 201 mln euro. Według Sądu Krajowego w Monachium władze firmy dysponowały nielegalnym funduszem (ok. 450 mln euro), który służył do wypłacania łapówek zagranicznym kontrahentom[3]. Siemens oszacował wartość podejrzanych transakcji na 1,3 mld euro[4]. W maju 2010 przed parlamentarną komisją śledczą do brania łapówek przyznał się były grecki minister transportu i komunikacji Tassos Mantelis (przyjął 200 tys. marek w 1998), później przekupowano także lokalnych greckich polityków i osoby z zarządu telekomu OTE. W zamian Siemens otrzymał wart setki milionów kontrakt przed igrzyskami olimpijskimi w 2004. Szef greckiej komisji śledczej Iosif Valyrakis zawnioskował aby Grecja domagała się od Siemensa sądownie 2 mld euro odszkodowania[5].

Pod koniec lata 2011 roku koncern ogłosił swoje wycofanie z energii jądrowej. Ogłoszenie jest odpowiedzią na "jasne stanowisko społeczeństwa i polityki w Niemczech za odejściem od energii jądrowej" po katastrofie w japońskiej elektrowni atomowej Fukushima[6].

Profil działalności[edytuj | edytuj kod]

Lokomotywa EuroSprinter ES64U4 produkowana przez Siemens Mobility
Komputer przemysłowy marki Siemens

Obecna działalność Siemens AG koncentruje się na obszarach biznesowych:

  • informacja i telekomunikacja (Communications i Siemens Business Services, także jako Nokia Siemens Networks),
  • energetyka (Power Generation i Power Transmission and Distribution),
  • transport (Siemens Moblity) - tabor kolejowy i systemy kolejowe oraz Siemens VDO Automotive - systemy motoryzacyjne,
  • oświetlenie (Osram),
  • automatyka (Automation and Drives, Industrial Solutions and Services, Logistics and Assembly Systems i Siemens Building Technologies),
  • medycyna (Medical Solutions),
  • edukacja (Siemens Professional Education),
  • finanse i nieruchomości (Siemens Financial Services i Siemens Real Estate).

Siemens jest jednym z największych na świecie dostawców produktów, usług i kompletnych rozwiązań dla sektora medycznego. Oferta firmy obejmuje różnorodny sprzęt diagnostyczny i terapeutyczny oraz systemy informatyczne pozwalające placówkom służby zdrowia na bardziej efektywną pracę. Znajduje się w niej zarówno aparatura diagnostyczna dla ultrasonografii, tomografii komputerowej i rentgenodiagnostyki, jak i zestawy audioterapeutyczne. Siemens produkuje także urządzenia do angiografii i kardioangiografii, sprzęt dla medycyny nuklearnej oraz urządzenia wykorzystujące metodę rezonansu magnetycznego w układzie otwartym, stosowane do diagnostyki oraz zabiegów interwencyjnych.

Nowatorskim i oryginalnym rozwiązaniem Siemensa są sieci komputerowe umożliwiające archiwizację, opracowanie i przesyłanie danych dotyczących pacjentów i poszczególnych przypadków chorobowych, a tym samym pełne i efektywne wykorzystanie specjalistycznego sprzętu.

Siemens w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Siemens Sp. z o.o.
Forma prawna Sp. z o.o.
Państwo  Polska
Siedziba Warszawa, ul. Żupnicza 11
brak współrzędnych
Strona internetowa

Główna siedziba polskiego oddziału firmy (Siemens sp. z o.o.) mieści się w Warszawie przy ul. Żupniczej 11. Ponadto firma utrzymuje biura regionalne w Toruniu, Elblągu, Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Poznaniu, Lublińcu oraz Wrocławiu.

We Wrocławiu firma oprócz biura regionalnego, posiada także SIS PRO Global Delivery Center (dawniej SDC – Siemens Development Center).

Obecne w Polsce spółki zależne grupy Siemens to m.in.: Bosch Siemens Haushaltgeräte (BSH, sprzęt gospodarstwa domowego), Fujitsu Siemens Computers (produkcja komputerów), Osram (oświetlenie), Modelpol (energetyka), TurboCare (dawniej Energoserwis) w Lublińcu (energetyka), Siemens Industrial Turbomachinery Elbląg (gazownictwo), VA Tech (metalurgia i energetyka).

Wrocławskie Zakłady Elektroniczne Mera-Elwro zostały w 1993 roku sprzedane koncernowi Siemens, który uznał produkcję za nieopłacalną i zlikwidował fabrykę, wyburzając większość hal produkcyjnych, pozbywając się tym samym potencjalnego konkurenta. Umowa zawierała klauzulę ograniczającą liczbę zwolnionych osób, jednak zwolniono większość pracowników za ich zgodą, w zamian za odprawy. Było to tak zwane wrogie przejęcie i jednocześnie zakończyło okres działalności przemysłu komputerowego w Polsce.

Skandal z łapówkami[edytuj | edytuj kod]

Filia firmy Siemens AG przyznała się, że w latach 2004-2006 płaciła łapówki wysokiej rangi przedstawicielom państwowej rosyjskiej firmy gazowej. Według szwajcarskiej prokuratury Siemens Industrial Turbomachinery(zarejestrowany dla celu podatkowego we Szwajcarii) w zamian za łapówki zdobyła kontrakty na dostawy turbin gazowych potrzebnych przy budowie gazociągu jamalskiego. Po zawarciu ugody za zamknięcie śledztwa firma zapłacił 136 tys. $ grzywny w formie dotacji dla Czerwonego Krzyża. Została też pozbawiona zysków z zakwestionowanych transakcji - oszacowanych na 10,6 miliona $ oraz przekazania ich państwu szwajcarskiemu.

Wg. Associated Press mimo, że Gazpromu nie wymieniono w tym kontekście z nazwy, jest to jedyna państwowa rosyjska firma gazowa.[7]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat fuzji Nokii i Siemensa

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]