Siemens AG
| Siemens AG | |
 |
|
 Siedziba główna firmy w Monachium
|
|
| Forma prawna | spółka akcyjna |
| Data założenia | 1847 |
| Siedziba |  Berlin, Monachium |
| Prezes | Peter Löscher |
| Przewodniczący Rady Nadzorczej |
Gerhard Cromme |
| Branża | telekomunikacja, energetyka, elektrotechnika |
| Zatrudnienie | 128 000 (Niemcy) 405 000 (świat) (2009)[1] |
| Obroty | ▼ 76,651 mrd € (2009)[2] |
| Zysk operacyjny | ▼ 4,342 mrd € (2009)[2] |
| Zysk netto | ▲ 2,292 mrd € (2009)[2] |
| Aktywa | ▲ 94,926 mrd € (2009)[2] |
| Kapitał zakładowy | ▼ 26,646 mrd € (2009)[2] |
| Giełda | DAX – 9,83% |
| ISIN | DE0007236101 |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Siemens AG to międzynarodowy koncern z branży energetycznej, elektrotechnicznej i telekomunikacyjnej. Główna siedziba koncernu znajduje się w Monachium i w Berlinie. Siemens AG notowany jest na Frankfurckiej Giełdzie Papierów Wartościowych oraz od 12 marca 2001 na Nowojorskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Początki przedsiębiorstwa sięgają połowy XIX wieku, gdy niemiecki wynalazca i inżynier Werner von Siemens, utworzył w Berlinie, 12 października 1847 przedsiębiorstwo Siemens & Halske. W 1848 Siemens & Halske zbudowała pierwszą, długości 500 km, długodystansową linię telegraficzną pomiędzy Berlinem a Frankfurtem nad Menem. W 1850 młodszy brat założyciela, Carl Wilhelm von Siemens (Sir William Siemens), otworzył przedstawicielstwo w Londynie, a w 1855 kolejny brat Wilhelma Siemensa – Carl Heinrich von Siemens otworzył przedstawicielstwo w Sankt Petersburgu. Związane to było z zamówieniami rosyjskimi na linie telegraficzne o dużym zasięgu.
W 1866 wynaleziona przez Siemensa (prądnica prądu stałego), napędzana przez młyn wodny wykorzystana została do wytworzenia prądu, którym zasilono pierwsze na świecie elektryczne oświetlenie uliczne w Godalming w Wielkiej Brytanii. W 1895 przedsiębiorstwo wygrało przetarg na budowę sieci elektrycznej oraz elektryfikację oświetlenia w Łodzi, ale nie podjęła się jego realizacji. W 1897 firma Siemens & Halske została przekształcona w spółkę akcyjną (Aktiengesellschaft – AG).
W 1903 w Siemens AG, po przejęciu firmy Schuckertwerke, utworzono dwa działy produkcyjne; pierwszy na bazie istniejącej Siemens & Halske AG – produkujący urządzenia słaboprądowe i drugi Siemens-Schuckertwerke GmbH, zajmujący się urządzeniami silnoprądowymi. W 1929 kapitał akcyjny koncernu wynosił 225 mln reichsmarek, obroty roczne 800 mln reichsmarek, a liczba zatrudnionych pracowników 137 000. Już w 1936 na koncern przypadało 31% obrotu całego przemysłu elektrotechnicznego. W 1938 liczba zatrudnionych zbliżyła się do 190 000 ludzi.
[edytuj] II wojna światowa
Siemens AG zajmował istotną rolę w nazistowskim systemie państwowych monopoli stworzonych na potrzeby gospodarki wojennej Niemiec. W czasie II wojny światowej większość produkcji koncernu była kierowana na potrzeby armii. Siemens AG uczestniczył m.in. w produkcji pocisków V-1 i V-2. W 1941 kapitał akcyjny wzrósł do 400 mln reichsmarek, a sam koncern zaczął uczestniczyć w grabieży substancji przemysłowej krajów okupowanych (w tym Polski i ZSRR). Wykorzystywał także pracę wywiezionych do Niemiec robotników przymusowych, jeńców wojennych oraz więźniów obozów koncentracyjnych – m.in. pracowali oni w zakładach urządzeń silnoprądowych Siemens-Schuckertwerke GmbH, które znajdowały się w pobliżu obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau oraz w zakładach Siemens & Halske AG zlokalizowanych przy obozie koncentracyjnym Groß-Rosen. Siemens opracował także projekty krematoriów w obozie Auschwitz-Birkenau (same krematoria wybudowała firma Hoch und Tiefbau AG z Katowic) oraz zamontował w nich urządzenia gazowe. W 1943 koncern zatrudniał 250 000 ludzi (45% całkowitego zatrudnienia w całym przemyśle elektrotechnicznym).
[edytuj] Okres powojenny
W 1950 Siemens & Halske AG rozpoczął produkcję komputerów, półprzewodników, pralek i sztucznych rozruszników serca.
W 1966 Siemens & Halske AG, Siemens-Schuckertwerke AG und Siemens-Reiniger-Werke AG połączone zostają w spółkę Siemens AG. W 1980 koncern wyprodukował pierwszą cyfrową centralę telefoniczną. W 1988 Siemens przejął brytyjską firmę Plessey, działającą w sektorze obronnym, utworzono wtedy firmę Siemens Plessey (zajmującą się m.in. pracami nad udoskonalaniem radarów).
W 1990 Siemens AG przejął upadającą firmę Nixdorf Computer AG, tworząc na jej bazie nowe przedsiębiorstwo informatyczne Siemens Nixdorf Informationssysteme AG. W 1997 Siemens zaprezentował pierwszy na świecie telefon komórkowy z kolorowym wyświetlaczem, działający w systemie GSM. W kwietniu 1999 roku z koncernu wyodrębniona została spółka Infineon – producent podzespołów elektronicznych.
1 października 2005 oddział telefonii komórkowej Siemensa nabyła za 350 milionów euro tajwańska firma BenQ. Równo rok później BenQ przestało finansować zakupiony oddział (spółkę BenQ-Siemens), co spowodowało jego bankructwo.
W 2007 koncern został ukarany grzywną 201 mln euro. Według Sądu Krajowego w Monachium władze firmy dysponowały nielegalnym funduszem (ok. 450 mln euro), który służył do wypłacania łapówek zagranicznym kontrahentom[3]. Siemens oszacował wartość podejrzanych transakcji na 1,3 mld euro[4]. W maju 2010 przed parlamentarną komisją śledczą do brania łapówek przyznał się były grecki minister transportu i komunikacji Tassos Mantelis (przyjął 200 tys. marek w 1998), później przekupowano także lokalnych greckich polityków i osoby z zarządu telekomu OTE. W zamian Siemens otrzymał wart setki milionów kontrakt przed igrzyskami olimpijskimi w 2004. Szef greckiej komisji śledczej Iosif Valyrakis zawnioskował aby Grecja domagała się od Siemensa sądownie 2 mld euro odszkodowania[5].
Pod koniec lata 2011 roku koncern ogłosił swoje wycofanie z energii jądrowej. Ogłoszenie jest odpowiedzią na "jasne stanowisko społeczeństwa i polityki w Niemczech za odejściem od energii jądrowej" po katastrofie w japońskiej elektrowni atomowej Fukushima[6].
[edytuj] Profil działalności
Obecna działalność Siemens AG koncentruje się na obszarach biznesowych:
- informacja i telekomunikacja (Communications i Siemens Business Services, także jako Nokia Siemens Networks),
- energetyka (Power Generation i Power Transmission and Distribution),
- oświetlenie (Osram),
- automatyka (Automation and Drives, Industrial Solutions and Services, Logistics and Assembly Systems i Siemens Building Technologies),
- transport (Transportation Systems (systemy kolejowe) i (Siemens Moblity (tabor kolejowy) oraz Siemens VDO Automotive (systemy motoryzacyjne),
- medycyna (Medical Solutions),
- edukacja (Siemens Professional Education),
- finanse i nieruchomości (Siemens Financial Services i Siemens Real Estate).
Siemens jest jednym z największych na świecie dostawców produktów, usług i kompletnych rozwiązań dla sektora medycznego. Oferta firmy obejmuje różnorodny sprzęt diagnostyczny i terapeutyczny oraz systemy informatyczne pozwalające placówkom służby zdrowia na bardziej efektywną pracę. Znajduje się w niej zarówno aparatura diagnostyczna dla ultrasonografii, tomografii komputerowej i rentgenodiagnostyki, jak i zestawy audioterapeutyczne. Siemens produkuje także urządzenia do angiografii i kardioangiografii, sprzęt dla medycyny nuklearnej oraz urządzenia wykorzystujące metodę rezonansu magnetycznego w układzie otwartym, stosowane do diagnostyki oraz zabiegów interwencyjnych.
Nowatorskim i oryginalnym rozwiązaniem Siemensa są sieci komputerowe, umożliwiające archiwizację, opracowanie i przesyłanie danych dotyczących pacjentów i poszczególnych przypadków chorobowych, a tym samym pełne i efektywne wykorzystanie specjalistycznego sprzętu.
[edytuj] Siemens w Polsce
Główna siedziba polskiego oddziału firmy (Siemens sp. z o.o.) mieści się w Warszawie przy ul. Żupniczej 11. Ponadto firma utrzymuje biura regionalne w Toruniu, Elblągu, Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Poznaniu, Lublińcu oraz Wrocławiu.
We Wrocławiu firma oprócz biura regionalnego, posiada także SIS PRO Global Delivery Center (dawniej SDC – Siemens Development Center).
Obecne w Polsce spółki zależne grupy Siemens to m.in.: Bosch Siemens Haushaltgeräte (BSH, sprzęt gospodarstwa domowego), Fujitsu Siemens Computers (produkcja komputerów), Osram (oświetlenie), Modelpol (energetyka), TurboCare (dawniej Energoserwis) w Lublińcu (energetyka), Siemens Industrial Turbomachinery Elbląg (gazownictwo), VA Tech (metalurgia i energetyka).
Wrocławskie Zakłady Elektroniczne Mera-Elwro zostały w 1993 roku sprzedane koncernowi Siemens, który uznał produkcję za nieopłacalną i zlikwidował fabrykę, wyburzając większość hal produkcyjnych, pozbywając się tym samym potencjalnego konkurenta. Umowa zawierała klauzulę ograniczającą liczbę zwolnionych osób, jednak zwolniono większość pracowników za ich zgodą, w zamian za odprawy. Było to tak zwane wrogie przejęcie i jednocześnie zakończyło okres działalności przemysłu komputerowego w Polsce.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Microsoft PowerPoint - Das Unternehmen_2010.ppt
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Siemens AG Annual Report 2008 - Key figures
- ↑ Najwyższy Czas!, 13.10.2007, 41/2007, str.XIX
- ↑ Wyrok dla b. menedżera Siemensa w sprawie korupcyjnej.
- ↑ Łapówki made in Germany. „Ekonomia&rynek”, 05.11.2010.
- ↑ Siemens wycofuje się z energii jądrowej.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona koncernu Siemens
- Polska strona Siemensa
- Notowania Siemensa na Deutsche Boerse
- Notowania Siemensa na NYSE
|
|||||
