Siemion Kurkotkin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siemion Konstantinowicz Kurkotkin
Семён Константинович Куркоткин
Marszałek Związku Radzieckiego Marszałek Związku Radzieckiego
Data i miejsce urodzenia 13 lutego 1917
Zagrudnaja
Data i miejsce śmierci 16 września 1990
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 19371990
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska dowódca 5 Armii Pancernej, dowódca Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego, Głównodowodzący Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, szef Tyłów Sił Zbrojnych ZSRR
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
Wielka Wojna Ojczyźniana
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Kutuzowa II klasy Order Bohdana Chmielnickiego II klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order "Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR" III klasy Medal "Za wybitną służbę w ochronie granicy państwowej" Medal "Za wyzwolenie Pragi" Medal "Za umacnianie braterstwa broni" Order Suche Batora Order Czerwonego Sztandaru (Mongolia) Order Tudora Wladimiresku I klasy (Rumunia) Order Czerwonego Sztanadaru (ČSSR) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (Polska) Krzyż Walecznych (Polska) Order Scharnhorsta (NRD) Order Scharnhorsta (NRD) Złoty Order Zasług dla Ojczyzny (NRD)

Siemion Konstantinowicz Kurkotkin, ros. Семён Константинович Куркоткин (ur. 13 lutego 1917 we wsi Zagrudnaja, zm. 16 września 1990 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, Marszałek Związku Radzieckiego (1983), zastępca ministra obrony ZSRR – szef Tyłów Sił Zbrojnych ZSRR, Bohater Związku Radzieckiego (1980), członek Komitetu Centralnego KPZR, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 8., 9., 10. i 11. kadencji (1970–1989).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 13 lutego 1917 we wsi Zagrudnaja, pow. Ramienskoje w obwodzie moskiewskim. W 1936 ukończył technikum przemysłowo-pedagogiczne, w 1939 Oficerską Szkołę Wojsk Pancernych w Orle, a w 1941 Szkołę Oficerów Politycznych. W 1943 ukończył kurs doskonalenia oficerów, w 1951 Akademię Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych, a w 1958 Wojskową Akademię Sztabu Generalnego.

Służbę w siłach zbrojnych rozpoczął 1 września 1937. Po ukończeniu szkoły oficerskiej był zastępcą dowódcy kompanii do spraw politycznych (od września 1939 do października 1940). Tę samą funkcję pełnił w czasie wojny z Niemcami – od sierpnia 1941 do stycznia 1942. Następnie do października 1942 był komisarzem politycznym batalionu. Kolejne funkcje, to: dowódca batalionu – do grudnia 1942, zastępca dowódcy pułku – do czerwca 1943, zastępca oraz pełniący obowiązki dowódcy brygady pancernej na 1 Froncie Ukraińskim – do maja 1945.

Po wojnie pełnił służbę kolejno: dowódca pułku czołgów – do października 1946, zastępca dowódcy dywizji pancernej – do grudnia 1952, dowódca 10 Gwardyjskiej Dywizji Pancernej w Altengrabow – od 1 grudnia 1952 do 29 października 1956. Od lutego 1959 do czerwca 1960 dowódca korpusu armijnego, następnie do sierpnia 1966 dowódca 5 gwardyjskiej Armii Pancernej w Białoruskim Okręgu Wojskowym. Następnie do kwietnia 1968 był I zastępcą Głównodowodzącego Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, do września 1971 dowódca Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego, do lipca 1972 Głównodowodzący Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech.

Od lipca 1972 do kwietnia 1988 był zastępcą ministra obrony ZSRR – szefem Tyłów Sił Zbrojnych ZSRR. Od maja 1988 do września 1990 generalny inspektor w grupie generalnych inspektorów ministerstwa obrony ZSRR.

Od 1940 członek WKP(b), od 1976 członek Komitetu Centralnego KPZR, w latach 1970–1989 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 8. do 11. kadencji.

Zmarł 16 września 1990 w Moskwie i został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • B. Potyrała, H. Szczegóła – Czerwoni marszałkowie. Elita Armii Radzieckiej 1935-1991, Wyd. WSP im. Tadeusza Kotarbińskiego, Zielona Góra 1997, ISBN 83-86832-23-1
  • B. Potyrała, W. Szlufik – Who is who? Trzygwiazdkowi generałowie i admirałowie radzieckich sił zbrojnych z lat 1940-1991, Wyd. WSP, Częstochowa 2001, ISBN 83-7098-662-5
  • Mała Encyklopedia Wojskowa, t. 1, Wyd. MON, Warszawa 1967
  • (ros.) W. Jegorszyn – Feldmarszałkowie i marszałkowie, Moskwa 2000
  • (ros.) K. Zalesskij – Imperium Stalina. Biograficzny słownik encyklopedyczny, Moskwa 2000
  • (ros.) Radziecka Encyklopedia Wojskowa, t. III, Moskwa
  • (ros.) Wielka Encyklopedia Radziecka, t. 14, s. 34, Moskwa 1969-1978
  • (ros.) Wojskowy słownik encyklopedyczny, Moskwa 1986
  • Семён Константинович Куркоткин – Герои страны (ros.)