Sieradowicki Park Krajobrazowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sieradowicki Park Krajobrazowy
Logo parku
Logo parku
Położenie gminy: Starachowice, Bodzentyn, Pawłów, Suchedniów, Wąchock
Powierzchnia 121,06 km²
Otulina 162,36 km²
Liczba rezerwatów 3
brak współrzędnych
Oficjalna strona
Portal Portal Ochrona środowiska

Sieradowicki Park Krajobrazowy znajduje się w województwie świętokrzyskim. Położony jest w północnej części Gór Świętokrzyskich pomiędzy doliną rzeki Kamiennej od północy i Doliną Bodzentyńską od południa. Od wschodu ograniczają go doliny rzek Świśliny i Pokrzywianki, a od zachodu dolina Kamionki. Park obejmuje prawie w całości Pasmo Sieradowickie i Lasy Siekierzyńskie.

Park utworzony został 10 czerwca 1988 r., jego powierzchnia wynosi 12106 ha, natomiast powierzchnia otuliny to 16236 ha. Prawie 85% powierzchni parku to obszary leśne o zróżnicowanym drzewostanie, dominują lasy mieszane ze stanowiskami jodły i modrzewia europejskiego. W runie leśnym wyróżniono 57 gatunków roślin chronionych, z których ponad czterdzieści podlega ochronie ścisłej.

Spośród zwierząt występują tu dziki, sarny i jelenie, nietoperze, łasice i gronostaje, kilka rzadkich gatunków ptaków. m.in. bocian biały i czarny, myszołów zwyczajny, zimorodek, dudek, słonka i cietrzew. Występują dość licznie płazy – żaba, rzekotka drzewna, ropucha oraz gady – jaszczurka zwinka i żyworodna, padalec, zaskroniec, żmija zygzakowata.

Na terenie parku znajdują się trzy rezerwaty przyrody, są to Wykus, Góra Sieradowska i Kamień Michniowski, a także ponad dwadzieścia pomników przyrody, obiektów geologicznych i użytków ekologicznych, m.in. profil plejstoceńskich osadów w wąwozie lessowym Rocław pod Wąchockiem, polodowcowy głaz narzutowy w okolicach Siekierna oraz ostańce skalne Cygańska Kapa i Biały Kamień w leśnictwie Węglów.

Teren Parku związany jest z licznymi wydarzeniami historycznymi. Rozległe i zwarte kompleksy leśne Lasów Siekierzyńskich dawały schronienie oddziałom powstańców z 1863 r. oraz partyzantom II wojny światowej, między innymi największego zgrupowania partyzanckiego AK na Kielecczyźnie dowodzonego przez legendarnych majorów "Ponurego" (Jana Piwnika) i "Nurta" (Eugeniusza Kaszyńskiego) . Na terenie parku leży wieś Michniów, w której jest monumentalna Pieta, świadectwo martyrologii ofiar II wojny światowej.

Na obszarze Parku występuje wiele zabytków architektury. Najsłynniejsze z nich to XIII-wieczny Zespół Klasztorny Opactwa Cysterów w Wąchocku oraz kościoły w Tarczku i Radkowicach.

Przez Sieradowicki Park Krajobrazowy przechodzą trzy ścieżki edukacyjne:

  • przyrodniczo-krajobrazowa "Radkowice – Śniadka", o długości ok. 5 km;
  • przyrodniczo-historyczna "Berezów – Michniów – Kamień Michniowski – Burzący Stok – Suchedniów", o długości ok. 15 km;
  • przyrodniczo-historyczna "Wąchock – Wąwóz Rocław – Rataje – Polana Langiewicza – Wykus". o długości ok. 10 km.

Najwyższe i najbardziej znane wzniesienie na obszarze Parku to: Kamień Michniowski (435 m n.p.m.), Sieradowska (390 m n.p.m.), Lisie Jamy (336 m n.p.m.), Wykus (323 m n.p.m.), Żarnowa Góra (315 m n.p.m.), Ostre Górki (304 m n.p.m.), Lubienia (298 m n.p.m.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]