Siergiej Charitonow
|
|||
 |
|||
| Data i miejsce urodzenia | 18 sierpnia 1980 Plesieck |
||
| Obywatelstwo |  Rosja |
||
| Wzrost | 194 cm | ||
| Masa ciała | 113 (2011) kg | ||
| Styl walki | sambo, boks | ||
| Klub | Golden Glory | ||
| Zwycięstwa | 19 | ||
| Przez nokauty | 9 | ||
| Przez poddania | 9 | ||
| Przez decyzje | 1 | ||
| Porażki | 5 | ||
| Remisy | 0 | ||
| Nieodbyte | 0 | ||
| Siergiej Charitonow | ||||||||||||
| Dyscypliny | boks | |||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
|
||||||||||||
Siergiej Walerjewicz Charitonow (ros. Сергей Валерьевич Харитонов; ur. 18 sierpnia 1980 w Plesiecku) – rosyjski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), sambista i bokser.
Spis treści |
Kariera sportowa [edytuj]
W szkole średniej ćwiczył boks, kick-boxing i zapasy. Po jej ukończeniu, w 1997 roku wstąpił do Wyższej Szkoły Wojsk Powietrznodesantowych w Riazaniu, gdzie podjął intensywne treningi sambo. Kilkukrotnie został mistrzem WDW i Rosji w walce wręcz oraz sambo bojowym[1].
Mieszane sztuki walki [edytuj]
W profesjonalnym MMA zadebiutował w 2000 roku, gdy wygrał turniej w Jałcie, pokonując wszystkich trzech rywali przed czasem. Po ukończeniu studiów w 2002 roku związał się z klubem Russian Top Team, w którym został sparingpartnerem Fiodora Jemieljanienki. W maju 2003 roku zadebiutował w PRIDE FC – ówcześnie największej organizacji MMA na świecie, której mistrzem w wadze ciężkiej został dwa miesiące wcześniej właśnie Jemieljanienko.
W 2004 roku wystartował w turnieju PRIDE 2004 Heavyweight GP. Znokautował dwóch pierwszych rywali – Murilo Ruę i Semmy’ego Schilta – jednak odpadł później w półfinale, przegrawszy z byłym mistrzem PRIDE, Antônio Rodrigo Nogueirą. W kolejnych latach odniósł prestiżowe zwycięstwa nad Pedro Rizzo oraz Fabricio Werdumem, ale poniósł też dwie dotkliwe porażki z rąk Alistaira Overeema i Aleksandra Jemieljanienko. W sumie w ciągu 4 lat występów w PRIDE stoczył 11 walk, z czego 8 wygrał.
Po rozwiązaniu PRIDE, co nastąpiło w 2007 roku, przeszedł do jej lokalnego rywala, HERO'S. W swoim debiucie znokautował w rewanżowej walce Overeema. W latach 2008-2010 był związany z DREAM.
W lutym 2011 roku zadebiutował w amerykańskiej organizacji Strikeforce, gdy wystartował w 8-osobowym turnieju Strieforce World Grand Prix w wadze ciężkiej. W ćwierćfinale znokautował byłego mistrza UFC, Białorusina Andreja Arłouskiego[2]. W rozegranym 10 września półfinale przegrał jednak przez poddanie z Joshem Barnettem[3].
Boks [edytuj]
Obok występów w MMA, Charitonow startuje w amatorskich turniejach bokserskich. Po nieudanych dla siebie kwalifikacjach olimpijskich w 2000 roku przyjął propozycję wstąpienia do narodowej kadry Tadżykistanu. Reprezentując to państwo w 2003 roku zdobył srebrny medal w wadze superciężkiej (+91 kg) na Igrzyskach Azji Centralnej, a rok później został wicemistrzem Azji, przegrywając jedynie na punkty z Uzbekiem Rustamem Saidovem. W tym samym roku został również wicemistrzem Rosji[4].
W 2011 roku wziął udział w organizowanej przez AIBA lidze World Series of Boxing (startowali w niej amatorscy pięściarze na zasadach zbliżonych do zawodowego boksu). Reprezentując barwy azerbejdżańskiego klubu Baku Fires, stoczył dwie walki w wadze ciężkiej – pierwszą wygrał przez TKO z medalistą igrzysk Wspólnoty Narodów i mistrzem Ghany Awusone Yekenim, a drugą przegrał przez niejednogłośną decyzję sędziów z młodzieżowym mistrzem świata, Chorwatem Filipem Hrgoviciem. Klub Charitonowa odpadł z rywalizacji w półfinale[5].
K-1 [edytuj]
W 2009 roku zadebiutował w K-1 – największej zawodowej organizacji kick-boxingu na świecie. Wystąpił w jednej z walk rezerwowych podczas Finału K-1 World GP, a jego rywalem był Daniel Ghiţă. Rumun zwyciężył przez techniczny nokaut w 3. rundzie. W 2010 roku Charitonow stoczył dwa kolejne pojedynki – wygrany z Japończykiem Takumim Sato i przegrany z Hindusem Singhiem Jaideepem.
Przypisy
- ↑ Биография Сергея Харитонова (ros.). [dostęp 2010-03-24].
- ↑ Brian Knapp: ‘Bigfoot’ Batters Fedor, Forces Stoppage (ang.). sherdog.com, 13 lutego 2011. [dostęp 14 lutego 2011].
- ↑ Brian Knapp: Barnett, Cormier Bound for Final (ang.). sherdog.com, 10 września 2011. [dostęp 2011-09-11].
- ↑ Сергей Харитонов: Хочу примерить чемпионский пояс (ros.). [dostęp 2010-03-24].
- ↑ World Series of Boxing: Sergei Kharitonov przegrywa na punkty (ang.). [dostęp 2011-04-17].
