Siergiej Gricewiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Siergiej Iwanowicz Gricewiec
Сергей Иванович Грицевец
42 zwycięstw
Siergiej Iwanowicz Gricewiec
major pilot major pilot
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1909
Borowiec,  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 16 września 1939
Bołbasowo,  ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 19311939
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska dowódca samodzielnej grupy lotniczej
Główne wojny i bitwy hiszpańska wojna domowa
bitwa nad Chałchin-Goł
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru (Mongolia)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Znaczek pocztowy z 1969 przedstawiający S. Gricewica

Siergiej Iwanowicz Gricewiec (ros. Сергей Иванович Грицевец (ur. 19 lipca 1909[1] we wsi Borowiec, zm. 16 września 1939 w Bołbasowie) – radziecki pilot, as myśliwski, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego, major, Białorusin.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się we wsi Borowiec w obwodzie witebskim, rejonie orszańskim w rodzinie chłopskiej. W latach I wojny światowej wyjechał wraz z rodziną do miejscowości Szumicha w obwodzie kurgańskim. Po ukończeniu szkoły 7-letniej pracował jako robotnik na kolei. W 1927 wyjechał do Złatoust w obwodzie czelabińskim, gdzie pracował jako ślusarz w fabryce, był tam również działaczem Komsomołu.

W 1931 został powołany do Armii Czerwonej, z poręczenia Komsomołu, został skierowany do Orenburskiej Szkoły Pilotów, którą ukończył w październiku 1932 rozpoczął służbę w Kijowskim Oddziale Lotnictwa Myśliwskiego. Następnie był dowódcą klucza w 1 eskadrze lotnictwa myśliwskiego stacjonującej na Dalekim Wschodzie.

W 1936 został skierowany do Odeskiej Szkoły Wyższego Pilotażu i po jej ukończeniu został pilotem-instruktorem. W 1938 został instruktorem w Kirowbadzkiej Szkole Lotniczej, gdzie m.in. szkolił pilotów lotnictwa republikańskiego Hiszpanii.

W czerwcu 1938 wyjechał na ochotnika z grupą pilotów myśliwskich do Hiszpanii, gdzie walczył w hiszpańskiej wojnie domowej po stronie republikanów. Początkowo był dowódcą 2 eskadry a potem dowódcą grupy myśliwskiej. W Hiszpanii przebywał do grudnia 1938 , przy czym w walkach uczestniczył do 15 października. W tym czasie brał udział w 88 lotach bojowych, brał udział w 42 walkach powietrznych i zestrzelił 30 samolotów przeciwnika (6 indywidualnie + 24 w grupie)[2]. Za zasługi w walkach w Hiszpanii w dniu 22 lutego 1939 został wyróżniony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.

Po powrocie do ZSRR udaje się na Daleki Wschód, gdzie zostaje dowódcą specjalnej grupy doświadczonych pilotów myśliwskich. W dniach od 22 czerwca do 30 sierpnia 1939 bierze udział w walkach na terenie Mongolii w czasie bitwy nad Chałchin-Goł. W czasie tych walk brał udział w 138 lotach bojowych i zestrzelił 12 samolotów (10 indywidualnie i 2 w grupie). W dniu 29 sierpnia 1939 został po raz drugi wyróżniony tytułem Bohatera Związki Radzieckiego za bohaterstwo w czasie walk z wojskami japońskimi. Był pierwszym żołnierzem, który po raz drugi został wyróżnionym tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.

W związku z przygotowaniami do zajęcia wschodniej części Polski przez ZSRR w dniu 12 września 1939 wraz z grupą doświadczonych pilotów skierowany został na lotnisko Bołbasowo koło Witebska, gdzie mieli przygotowywać się do działań na terenie Polski. W dniu 16 września 1939 zginął w katastrofie lotniczej w trakcie lądowania.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Według kalendarza juliańskiego – 6 lipca
  2. Udokumentowany jest tylko 21 zestrzeleń, z czego 6 indywidualnych i 15 grupowych, jednego z pilotów z Legion Condor zestrzelonego przez S. Gricewieca – oberlejtn. Otto Bertrama wzięto do niewoli.
  3. Nie otrzymał Medalu „Złota Gwiazda”, gdyż został on ustanowiony dopiero w miesiąc po jego śmierci 16 października 1939.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]