Siergiej Kirjakow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Siergiej Kirjakow
Imię i nazwisko Siergiej Wiaczesławowicz Kirjakow
Data i miejsce
urodzenia
1 stycznia 1970
Orzeł, ZSRR
Pseudonim Kiki
Pozycja Napastnik
Wzrost 175 cm
Masa ciała 74 kg
Kariera juniorska
19??–1983
1983–1986
Spartak Orzeł
FSzM Torpedo Moskwa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1987–1992
1992–1998
1998–1999
1999–2000
2001–2002
2003
Dynamo Moskwa
Karlsruher SC
Hamburger SV
Tennis Borussia Berlin
Yunnan Hongta F.C.
Shandong Luneng Taishan
91 (9)
145 (29)
29 (5)
28 (3)
47 (18)
20 (8)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1989
1992
1992–1998
 ZSRR
 WNP
 Rosja
1 (1)
9 (4)
28 (10)

Siergiej Wiaczesławowicz Kirjakow (ros. Сергей Вячеславович Кирьяков, ur. 1 stycznia 1970 w mieście Orzeł), były piłkarz rosyjski grający na pozycji napastnika. Nosił przydomek "Kiki".

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Piłkarską karierę Kirjakow rozpoczął w rodzinnym mieście Orzeł, w tamtejszym klubie Spartak Orzeł. W 1987 roku trafił do Dynama Moskwa. Przez pierwsze dwa sezony sporadycznie pojawiał się w składzie tego klubu, a samo Dynamo nie osiągało w tym okresie większych sukcesów. W 1989 roku grał już w większej liczbie meczów i występował w ataku z późniejszym kolegą z kadry narodowej, Igorem Koływanowem. W 1990 roku zajął z Dynamem 3. miejsce pierwszej lidze ZSRR, a sukces ten powtórzył w 1992 roku już po utworzeniu Federacji Rosyjskiej i nowej rosyjskiej ligi. Przez 6 sezonów rozegrał dla Dynama 91 ligowych spotkań i strzelił 9 bramek.

Latem 1992 roku Kirjakow wyjechał do niemieckiego klubu Karlsruher SC. W Bundeslidze zadebiutował 15 sierpnia w wygranym 4:2 domowym meczu z Borussią Mönchengladbach. Już w następnej kolejce, w spotkaniu z Werderem Brema, przyczynił się do zwycięstwa 5:2 uzyskując hat-tricka. Na koniec sezonu był najlepszym strzelcem zespołu z 11 golami na koncie, a klub z Karlsruhe zajął 6. miejsce w lidze gwarantujące start w Pucharze UEFA. W sezonie 1993/1994 Siergiej zdobył 9 bramek w lidze, a w Pucharze UEFA dotarł z KSC do półfinału. Zespół ten wyeliminował z niego takie zespoły jak: PSV Eindhoven, Valencia CF, Girondins Bordeaux i Boavista Porto, a odpadł po dwumeczu z Austrią Salzburg. W lidze powótrzył sukces sprzed roku. W kolejnych sezonach Kirjakow był mniej skuteczny. W 1996 roku dotarł do finału Pucharu Niemiec, a w 1997 znów zajął 6. pozycję. W sezonie 1997/1998 wystąpił tylko 5 razy i był tylko rezerwowym dla Seana Dundee, Radosława Gilewicza i Markusa Schrotha, a Karlsruher SC spadł do drugiej ligi.

Latem 1998 Kirjakow przeszedł do Hamburger SV, w którym występował w ataku z Anthonym Yeboahem. Z HSV zajął 7. miejsce w lidze, ale po sezonie opuścił zespół przechodząc do drugoligowego klubu Tennis Borussia Berlin. Tam spędził rok, ale nie awansował z zespołem do pierwszej ligi. Ostatni etap kariery Kirjakowa to występy w Chinach. W latach 2001-2002 występował w ataku Yunnan Hongta, a w 2003 roku grał w Shandong Luneng. Pod koniec roku zakończył karierę w wieku 33 lat.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Związku Radzieckiego Kirjakow zadebiutował 23 sierpnia 1989 roku w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z Polską. Wcześniej w 1988 roku zdobył z kadrą U-19 mistrzostwo Europy 1988. Natomiast w 1990 roku został także mistrzem Europy U-20. W 1992 roku został powołany przez Anatolija Byszowca do kadry Wspólnoty Niepodległych Państw na Euro 92. Tam wystąpił we dwóch grupowych spotkaniach: zremisowanym 0:0 z Holandią i przegranym 0:3 ze Szkocją. Natomiast w 1996 roku już z reprezentacją Rosji wystąpił na Euro 96 (zaliczył jeden mecz, przegrany 1:2 z Włochami). W kadrze ZSRR (WNP) rozegrał 10 meczów i strzelił 5 goli, a w kadrze Rosji - 28 meczów i 10 goli.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]