Siergiej Konionkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Siergiej Konionkow (ros. Сергей Тимофеевич Конёнков, ur. 10 lipca 1874 we wsi Karakowicze, zm. 9 grudnia 1971 w Moskwie) – rosyjski i radziecki rzeźbiarz. Był często nazywany "rosyjskim Rodinem".

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w biednej chłopskiej rodzinie. Studiował w Moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury (1892–1902) i w petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych. Pracą dyplomową - ogromnym glinianym posągiem „Samson zerwanie łańcuchów” - złamał większość istniejących kanonów sztuki akademickiej i sprzeciwił się swoim nauczycielom. W okresie 1900–1924 podróżował po Włoszech, Francji, Egipcie, Grecji i Niemczech. Rosyjska rewolucja 1905 roku zastała Konionkowa w Moskwie. Wykonał kilka portretów uczestników rebelii w Moskwie. W późniejszym okresie Konionkow popierał rosyjską rewolucję z 1917. W 1922 ożenił się z Margaritą Iwanowną Woroncową. Młoda para w 1923 roku udała się do USA, by wziąć udział w wystawie rosyjskich i radzieckich dzieł sztuki. Podróż miała trwać kilka miesięcy, ale ostatecznie Konionkow zatrzymał się w Stanach Zjednoczonych przez 22 lata, mieszkał i pracował w Nowym Jorku. Podczas okresu amerykańskiego, Konionkow stworzył wiele prac, skupiając się na tematach biblijnych, z Apokalipsy. Jego utwory przedstawiają Jezusa Chrystusa, proroków i apostołów.

W latach (1928–1929) rzeźbiarz podróżował po Włoszech, podczas pobytu tam spotkał radzieckiego pisarza Maksima Gorkiego i zaczął pracować nad jego portretem. W Rzymie miał indywidualną wystawę twórczości.

W 1935 roku został zaproszony przez Princeton University, by wyrzeźbić popiersie Alberta Einsteina. Nieoficjalnie mówi się, że Einstein był zainteresowany pracą rosyjskiego rzeźbiarza, ale jeszcze większe zainteresowanie wykazywał żoną rzeźbiarza, Margaritą. Margarita została również przedstawiona Robertowi Oppenheimerowi, "ojcu amerykańskiej bomby atomowej". Zarzucano jej, że pracowała w tamtych latach dla radzieckiego rządu, ale nie ma konkretnych dowodów na poparcie tej teorii.

W 1945 roku Konionkow otrzymał bezpośrednie zamówienie od Stalina, na którego polecenie wysłano statek do Nowego Jorku, aby rzeźbiarza przywieźć z powrotem do ZSRR. Rzeźbiarz otrzymał duże studio przy ulicy Gorkiego w Moskwie.

Konionkow jest autorem rzeźb przedstawiających: Aleksandra Puszkina, Antona Czechowa, Lwa Tołstoja, Fiodora Dostojewskiego, Wasilija Surikowa i portretów Iwana Turgieniewa, Władimira Majakowskiego, Konstantego Ciołkowskiego, Jana Sebastiana Bacha, Niccolò Paganiniego i innych. Wyrzeźbił również drewniane krzyże i inne elementy dla Klasztoru Św. Marty i Marii w Moskwie.

Wikimedia Commons

Konionkow otrzymał liczne nagrody i odznaczenia radzieckie, w tym Medal "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej, Order Lenina i tytuł Ludowy Artysta ZSRR. Pomimo otrzymanej w 1951 roku Nagrody Stalinowskiej, jego twórczość została uznana dopiero w 1954 roku, kiedy został członkiem Akademii Nauk ZSRR. W 1957 otrzymał Nagrodę Leninowską.

Został pochowany w Moskwie na cmentarzu przy Klasztorze Nowodziewiczym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]