Siergiej Nieczajew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Siergiej Nieczajew

Siergiej Nieczajew (ros. Сергей Геннадиевич Нечаев, ur. 2 października 1847, zm. 3 grudnia 1882) – rosyjski rewolucjonista, pochodził z rodziny mieszczańskiej. Był uczestnikiem ruchów studenckich. W 1869 roku poznał na emigracji Michała Bakunina i zdobył jego poparcie dla nieistniejącej, a wymyślonej przez Nieczajewa rosyjskiej organizacji rewolucyjnej[1]. Po powrocie do kraju założył organizację o nazwie "Zemsta Ludu", która została wykryta po zamordowaniu przez samego Nieczajewa studenta Iwana Iwanowa (20/21 XI 1869). Sam założyciel uciekł znów do Szwajcarii, skąd po krótkim czasie został porwany przez carskich agentów, przewieziony do Rosji i skazany na dwadzieścia lat katorgi. Wyrok zmienił sam car Aleksander II dopisując na sentencji wyroku: "na zawsze w twierdzy"[2].

Zmarł w Twierdzy Pietropawłowskiej.

Stał się pierwowzorem postaci Piotra Stiepanowicza Wierchowieńskiego w powieści Fiodora Dostojewskiego pt.: "Biesy"

Występuje jako postać drugoplanowa w powieści Johna Maxwella Coetzee "Mistrz z Petersburga", opisującej fikcyjny epizod z życia Fiodora Dostojewskiego.

Pojawia się także w powieści Stanisława Brzozowskiego zatytułowanej Płomienie (1908).

Jest autorem słynnego "Katechizmu rewolucjonisty"[3].

Przypisy

  1. Edward Radziński, Aleksander II. Ostatni wielki car, Warszawa, Magnum, 2005, s. 247
  2. tamże, s. 255
  3. wyd. pol.: Katechizm rewolucyjny, [w:] Karol Marks, Fryderyk Engels, Dzieła, t. 18, Warszawa, Książka i Wiedza, 1969, s. 467-474
Wikisource-logo.svg
Zobacz w Wikiźródłach teksty autorstwa Siergieja Nieczajewa
Wikimedia Commons