Siergiej Szojgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Siergiej Szojgu
Sergey Shoigu 2013.jpg
Siergiej Szojgu, 2013
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1955
Czadan,
Tuwiński Obwód Autonomiczny,
 Rosyjska FSRR,
 ZSRR
Minister Obrony Federacji Rosyjskiej
Przynależność polityczna Zjednoczona Rosja
Okres urzędowania od 6 listopada 2012
Poprzednik Anatolij Sierdiukow
Gubernator Obwodu Moskiewskiego
Przynależność polityczna Zjednoczona Rosja
Okres urzędowania od 11 maja 2012
do 6 listopada 2012
Poprzednik Borys Gromow
Następca Rusłan Calikow (p.o.)
Minister FR ds. Obrony Cywilnej, Sytuacji Nadzwyczajnych i Likwidacji Następstw Klęsk Żywiołowych
Przynależność polityczna Nasz Dom – Rosja, Jedność, Zjednoczona Rosja
Okres urzędowania od 20 stycznia 1994
do 11 maja 2012
Poprzednik nowy urząd
Następca Władimir Puczkow
Odznaczenia
Bohater Federacji Rosyjskiej
Order Zasług dla Ojczyzny II klasy Order Zasług dla Ojczyzny III klasy Order Honoru Order personal courage rib.png Medal "Obrońca wolnej Rosji" Medal 850-lecia Moskwy Medal 300-lecia Petersburga Medal 1000-lecia Kazania Medal "Za wzmocnienie współpracy wojskowej" Medal "Za wzmocnienie współpracy wojskowej" Medal "Za wzmocnienie współpracy wojskowej" Medal "Za pilność w pracach inżynieryjnych" Medal "200-lecia Ministerstwa Obrony" Medal "200-lecia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych" Medal "Za zasługi dla Kraju Stawropolskiego" Krzyż Wielki Orderu Pro Merito Melitensi
Honorowy obywatel obwodu kemerowskiego Order "Danaker" (Kirgistan)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Siergiej Kużugietowicz Szojgu, ros. Сергей Кужугетович Шойгу (ur. 21 maja 1955 w Czadanie) – rosyjski polityk pochodzenia tuwińskiego, generał armii, Minister Obrony Federacji Rosyjskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1977 ukończył studia w Krasnojarskim Instytucie Politechnicznym w zakresie inżynierii budownictwa. Doktor nauk ekonomicznych.

W latach 1977–1978 pracował na stanowisku majstra w przedsiębiorstwie Promchimstroj w Krasnojarsku, a w latach 1978–1979 był majstrem i naczelnikiem odcinka w przedsiębiorstwie Tuwinstroj w Kyzyle. W latach 1979–1984 pełnił funkcję kierownika robót, głównego inżyniera i naczelnika w przedsiębiorstwie Aczinskaluminijstroj w Aczyńsku.

Od 1984 zajmował kierownicze stanowiska w przedsiębiorstwach budowlanych. W latach 1984–1985 był zastępcą kierownika Sajanaluminstroju w Sajanogorsku, w latach 1985–1986 kierownikiem Sajantiażstroju, a w latach 1986–1988 kierownikiem Abakanwagonstroju w Abakanie.

Od 1988 działał w aparacie Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. W latach 1988–1989 był II sekretarzem Komitetu Miejskiego KPZR w Abakanie. W latach 1989–1990 pełnił funkcję inspektora Komitetu Krajowego KPZR w Kraju Krasnojarskim.

W latach 1990–1991 zajmował stanowisko Zastępcy Przewodniczącego Państwowego Komitetu Rosyjskiej Federacyjnej SRR ds. Architektury i Budownictwa.

Od 1991 pracuje w centralnym aparacie państwowych służb ratowniczych. W 1991 przewodniczył Państwowemu Komitetowi RFSRR ds. Sytuacji Nadzwyczajnych. W latach 1991–1994 był Przewodniczącym Państwowego Komitetu Federacji Rosyjskiej ds. Obrony Cywilnej, Sytuacji Nadzwyczajnych i Likwidacji Następstw Klęsk Żywiołowych. W 1994 mianowany na stanowisko Ministra FR ds. Obrony Cywilnej, Sytuacji Nadzwyczajnych i Likwidacji Następstw Klęsk Żywiołowych. Od 1996 zasiada w Radzie Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej. W latach 2000–2004 był Zastępcą Przewodniczącego Rządu Federacji Rosyjskiej (wicepremierem).

Otrzymał szereg nagród i odznaczeń państwowych, w tym tytuł Bohatera Federacji Rosyjskiej.

Jest aktywnym politykiem. Od 1999 był jednym z liderów proprezydenckiego ruchu "Jedność", a od 2001 jest członkiem kierownictwa partii Zjednoczona Rosja, która wspiera Prezydenta FR Władimira Putina.

Od 17 listopada 2009 jest Prezesem Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego[1].

10 kwietnia 2010, decyzją Przewodniczącego Rządu Federacji Rosyjskiej W. Putina, został wiceprzewodniczącym specjalnej rosyjskiej komisji rządowej do zbadania przyczyn katastrofy polskiego Tu-154M w Smoleńsku (wraz z pierwszym wicepremierem Rosji Siergiejem Iwanowem i Tatianą Anodiną, przewodniczącą Międzypaństwowego Komitetu Lotniczego (MAK)[2].

10 kwietnia 2010 S. Szojgu był na miejscu tragedii smoleńskiej i koordynował akcję zabezpieczania wraku[3].

6 listopada 2012, decyzją Prezydenta Federacji Rosyjskiej Władimira Putina, S. Szojgu został mianowany Ministrem Obrony Federacji Rosyjskiej. Zastąpił na tym stanowisku odwołanego Anatolija Sierdiukowa w związku ze sprawą nadużyć w holdingu Oboronserwis podległym Ministerstwu Obrony FR[4].

W 2014 roku Prezydent Federacji Rosyjskiej Władimir Putin odznaczył Ministra Obrony FR generała armii Siergieja K. Szojgu Orderem Świętego Andrzeja Powołańca z mieczami.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]