Siergiej Szojgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Siergiej Szojgu
Сергей Шойгу. Национальный центр управления в кризисных ситуациях МЧС.jpg
Siergiej Szojgu, 2009
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1955
Czadan, Tuwiński Obwód Autonomiczny, ZSRR
Minister Obrony Federacji Rosyjskiej
Przynależność polityczna Jedna Rosja
Okres urzędowania od 6 listopada 2012
Poprzednik Anatolij Sierdiukow
Gubernator Obwodu Moskiewskiego
Przynależność polityczna Jedna Rosja
Okres urzędowania od 11 maja 2012
do 6 listopada 2012
Poprzednik Borys Gromow
Następca Rusłan Calikow (p.o.)
Minister obrony cywilnej, sytuacji kryzysowych i likwidacji skutków klęsk żywiołowych
Przynależność polityczna Nasz Dom – Rosja, Jedność, Jedna Rosja
Okres urzędowania od 20 stycznia 1994
do 11 maja 2012
Poprzednik nowy urząd
Następca Władymir Puczkow
Odznaczenia
Bohater Federacji Rosyjskiej
Order Zasług dla Ojczyzny II klasy Order Zasług dla Ojczyzny III klasy Order Honoru Order personal courage rib.png Medal "Obrońca wolnej Rosji" Medal 850-lecia Moskwy Medal 300-lecia Petersburga Medal 1000-lecia Kazania Medal "Za wzmocnienie współpracy wojskowej" Medal "Za wzmocnienie współpracy wojskowej" Medal "Za wzmocnienie współpracy wojskowej" Medal "Za pilność w pracach inżynieryjnych" Medal "200-lecia Ministerstwa Obrony" Medal "200-lecia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych" Medal "Za zasługi dla Kraju Stawropolskiego" Krzyż Wielki Orderu Pro Merito Melitensi
Honorowy obywatel obwodu kemerowskiego Order "Danaker" (Kirgistan)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Siergiej Kużugietowicz Szojgu, ros. Сергей Кужугетович Шойгу (ur. 21 maja 1955 w Czadanie) – rosyjski polityk pochodzenia tuwińskiego, generał armii, minister obrony Rosji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1977 ukończył studia w Krasnojarskim Instytucie Politechnicznym w zakresie inżynierii budownictwa. Doktor nauk ekonomicznych.

W latach 1977–1978 pracował na stanowisku majstra w przedsiębiorstwie Promchimstroj w Krasnojarsku, a w latach 1978–1979 był majstrem i naczelnikiem odcinka w przedsiębiorstwie Tuwinstroj w Kyzyle. W latach 1979–1984 pełnił funkcję kierownika robót, głównego inżyniera i naczelnika w przedsiębiorstwie Aczinskaluminijstroj w Aczyńsku.

Od 1984 zajmował kierownicze stanowiska w przedsiębiorstwach budowlanych. W latach 1984–1985 był zastępcą kierownika Sajanaluminstroju w Sajanogorsku, w latach 1985–1986 kierownikiem Sajantiażstroju, a w latach 1986–1988 kierownikiem Abakanwagonstroju w Abakanie.

Od 1988 działał w aparacie Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. W latach 1988–1989 był II sekretarzem Komitetu Miejskiego KPZR w Abakanie. W latach 1989–1990 pełnił funkcję inspektora Komitetu Krajowego KPZR w Kraju Krasnojarskim.

W latach 1990–1991 zajmował stanowisko zastępcy przewodniczącego Państwowego Komitetu Rosyjskiej Federacyjnej SSR ds. Architektury i Budownictwa.

Od 1991 pracuje w centralnym aparacie państwowych służb ratowniczych. W 1991 przewodniczył Państwowemu Komitetowi RFSRR ds. Sytuacji Nadzwyczajnych. W latach 1991–1994 był przewodniczącym Państwowego Komitetu Federacji Rosyjskiej ds. Obrony Cywilnej, Sytuacji Nadzwyczajnych i Likwidacji Następstw Klęsk Żywiołowych. W 1994 mianowany na stanowisko ministra ds. obrony cywilnej, sytuacji nadzwyczajnych i likwidacji następstw klęsk żywiołowych. Od 1996 zasiada w Radzie Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej. W latach 2000–2004 był zastępcą Przewodniczącego Rządu (wicepremierem) Federacji Rosyjskiej.

Otrzymał szereg nagród i odznaczeń państwowych, w tym tytuł Bohatera Federacji Rosyjskiej.

Jest aktywnym działaczem politycznym. Od 1999 był jednym z liderów proprezydenckiego ruchu "Jedność", a od 2001 jest członkiem kierownictwa wspierającej prezydenta Władimira Putina partii Jedna Rosja.

Od 17 listopada 2009 jest prezesem Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego[1].

10 kwietnia 2010, decyzją premiera Putina, został wiceprzewodniczącym specjalnej rosyjskiej komisji rządowej do zbadania przyczyn katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku (wraz z pierwszym wicepremierem Rosji Siergiejem Iwanowem i gen. lotn. Tatianą Anodiną, przewodniczącą Międzypaństwowego Komitetu Lotniczego (MAK)[2].

10 kwietnia 2010 Szojgu był na miejscu tragedii smoleńskiej i koordynował akcję zabezpieczania wraku[3].

6 listopada 2012, decyzją Prezydenta Federacji Rosyjskiej Władimira Putina, Szojgu został mianowany ministrem Obrony Narodowej Federacji Rosyjskiej. Zastąpił na tym stanowisku odwołanego Anatolija Sierdiukowa w związku ze sprawą nadużyć w holdingu Oboronserwis podległym Ministerstwu Obrony[4].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]