Sierotki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sierotki
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Prereformacja
   └ Husytyzm
Ustrój kościelny militaryzm
Zasięg geograficzny Czechy

Sierotki (czes. sirotčí svaz, sirotci, východočeský husitský svaz, sirotčí bratrstvo) – odłam taborytów, radykalnej grupy husytów. Grupa najbliższych współpracowników Jana Žižki, nazwana tak po jego śmierci, co symbolizowało więź między zmarłym a nimi[1]. Nosili wyszywany kielich na szatach. Ich przywódcą w późniejszym okresie był Jan Kralovec.

Po śmierci Žižki, w latach 1424–1428 ich przywódcą był ksiądz Ambrož z Hradca[2], a następnie Prokop Mały. W latach 1431–1434 ich przywódcą wojskowym był Jan Čapek z Sán, wówczas podczas wojny polsko-krzyżackiej wraz z wojskami polskimi najechali krzyżacką Nową Marchię i Pomorze Gdańskie. U boku sił Prokopa Wielkiego wzięli udział w Bitwie pod Lipanami[3].

Szlachta[edytuj | edytuj kod]

Zwolennikami Sierotek byli:

Przypisy

  1. Łukasz Burkiewicz. Udział wojsk husyckich pod dowództwem Jana Čapka w wyprawie przeciw Zakonowi Krzyżackiemu w r. 1433. „Prace Historyczne”. 139, s. 29-43, 10.07.2012. doi:10.4467/20844069PH.12.003.0772. ISSN 0083-4351 (pol.). 
  2. M. Gelbič, J. Motyčka: Ambrož Hradecký (cz.). Husité - Ktož jsú boží bojovníci. [dostęp 2014-05-22].
  3. Sławomir Saładaj: Przymierze z husytami (pol.). Pabianice Oficjalny Portal Miejski. [dostęp 2014-05-22].