Wolny Związek Zawodowy "Sierpień 80" - Konfederacja

Wolny Związek Zawodowy "Sierpień 80" - Konfederacja
Przewodniczący	Bogusław Ziętek
Nr KRS	0000095871
Data rejestracji	4 marca 2002
Rodzaj stowarzyszenia	Związek zawodowy
Siedziba	Katowice, Polska
Członkowie	ok. 60 000
Zasięg	Rzeczpospolita Polska i zagranica
Adres	ul. Warszawska 19 40-009 Katowice
Strona internetowa

Wolny Związek Zawodowy "Sierpień 80" – Konfederacja (WZZ Sierpień 80) – związek zawodowy działający w Polsce. Współpracuje z Polską Partią Pracy.

W wyborach prezydenckich w 2005 poparł kandydaturę Daniela Podrzyckiego, który zmarł na skutek wypadku drogowego przed pierwszą turą głosowania.

Funkcję przewodniczącego związku pełni Bogusław Ziętek, który do 16 maja 2009 łączył tę funkcję z kierowaniem PPP.

Organem prasowym związku jest "Kurier Związkowy" (Tygodnik Społeczny Komisji Krajowej Wolnego Związku Zawodowego Sierpień 80). Od października 2006 WZZ Sierpień 80 wydaje również tygodnik "Trybuna Robotnicza".

Komitet Pomocy i Obrony Represjonowanych Pracowników

Komitet Pomocy i Obrony Represjonowanych Pracowników (KPiORP) – porozumienie kilku organizacji związkowych, antykapitalistycznych (lewicowych) i feministycznych. KPiORP oficjalnie powstał w styczniu 2006 roku z inicjatywy trzech związkowców niezgodnie z prawem zwolnionych z pracy: Krzysztofa Łabędzia ze śląskiej kopalni Budryk, Dariusza Skrzypczaka z poznańskiej Goplany i Sławomira Kaczmarka ze spółki Uniontex z Łodzi.

W rzeczywistości nad powstaniem Komitetu pracowano od końca października 2005 r., gdy grupa lewicowych działaczy zaangażowała się w trwający wówczas strajk w kopalni "Budryk" na Śląsku. Pod koniec 2005 r. Magdalena Ostrowska – wtedy dziennikarka "Trybuny" – zaproponowała zorganizowanie szeregu pikiet w różnych miastach Polski, wyrażających poparcie dla pracowniczej walki górników "Budryka". Z czasem z pomysłu pikiet popierających walkę górników wyłonił się pomysł powołania stałej struktury, zajmującej się sprawami pracowniczymi. Ostrowska opisywała ówczesny strajk w "Budryku" na łamach "Trybuny". Pomysł powołania ponadpartyjnego i ponadzwiązkowego ruchu walczącego o prawa pracownicze podchwycił Bogusław Ziętek, przewodniczący Wolnego Związku Zawodowego "Sierpień 80", a także Zdzisław Tuszyński (OPZZ "Metlowcy") i Jarosław Urbański (OZZ Inicjatywa Pracownicza).

Lider strajku w kopalni "Budryk", Krzysztof Łabądź z WZZ "Sierpień 80" został zwolniony z pracy na podstawie art. 52 Kodeksu pracy (dyscyplinarnie). Warszawscy działacze radykalnej lewicy dowiedzieli się wkrótce o innych, podobnych przypadkach represji za działalność związkową. Chodziło o Dariusza Skrzypczaka (NSZZ "Solidarność" w poznańskiej Goplanie) oraz Sławomira Kaczmarka (Ogólnopolski Związek Zawodowy Inicjatywa Pracownicza w łodzkim zakładzie Uniontex). Później do Komitetu przystąpili liderzy związkowi z innych organizacji.

Koncepcją zwołania i zorganizowania nowej struktury zajęła się Magdalena Ostrowska – absolwentka nauk politycznych na UW i dziennikarka, mająca kontakty w wieloma organizacjami lewicy antykapitalistycznej. Udało się jej przekonać działaczy poszczególnych organizacji do współpracy w imię wspólnego celu, jakim była obrona praw pracowniczych i związkowych. Poza Ostrowską, w zorganizowaie Komitetu zaangażowani byli: Wojciech Orowiecki (GPR) i Maciej Szumski (CK-LA).

Pierwsze spotkanie inicjatorów Komitetu odbyło się w styczniu 2006 r. w warszawskiej siedzibie WZZ "Sierpień 80" w Al. Wyzwolenia. Poza działaczami związkowymi, uczestniczyli w nim działacze lewicy antykapitalistycznej: Grupy na rzecz Partii Robotniczej (GPR), Czerwonego Kolektywu-Lewicowej Alternatywy (CK-LA) i Młodych Socjalistów (MS). Z czasem do KPiORP (nazwa wymyślona przez Bogusława Ziętka) przystąpiły inne organizacje i związki zawodowe.

Podstawowym celem Komitetu jest organizowanie oporu polskiego świata pracy wobec neoliberalizmu i udzielanie pomocy tym, których prawa pracownicze są łamane. Organizuje publiczne protesty i zakłada biura porad prawnych w wielu miastach polskich (stworzył prawie 20 takich biur). KPiORP stara się też nagłaśniać przypadki wyzysku i łamania praw pracowniczych. 7 czerwca 2006 r., w blisko 100 miastach Polski, KPiORP zorganizował akcję informacyjną adresowaną do ludzi wyjeżdżających do pracy za granicą. Z myślą o pracownikach sezonowych Komitet opracował i wydaje broszury z informacjami o prawie pracy obowiązującym w innych krajach Unii Europejskiej oraz kontaktami do działających tam związków zawodowych.

Pod koniec czerwca 2007 roku KPiORP zorganizował w Warszawie demonstrację pod hasłem "O świecką szkołę, bezpłatne studia i państwo socjalne"; wzięło w niej udział ponad dwa i pół tysiąca ludzi.

Pod koniec 2006 r. w ramach KPiORP powstałą grupa kobieca, która przyjęłą roboczą nazwę "Pro Choice". Chodziło o walkę o prawo kobiet do legalnej aborcji. W ramach KPiORP toczyła się wówczas dyskusja na temat praw kobiet, a w walkę na ich rzecz zaangażowało się wielu działaczy związkowych. Na bazie nieformalnej grupy Pro Choice w ramach KPiORP ukonstytuowała się grupa działaczek i działaczy, którzy kilka miesięcy później powołali do życia Stowarzyszenie "Same o Sobie – S.O.S".

Krytycy KPiORP uważają, że od początku całkowicie podporządkowała go sobie Polska Partia Pracy.

Organizacje i inicjatywy współtworzące KPiORP:

• Federacja Anarchistyczna
• Grupa na rzecz Partii Robotniczej
• OZZ Inicjatywa Pracownicza
• Młodzi Socjaliści
• Polska Partia Pracy
• Polska Unia Lokatorów
• Porozumienie Kobiet 8 Marca
• Społeczeństwo Aktywne
• Stowarzyszenie Enklawa
• WZZ Sierpień 80
• Komunistyczna Młodzież Polski - Postępowa Młodzież Polski

Linki zewnętrzne

• Strona internetowa Wolnego Związku Zawodowego "Sierpień 80" – Konfederacja. [dostęp 26 lipca 2009].