Sierpik barwierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sierpik barwierski
165 Serratula tinctoria L.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Carduoideae
Rodzaj sierpik
Gatunek sierpik barwierski
Nazwa systematyczna
Serratula tinctoria L.
Sp. Pl. 2: 816. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Koszyczki
Owoce

Sierpik barwierski (Serratula tinctoria L.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny astrowatych (Asteraceae). W Polsce występuje głównie na południu, na północy jest rzadki.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, rozgałęziająca się w górnej części. Wysokość 30–100cm.
Liście
Ulistnienie skrętoległe. Dolne liście lirowate, górne pierzastodzielne, ostro ząbkowane.
Kwiaty
Purpurowe, zebrane w drobne i liczne jajowatowalcowate koszyczki o średnicy 6–12 mm. Koszyczki tworzą podbaldach. Listki okrywy bez przydatków na szczycie i przeważnie fioletowo nabiegłe. W koszyczku wszystkie kwiaty jednakowe, rurkowate i zwykle obupłciowe.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit i geofit. Siedlisko: wilgotne i świetliste zarośla i lasy mieszane i liściaste, łąki. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Molinietalia[2]. Kwiaty są przedprątne, zapylają je motyle[3].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Korzeń Radix Serratulae i ziele Herba Serratulae były wykorzystywane w medycynie ludowej.
  • Z korzenia wytwarzano dawniej żółty barwnik i stąd pochodzi gatunkowa nazwa rośliny.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  3. Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.