Sierpowiec zakrzywiony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sierpowiec zakrzywiony
Drepanocladus aduncus detail.jpeg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Gromada mchy
Klasa prątniki
Rząd rokietowce
Rodzina krzywoszyjowate
Rodzaj sierpowiec
Gatunek sierpowiec zakrzywiony
Nazwa systematyczna
Drepanocladus aduncus (Hedw.) Warnst.[2]
Biih. Bot. Centralbl. 13:400. 1903
Synonimy

Hypnum aduncus Hedw.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Sierpowiec zakrzywiony, s. hakowaty (Drepanocladus aduncus (Hedw.) Warnst.) – gatunek mchu z rodziny krzywoszyjowatych. Występuje na torfowiskach, mokrych łąkach i brzegach zbiorników wodnych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Gatunek o kosmopolitycznym zasięgu. W Polsce pospolity na obszarze całego kraju.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Mech tworzący luźne darnie o barwie żółtej do brunatno-zielonej, matowe lub tylko nieznacznie błyszczące.
Budowa gametofitu
Łodygi o długości 5-10 cm mają barwę żółtoczerwoną i są nieregularnie, pierzasto rozgałęzione. Gałązki długości 5-10 mm. Liście łodygowe o długości 2-3 i szerokości 1-1,5 mm są całobrzegie i sierpowato zgięte. Nasada liścia jest szerokojajowata, a następnie liście dość nagle zwężają się w szydlasty kończyk. Liście gałązkowe są podobne do łodygowych, ale nieco mniejsze - długości 1,5 i szerokości 1 mm. Żebro liścia pojedyncze, dochodzi do ok. połowy jego długości.
Budowa sporofitu
Seta czerwona, długości 4 cm, zakończona cylindryczną, zgiętą puszką o długości 2 mm i szerokości 1 mm. Perystom podwójny, zęby perystomu zewnętrznego u góry szeroko hyalinowo obrzeżone. Zarodniki delikatnie brodawkowate, barwy żółtej.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek występuje na torfowiskach niskich, podmokłych łąkach, zabagnionych brzegach jezior, stawów i cieków. Zarodnikowanie w Polsce odbywa się od czerwca do sierpnia. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Scheuchzerio-Caricetea nigrae[3].

Przypisy

  1. Goffinet B.: Goffinet Lab: Moss classification (ang.). 2010. [dostęp 2010-10-24].
  2. Ryszard Ochyra, Jan Żarnowiec, Halina Bednarek-Ochyra: Census catalogue of Polish mosses. Kraków: Insitute of Botany of the Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-85444-84-X.
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Kłosowski, Grzegorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2007. ISBN 978-83-7073-248-6.
  2. Bronisław Szafran: Mchy (Musci). T. II. Warszawa: PWN, 1961.