Siewieromorsk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siewieromorsk
Североморск
Herb Flaga
Herb Siewieromorska Flaga Siewieromorska
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód murmański
Mer Witalij Wołoszyn
Populacja (2010)
• liczba ludności

50 076
Nr kierunkowy (+7) 81537
Położenie na mapie obwodu murmańskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu murmańskiego
Siewieromorsk
Siewieromorsk
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Siewieromorsk
Siewieromorsk
Ziemia 69°04′N 33°24′E/69,066667 33,400000Na mapach: 69°04′N 33°24′E/69,066667 33,400000
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Siewieromorskmiasto zamknięte w północnej części Rosji (obwód murmański). 50 076 mieszkańców (2010[1]). Założone na początku XX wieku jako Wajenga (Ваенга).

Miasto leży na półwyspie Kolskim nad Morzem Barentsa. Jest główną bazą Floty Północnej rosyjskiej marynarki wojennej.

Katastrofa[edytuj | edytuj kod]

13 maja[2] (według innych źródeł 17 maja[3]) 1984 roku[4], w leżącym na obrzeżach Siewieromorska, głównym składzie amunicji radzieckiej Floty Północnej Okolnaja[5], doszło do eksplozji.

Naciskane o wiadomości o katastrofie, radzieckie władze, nie udzieliły jakichkolwiek informacji. Żadne doniesienia na ten temat nie pojawiły się również w sowieckich mediach. Amerykańscy dyplomaci i attachés wojskowi dowiedzieli się o wypadku z otrzymanych z Waszyngtonu raportów i nie dysponowali informacjami z żadnego niezależnego źródła.

Z zebranych na podstawie danych satelitarnych, relacji przebywających w rejonie zdarzenia podróżnych oraz innych źródeł wynika, że w serii potężnych eksplozji zniszczone zostały wielkie ilości amunicji, składowanej w głównym magazynie sowieckiej Floty Północnej. Według doniesień, w katastrofie zginęło od 200 do 300 osób, w dużej części członków personelu technicznego, wysyłanych do akcji ratunkowej polegającej na rozbrajaniu i unieszkodliwianiu zagrożonej eksplozją amunicji, wśród wywołanych wybuchami pożarów. Zabiegi te zakończyły się niepowodzeniem, doprowadzając do trwających wiele godzin „łańcuchowych” eksplozji składowanych pocisków, przechowywanych w zbyt wielkich ilościach, zbyt blisko siebie.

Według amerykańskiego czasopisma Jane’s Defence Weekly, była to największa katastrofa, jaka zdarzyła się w sowieckiej flocie od czasów II wojny światowej. Poziom strat, zniszczonych w eksplozjach pocisków i amunicji był tak wysoki, że przez następne pół roku, sowiecka flota przestała się liczyć jako realna siła bojowa.

Według szacunkowych danych w trakcie zdarzenia zostało zniszczonych 580 z 900 znajdujących się w posiadaniu floty rakiet ziemia-powietrze SA-N-1 i SA-N-3 oraz prawie 320 z 400 zdolnych do przenoszenia ładunków nuklearnych pocisków SS-N-3 i SS-N-12.

Mimo podejrzeń, że wśród wybuchających pocisków mogła się znajdować amunicja nuklearna, w wyniku przeprowadzonych badań nie stwierdzono występowania promieniowania radioaktywnego ani żadnych śladów wybuchu atomowego.

Cytowane przez NASA sowieckie źródła podawały, że przyczyną katastrofy było „oświetlenie” składów wiązką promieni radaru pozahoryzontalnego (OTH)[6]. Według innych przyczyną katastrofy było zaprószenie ognia od nieostrożnie wyrzuconego niedopałka papierosa.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy