Sigiswult

Flavius Sigisvultus (Sigiswult, Sigisvult, w literaturze anglosaskiej Sigisvult the Goth) - za panowania Walentyniana III rzymski komes (namiestnik) Afryki i generał pochodzenia gockiego - w 428 roku przybył do Afryki wraz gockim kontyngentem wojsk, by walczyć ze złożonym z urzędu dotychczasowym namiestnikiem Afryki, zbuntowanym Bonifacjuszem. Z zamieszania, które to spowodowało prawdopodobnie skorzystali Wandalowie, którzy w tym samym czasie przedostali się na ziemie afrykańskie z Hiszpanii. W 429 roku odwołany do Rawenny. W 437 pełnił funkcję konsula wraz z Aecjuszem Flawiuszem. W latach 440-448 jako magister utriusque militiae (choć formalnie pozostawał pod rozkazami Aecjusza) dowodził obroną przed Wandalami. Imię Sigiswult jest pochodzenia germańskiego, zapisywane też w formach Sigisvult, Segisvultus albo Sigisvuldus.

Bibliografia

• Andrzej Dziubiński, Historia Maroka, Wrocław 1983, s.29, ISBN 83-04-01304-5.
• Jerzy Strzelczyk, Wandalowie i ich afrykańskie państwo, PIW 2005, ISBN 83-06-02964-X
• J.B. Bury, History of the Later Roman Empire from the Death of Theodosius I to the Death of Justinian; § 2. Invasion of Africa by the Vandals (A.D. 429‑435), 1923, p. 245, (ang.).