Sigmodon hirsutus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sigmodon hirsutus
(Burmeister, 1854)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd Myomorpha
Nadrodzina Muroidea
Rodzina chomikowate
Podrodzina Sigmodontinae
Rodzaj Sigmodon
Gatunek S. hirsutus
Synonimy
  • Sigmodon bogotensis J. A. Allen, 1897[1]
  • Sigmodon borucae J. A. Allen, 1897[1]
  • Sigmodon sanctaemartae Bangs, 1898[1]
  • Sigmodon austerulus Bangs, 1902[1]
  • Sigmodon chiriquensis J. A. Allen, 1904[1]
  • Sigmodon griseus J. A. Allen, 1908[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Sigmodon hirsutus – gatunek gryzonia z rodziny chomikowatych (Cricetidae)[1].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Zaliczany do podrodzaju Sigmodon[1]. Do niedawna traktowany jako podgatunek S. hispidus, do rangi odrębnego gatunku przywrócony w 2002 roku na podstawie badań filogenetycznych z wykorzystaniem mitochondrialnego genu cytochromu b[3][4]. Blisko spokrewniony z S. alleni[3].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje od Chiapas, przez Amerykę Środkową (z wyjątkiem Belize) do północnej Kolumbii i północnej Wenezueli. [2].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Aktywny głównie w dzień, może być aktywny także w nocy, jeśli populacja jest wysoka. Żywi się grzyby, niektórymi nasionami, owadami oraz pokarmem roślinnym. Jego gniazda są zwykle pod kłodami, skałami, albo gęstymi kępami traw. Czasem zabierają nory innych ssaków. Żywi nim się płomykówka zwyczajna[2].

Populacja[edytuj | edytuj kod]

Obficie występuje w scrubie, na łąkach i polanach. W ciągu ostatnich kilku dekad jego populacja zwiększyła się. Obecnie bardzo się waha[2].

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

S. hirsutus nie ma większych zagrożeń[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Sigmodon hirsutus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 14 lipca 2013]
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Sigmodon hirsutus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. 3,0 3,1 3,2 Dallas D. Henson, Robert D. Bradley. Molecular systematics of the genus Sigmodon: results from mitochondrial and nuclear gene sequences. „Canadian Journal of Zoology”. 87 (3), s. 211-220, 2010 (ang.). 
  4. 4,0 4,1 Lottie L. Peppers, Darin S. Carroll, Robert D. Bradley. Molecular systematics of the genus Sigmodon (Rodentia: Muridae): Evidence from the mitochondrial cytochrome b gene.. „Journal of Mammalogy”. 83 (2), s. 396-407, 2002. <0396:MSOTGS>2.0.CO;2 doi:10.1644/1545-1542(2002)083<0396:MSOTGS>2.0.CO;2 (ang.).