Sigmoidoskopia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sigmoidoskopia – jest to badanie endoskopowe ostatnich 60–80 cm jelita grubego, czyli odbytnicy, esicy i części zstępnicy. Może pełnić zarówno funkcję diagnostyczną (stwierdzenie na powierzchni błony śluzowej owrzodzeń, polipów, guzów, deformacji, zmian naczyniowych, miejsc krwawienia), jak i terapeutyczną (zatamowanie przy użyciu lasera czynnego krwawienia). Sigmoidoskopia umożliwia pobranie wycinków do badania histopatologicznego.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Przygotowanie do zabiegu[edytuj | edytuj kod]

Na dzień przed wykonaniem badania po zjedzeniu obiadu pacjent ma zakaz spożywania pokarmów stałych. Dozwolone są tylko płyny. Wieczorem albo rano następnego dnia wykonuje wlewkę doodbytniczą celem opróżnienia jelita. U pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca, oraz po przebytym zapaleniu wsierdzia należy wdrożyć profilaktykę antybiotykową.

Badanie[edytuj | edytuj kod]

Pod znieczuleniem miejscowym, przez odbyt pacjenta leżącego na lewym boku do przewodu pokarmowego zostaje wprowadzony giętki aparat. Obraz przesyłany jest do monitora. W celu lepszego uwidocznienia ścian do światła jelita wprowadza się powietrze. Jeśli zachodzi taka potrzeba za pomocą specjalnych szczypczyków można pobrać wycinki do badania histopatologicznego.

Możliwe powikłania[edytuj | edytuj kod]

  • krwawienie
  • perforacja jelita (rzadko)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.