Signum Laudis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Signum Laudis
(Wojskowy Medal Zasługi)
Awers
Awers i rewers
Baretka
Baretka
Ustanowiono 12 marca 1890
Wielkość średnica 30 mm
lub 31 mm (od 1917)
38 mm (Wielki Medal)
Kruszec brąz (do 1911)

Signum Laudis (węg. Signum Laudis katonai, niem. Militärverdienstmedaille, pol. Wojskowy Medal Zasługi) – wysokie austro-węgierskie, a następnie węgierskie odznaczenie wojskowe. Po łacinie nazwa oznacza: "Znak zasługi".

Historia[edytuj | edytuj kod]

Został wprowadzony dekretem cesarza Franciszka Józefa z 12 marca 1890 jako medal honorowy za wybitną służbę wojskową na rzecz monarchii tak w czasie pokoju, jak i wojny. Przysługiwał jedynie oficerom, jako dowód uznania cesarskiego. Początkowo medal wykonany był jedynie z brązu.

Dyplom nadania Signum Laudis

26 marca 1911 wprowadzono srebrny medal Signum Laudis za "wielokrotne działania godne cesarskiej pochwały". Dekret cesarski z 1 kwietnia 1916 wprowadził następnie także "Wielki Wojskowy Medal Zasługi" (Große Militärverdientsmedaille), będący złotą wersją Signum Laudis, nadawany za działania szczególnie godne cesarskiej pochwały. Wielki medal nadano jedynie 30 oficerom wyższych rang z armii austro-węgierskiej, niemieckiej i tureckiej (gen. İsmail Enver), w tym czterem dwukrotnie.

13 grudnia 1916 wprowadzono dla wszystkich wersji Miecze noszone na wstędze. 22 kwietnia 1917 zmieniono portret na awersie oraz krój korony na podwójną koronę.

Po I wojnie światowej medal ponownie został wprowadzony, tym razem jako odznaczenie czysto węgierskie, 14 czerwca 1922. Zmieniono awers medalu; portret cesarza Franciszka Józefa został zastąpiony dwuramiennym krzyżem świętego Stefana, a podwójna korona monarchii austro-węgierskiej – koroną św. Stefana.

Ostatni medal przyznano 14 lutego 1945.

Opis odznaki[edytuj | edytuj kod]

Medal jest w kształcie okręgu, nad którym umieszczona jest korona. Na awersie znajdował się profil głowy panującego cesarza – początkowo Franciszka Józefa, a od kwietnia 1917 cesarza Karola. Średnica medali brązowych i srebrnych wynosiła 30 mm lub 31 mm (od 1917), a wielkiego medalu – 38 mm.

Medal był zawieszony na trójkątnej wstążce: biało-czerwonej w przypadku medali nadawanych za zasługi bojowe (takiej samej jak Medal za Odwagę) i czerwonej w wypadku medali za zasługi w czasie pokoju. Dekret z 1 kwietnia 1916 wprowadził ponadto metalowe poprzeczki na wstążce, oznaczające kolejne nadania medalu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]