Sikhotealinia zhiltzovae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sikhotealinia zhiltzovae[1]
Lafer, 1996
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Rząd chrząszcze
Podrząd Archostemata
Rodzina Jurodidae
Rodzaj Sikhotealinia Lafer, 1996
Gatunek Sikhotealinia zhiltovae
Synonimy

Jurodes zhiltzovae (Kirejtshuk, 1999)

Systematyka Systematyka w Wikispecies

Sikhotealinia zhiltzovaereliktowy gatunek chrząszcza z rodziny Jurodidae. Uważany za żywą skamieniałość, opisany został w 1996 roku przez rosyjskiego entomologa Giermana Lafera na podstawie jednego martwego okazu, znalezionego w kwietniu 1974 roku przy brzegu rzeki w Rezerwacie Sichotealińskim w górach Sichote Aliń[2][3]. Nazwa rodzajowa upamiętnia lokalizację typowego okazu, natomiast nazwa gatunkowa honoruje Ł. Żilcową, która znalazła owada[4].

Brak danych o biologii, rozwoju i rozmieszczeniu tego owada.

Budowa chrząszcza wykazuje cechy zarówno Archostemata, jak Adephaga i Polyphaga[4]. Pozycja systematyczna jest niepewna. Początkowo umieszczony przez Lafera w monotypowej rodzinie Sikhotealiniidae, później został zaliczony do paleoendemicznej rodziny Jurodidae[4]. Wymarłe chrząszcze z rodziny Jurodidae znane są z dolnej jury Zabajkala. Kirejczuk porównując chrząszcza Jurodes ignoramus do Sikhotealinia stwierdził, że jedyną cechą pozwalającą odróżnić wymarłe Jurodidae od Sikhotealinia jest liczba rzędów punktowań pokryw (odpowiednio, więcej niż 15 i 11).

Sikhotealinia jest jedynym znanym współczesnym chrząszczem, którego imagines mają przyoczka[5].

Przypisy

  1. Sikhotealinia zhiltzovae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Лафер ГШ: Сем. Sikhotealiniidae Lafer, fam. n.. W: Определитель насекомых Дальнего Восток России. Том 3. Жесткокрылые или жуки. Часть 3. Владивосток: 1996, s. 390-396.
  3. История описания Sikhotealinia zhiltzovae.
  4. 4,0 4,1 4,2 Kirejtshuk AG. Sikhotealinia zhiltzovae Lafer, 1996 – recent representative of the Jurassic coleopterous fauna (Coleoptera, Archostemata, Jurodidae). „Proceedings of the Zoological Institute RAS”. 281, s. 21–26, 1999. 
  5. Leschen RAB, Beutel RG. Ocellar atavism in Coleoptera: plesiomorphy or apomorphy?. „Journal of Zoological Systematics and Evolutionary Research”. 42 (1), s. 63–69, 2004. doi:10.1046/j.0947-5745.2003.00241.x.