Sikora plamista

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sikora plamista
Pardaliparus elegans[1]
(Lesson, 1831)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina sikory
Rodzaj Pardaliparus
Gatunek sikora plamista
Synonimy
  • Parus elegans Lesson, 1831[2]
  • Periparus elegans (Lesson, 1831)
Podgatunki
  • P. e. edithae (McGregor, 1907)
  • P. e. montigenus (Hachisuka, 1930)
  • P. e. gilliardi (Parkes, 1958)
  • P. e. elegans (Lesson, 1831)
  • P. e. visayanus (Hachisuka, 1930)
  • P. e. albescens (McGregor, 1907)
  • P. e. mindanensis (Mearns, 1905)
  • P. e. suluensis (Mearns, 1916)
  • P. e. bongaoensis (Parkes, 1958)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg podgatunków sikory plamistej
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sikora plamista (Pardaliparus elegans) – gatunek niewielkiego ptaka z rodziny sikor (Paridae), zamieszkujący wyłącznie Filipiny. Podgatunek nominatywny (P. elegans elegans) jest liczny na terenie swego występowania, inne podgatunki są mniej znane nauce. W większości nie przelotny.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Zasięg większości podgatunków jest ograniczony do poszczególnych wysp lub archipelagów Filipin. Wyróżnia się kilka podgatunków, zamieszkujących odpowiednio[4][2]:

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny
Samce i samice są podobne w ubarwieniu, ale samice nieco mniej jaskrawe. Głowa i szyja czarna, z białą lub żółtą plamą na policzku ciągnącą się aż do skrzydeł. Cytrynowożółte podbrzusze i pierś. Dziób czarny z szarą podstawą. Wierzch ciała, skrzydła i ogon są czarne lub ciemnoszare z jaśniejszymi szlaczkami. Właśnie układ, ilość i kolor tych szlaczków, jak i lokalizacja geograficzna są używane w rozróżnianiu podgatunków.
Rozmiary
długość ciała ok. 11,5 cm, długość skrzydła ok. 6,5 cm
Masa ciała
ok. 10 g

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Występuje licznie we wszystkich biotopach Filipin do około 2000 metrów, choć widziano osobniki żyjące na wysokości prawie 2300 metrów.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Czas godów przypada na okres od stycznia do kwietnia, jaja składane są w maju i czerwcu.

Przypisy

  1. Periparus elegans. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-09-27]
  2. 2,0 2,1 Elegant Tit (Periparus elegans) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 3 sierpnia 2012].
  3. Parus elegans. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 3 sierpnia 2012]
  4. Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Paridae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 3 sierpnia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.
  • Eck & Martens, Review of the Aegithalidae etc. Zool. Med. Leiden 80 (2006).
  • Jochen Martens, Dieter Thomas Tietze & Yue-Hua Sun, Molecular phylogeny of Parus (Periparus), a Eurasian radiation of tits (Aves: Passeriformes: Paridae),(2005).
  • Grzimek’s Animal Life Encyclopedia. (2005)