Sikora plamista
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Sikora plamista | |
| Periparus elegans[1] | |
| (Lesson, 1831) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | sikory |
| Rodzaj | Periparus |
| Gatunek | sikora plamista |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 Zasięg podgatunków sikory plamistej |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Sikora plamista (Periparus elegans) – gatunek niewielkiego ptaka z rodziny sikor (Paridae), zamieszkujący wyłącznie Filipiny. Podgatunek nominatywny (P. elegans elegans) jest liczny na terenie swego występowania, inne podgatunki są mniej znane nauce. W większości nie przelotny.
Systematyka [edytuj]
Zasięg większości podgatunków jest ograniczony do poszczególnych wysp lub archipelagów Filipin. Wyróżnia się kilka podgatunków, zamieszkujących odpowiednio[4][2]:
- Periparus elegans edithae – Calayan i Camiguin.
- Periparus elegans montigenus – północno-zachodni Luzon.
- Periparus elegans gilliardi – zachodni Luzon.
- Periparus elegans elegans – Catanduanes, centralny i południowy Luzon, Mindoro i Panay.
- Periparus elegans visayanus – Cebu.
- Periparus elegans albescens – Guimaras, Masbate, Negros i Ticao.
- Periparus elegans mindanensis – Biliran, Leyte, Mindanao i Samar.
- Periparus elegans sulensis – Jolo, Sanga Sanga i Tawi-Tawi.
- Periparus elegans bongaoensis – Bongao.
Charakterystyka [edytuj]
- Wygląd zewnętrzny
- Samce i samice są podobne w ubarwieniu, ale samice nieco mniej jaskrawe. Głowa i szyja czarna, z białą lub żółtą plamą na policzku ciągnącą się aż do skrzydeł. Cytrynowożółte podbrzusze i pierś. Dziób czarny z szarą podstawą. Wierzch ciała, skrzydła i ogon są czarne lub ciemnoszare z jaśniejszymi szlaczkami. Właśnie układ, ilość i kolor tych szlaczków, jak i lokalizacja geograficzna są używane w rozróżnianiu podgatunków.
- Rozmiary
- długość ciała ok. 11,5 cm, długość skrzydła ok. 6,5 cm
- Masa ciała
- ok. 10 g
Środowisko [edytuj]
Występuje licznie we wszystkich biotopach Filipin do około 2000 metrów, choć widziano osobniki żyjące na wysokości prawie 2300 metrów.
Lęgi [edytuj]
Czas godów przypada na okres od stycznia do kwietnia, jaja składane są w maju i czerwcu.
Przypisy
- ↑ Periparus elegans w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Elegant Tit (Periparus elegans) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 3 sierpnia 2012].
- ↑ Parus elegans. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 3 sierpnia 2012]
- ↑ Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Paridae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 3 sierpnia 2012].
Bibliografia [edytuj]
- Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.
- Eck & Martens, Review of the Aegithalidae etc. Zool. Med. Leiden 80 (2006).
- Jochen Martens, Dieter Thomas Tietze & Yue-Hua Sun, Molecular phylogeny of Parus (Periparus), a Eurasian radiation of tits (Aves: Passeriformes: Paridae),(2005).
- Grzimek’s Animal Life Encyclopedia. (2005)
