Sikorsky S-97

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sikorsky S-97
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Sikorsky Aircraft Corporation
Typ śmigłowiec rozpoznawczy
Konstrukcja kompozytowa
Dane techniczne
Napęd 1 x Silnik turbowałowy General Electric T700
Wymiary
Średnica wirnika 10 m
Masa
Startowa 4760 kg
Osiągi
Prędkość maks. 480 km/h
Prędkość przelotowa 370 km/h
Dane operacyjne
Użytkownicy
USA
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sikorsky S-97 Raider (LHT - Light Tactical Helicopter) – projekt amerykańskiego śmigłowca rozpoznawczego mającego w przyszłości zastąpić używany do dnia dzisiejszego w United States Army śmigłowiec Bell OH-58 Kiowa. Projekt rozwijany jest na bazie eksperymentalnej maszyny Sikorsky X2.

Historia [edytuj]

Pierwszą znaczącą próbą zastąpienia używanej od półwiecza w amerykańskiej armii maszyny Bell OH-58 Kiowa był projekt Boeing-Sikorsky RAH-66 Comanche. Była to maszyna zbudowana z użyciem bardzo zaawansowanych technologii. Niestety znaczne koszty finansowe jakie generował projekt przyczyniły się do jego zakończenia w 2004 roku. Podobny los był udziałem znacznie bardziej konwencjonalnej w swojej konstrukcji maszyny, również przeznaczonej do zastąpienia wysłużonej Kiowy, śmigłowca Bell ARH-70 Arapaho będący wojskową wersją maszyny Bell 407. Rosnące koszty jego budowy przy znacznym finansowym zaangażowaniu United States Army na terenie Iraku i Afganistanu spowodowały anulowanie programu jego budowy w 2008 roku. Nie zniknęła jednak nagląca potrzeba znalezienia następcy wysłużonej Kiowy. Zaraz po zakończeniu programu Armed Reconnaissance Helicopter, którego efektem był ARH-70, rozpoczęto kolejny, znany jako Armed Aerial Scout (Uzbrojony Śmigłowiec Rozpoznawczy). Jedną z firm uczestniczących w programie jest Sikorsky Aircraft Corporation. 4 maja 2009 roku na konferencji Stowarzyszenia Armii Amerykańskiej (Army Aviation Association) w Nashville zaprezentowano makietę nowego śmigłowca. Oblot gotowego prototypu planowany jest w 2014 roku, pięć lat później możliwę będzie rozpoczęcie pordukcji seryjnej,

Konstrukcja [edytuj]

S-97, podobnie jak X2 jest maszyną ze współosiowym układem dwuwirnikowym. Każdy z wirników zaopatrzony jest w trzy łopaty o zmiennej cięciwie. Śmigłowiec pozbawiony jest klasycznej belki ogonowej. Kadłub maszyny, podobnie jak to ma miejsce w X2 płynnie zwęża się ku tyłowi, na jego końcu zamontowane jest śmigło pchające mające zapewnić konstrukcji osiągnięcie wysokiej prękości maksymalnej na poziomie 480 km/h. Śmigło umieszczone jest prostopadle do osi kadłuba. S-97 pozbawiony jest klasycznego śmigła ogonowego charakterystycznego dla większości współczesnych śmigłowców. Dwuosobowy śmigłowiec z miejscami dla pilotów umieszczonymi obok siebie będzie zdolny do przewożenia sześciu zołnierzy w pełnym uzbrojeniu. Maszyna ma się charakteryzować bardzo niskim poziomem hałasu dzięki czemu zdecydowanie lepiej będzie przystosowania do operowania na terenie opanowanym przez potencjalnego nieprzyjaciela. Maszyna ma być napędzana silnikiem turbowałowym General Electric T700 jednak docelowo przewidywane jest zastosowanie mocniejszej jednostki napędowej (moc rzędu 1750 kW/2380 KM) opracowywanej w ramach projektu ITEP (Improved Turbine Engine Programme - Program Ulepszonego Silnika Turbinowego). S-97 ma charakteryzować się również znacznym pułapem zawisu bez wpływu ziemi. Potencjalnie śmigłowiec zatankowany do pełna, z zewnętrznym uzbrojeniem będzie mógł się wznieść na wysokość 3300 metrów.

Bibliografia [edytuj]

  • Piotr Abraszek, Sikorsky S-97-nowy śmigłowiec rozpoznawczy dla US Army, "Nowa Technika Wosjkowa", nr 2 (2011), s. 56-59, ISSN 1230-1655.