Silent Hill 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Silent Hill 2
Logo gry
Logo gry
Producent Konami
Team Silent
Creature Labs (PC)
Wydawca Konami
Dystrybutor PL: CD Projekt (PC)
Seria gier Silent Hill
Projektant Masashi Tsuboyama
Kompozytor Akira Yamaoka
Data wydania PlayStation 2
USA: 24 września 2001
JP: 27 września 2001
EU: 23 listopada 2001
Xbox
USA: 20 grudnia 2001
JP: 22 lutego 2002
EU: 14 października 2002
Microsoft Windows
USA: 2 grudnia 2002
EU: 28 lutego 2003
PL: 16 kwietnia 2003
Gatunek survival horror
Tryby gry gra jednoosobowa
Kategorie wiekowe BBFC: 15
ESRB: Mature
ACB: MA 15+
PEGI: 16
Wymagania sprzętowe
Platforma PlayStation 2, Xbox, Microsoft Windows
Nośniki 3 CD, 1 DVD
Wymagania

Windows XP, procesor 700 MHz, 64 MB RAM, DirectX 8.1, ok. 1,8 GB wolnej przestrzeni dyskowej

Silent Hill 2 (jap. サイレントヒル2 Sairento Hiru ni?) – druga część serii gier Silent Hill. Jest to psychologiczny survival horror stworzony w 2001 roku przez grupę Team Silent przynależącą do japońskiego studia Konami. Gra została wydana na platformy PlayStation 2, Xbox i Microsoft Windows. Wersje na Xboksa, Windowsa oraz wznowione wydania na PlayStation 2 zawierają bonusowy scenariusz Born from a Wish i dodatkowe zakończenie „UFO” – pierwsze wydania gry na konsolę PlayStation 2 jako jedyne nie posiadają tych dodatków.

Atmosfera Silent Hill 2 znacznie różni się od poprzedniczki, gdyż w przeciwieństwie do niej jest nie tylko horrorem, ale w znacznej mierze ponurą, melancholijną historią miłosną[1]. Większość lokacji występujących w grze można określić mianem sterylnych, jeśli przyrównać je do tych z pierwszej części – brak w nich wszechobecnej krwi, zwłok oraz krat. Również oprawa muzyczna autorstwa Akiry Yamaoki jest odmienna w stosunku do części pierwszej i bardziej odpowiada melancholijnemu klimatowi Silent Hill 2.

Scenariusze[edytuj | edytuj kod]

Letter From Silent Heaven[edytuj | edytuj kod]

Kompletna fabuła[edytuj | edytuj kod]

James Sunderland otrzymuje list od zmarłej przed trzema laty żony Mary:

W swych niepokojących snach
widzę to miasto, Silent Hill.
Obiecałeś, że kiedyś znów mnie tam zabierzesz,
ale nigdy tego nie zrobiłeś.
Cóż, teraz jestem tu sama
w naszym „specjalnym miejscu”,
czekając na ciebie.

Bohater wyrusza do Silent Hill, chcąc poznać prawdę. Na miejscowym cmentarzu spotyka Angelę, kobietę szukającą swojej matki. Wędrując przez spowite mgłą miasto, James natyka się na pełzającego stwora – monstrum, jakich w miasteczku okazuje się być pełno. Następnie trafia do apartamentowców Blue Creek, gdzie spotyka dwie żywe osoby – otyłego acz poczciwego Eddiego, oraz Angelę trzymającą nóż. Wychodząc z apartamentowca, James po raz pierwszy natyka się na Piramidogłowego i dochodzi między nimi do walki, po której Piramidogłowy odchodzi. W drodze do Rosewater Park – miejsca, które wydaje mu się być tym "specjalnym miejscem" o którym pisała Mary w liście – spotyka małą Laurę, która naprowadza go na ślad żony (Nigdy nie kochałeś Mary), po czym ucieka.

Po przejściu przez park spotyka jedną z najbardziej tajemniczych postaci – Marię. Jest ona łudząco podobna do jego żony i postanawia pomóc bohaterowi. W kręgielni odnajdują Laurę wraz z Eddiem, niestety dziewczynka jednak ucieka. Poszukując jej, natrafiają na ślad prowadzący do szpitala Brookheaven. Na miejscu Maria postanawia odpocząć, a James wyrusza na poszukiwania dziewczynki. Na dachu po raz kolejny dochodzi do potyczki między bohaterem a Piramidogłowym, wskutek czego ten pierwszy spada do drugiej części szpitala. W jednym z pomieszczeń natyka się na Laurę. Twierdzi ona, że posiada jeszcze jeden list od Mary i przestanie go chować. Okazuje się, że kłamała, i zamyka Jamesa w pokoju z trzema wiszącymi demonami. Po tym wydarzeniu szpital staje się alternatywnym odbiciem tego zwykłego. James odkrywa zaginięcie Marii, ale odnajduje ją w tajnym pomieszczeniu w piwnicy. Podczas opuszczania szpitala zaczyna ich ścigać Piramidogłowy. Bohater ostatecznie ratuje się, jednak kobieta ginie na jego oczach, przebita włócznią.

Następnie bohater wyrusza do historycznego muzeum Silent Hill, gdzie w podziemiach było kiedyś więzienie. Dostał taką wiadomość dzięki mapie w gabinecie lekarza. W podziemiach natyka się na Marię. Jest cała i zdrowa, ale znajduje się za kratami. Gdy James wreszcie się do niej dostaje, z przerażeniem odkrywa, że jest martwa i nosi ślady pobicia. Również historia Angeli zaczyna się rozwiązywać – idąc korytarzem, James słyszy jej krzyki (Nie, tato, proszę!). Jest ona atakowana przez demona przypominającego łóżko, który według kobiety jest jej ojcem. Po pokonaniu go Angela ucieka. W więzieniu James spotyka również Eddiego. Zastrzelił kilku ludzi, gdyż, jak twierdził, naśmiewali się z niego. W końcu przyznaje, że zastał ich już martwych. Potem zaczyna zachowywać się chaotycznie, grozi bronią, a w końcu jej używa. Bohater zostaje zmuszony zabić więźnia.

Po walce, James płynie łódką do hotelu Lakeview, gdzie mieszkał kiedyś z Mary. W recepcji, w dziale rzeczy zagubionych, znajduje kasetę videoi wiadomość do niego. W restauracji znowu spotyka Laurę, która tym razem daje mu list. Mary pisze w nim, że chce adoptować dziewczynkę i prosi o wyrozumiałość dla Jamesa. Po pewnym czasie mężczyzna dostaje się do swojego dawnego pokoju, który niegdyś wynajmowali. Ogląda kasetę i dochodzi do wniosku, że to on tak naprawdę zabił Mary. Po chwili wchodzi Laura i gdy dowiaduje się o śmierci swojej opiekunki, ucieka z płaczem. W radiu ktoś zaczyna wołać bohatera po imieniu – James wyraźnie rozpoznaje głos Mary. Hotel, podobnie jak szpital, staje się swoim alternatywnym odbiciem – demoniczną wersją. Na płonącym korytarzu spotyka po raz ostatni Angelę, która początkowo myli go ze swoją matką, a potem żąda oddania noża. Gdy bohater odmawia, idzie na górę i znika w płomieniach.

W końcu James trafia na arenę, gdzie dwaj Piramidogłowi stoją wokół Marii, przywiązanej do stalowej konstrukcji. Jest świadkiem jej śmierci. Po tym wydarzeniu uświadamia sobie ciężar zbrodni, jaką popełnił, i jest gotów ponieść karę – zdaje sobie sprawę, że Piramidogłowi są wytworem jego wyobraźni, karą jaką wytworzył jego umysł sam dla siebie. Po walce idzie na sam szczyt hotelu. Trafia do sali, gdzie na środku stoi łóżko, a przy oknie Mary. Po krótkiej konwersacji zmienia się w ona ostatecznego przeciwnika. Zabijając ją, gracz może obejrzeć jedne z alternatywnych zakończeń.

  • Leave – James odrzuca Marię i pokonuje jej demoniczną formę. Po walce rozmawia po raz ostatni z Mary, która tuż przed śmiercią wręcza mu list i prosi Jamesa, by żył dalej swoim życiem. Następna scena ukazuje cmentarz, który bohater odwiedził na początku gry, a w tle słychać głos Mary czytający pełną wersję listu. Kiedy skończy, widzimy Laurę idącą przed siebie przez cmentarz. W pewnym odstępie za nią podąża James.
  • Maria – Na dachu James spotyka Mary, która nie zamierza przebaczyć mu tego, że ją zabił i okazał Marii więcej troski i zaangażowania, niż jej podczas choroby. Zmienia się w demona i James musi ją pokonać. Po walce scena pokazuje bohatera w Rosewater Park. Po chwili pojawia się Maria, a James wyznaje, że pragnie jej towarzystwa. Maria wręcza mu list od Mary. Następnie widzimy punkt widokowy z początku gry, a w tle głos Mary czyta pełną wersję listu. Kiedy skończy, obserwujemy parę bohaterów zmierzającą do samochodu. W pewnym momencie Maria zatrzymuje się i kaszle, co zapewne oznacza, że zachoruje na tę samą chorobę co żona bohatera.
  • In Water – James odrzuca Marię i pokonuje jej demoniczną formę. Po walce rozmawia po raz ostatni z Mary, która tuż przed śmiercią wręcza mu list i radzi zakończyć swoje cierpienie. Bohater bierze Mary na ręce i wynosi ją z pokoju. Ekran się wyciemnia, słychać trzaśnięcie drzwiczek samochodowych i uruchomiony silnik. James stwierdza, że wreszcie zrozumiał prawdziwy powód swego przyjazdu do Silent Hill, co sugerowałoby, że początkowo miał zamiar popełnić samobójstwo w miejscu wspomnień (a działania gracza mogą zmienić jego zamierzenie). Słychać szaleńczą jazdę, która nagle się urywa, a James mówi: Teraz możemy być razem. Następna scena pokazuje widok z dna jeziora, a w tle głos Mary czyta pełną wersję listu.
  • Rebirth – James odrzuca Marię i pokonuje jej demoniczną formę. Po walce widać go płynącego łodzią wraz z ciałem Mary. Z jego monologu wynika, że nie może bez niej żyć i dlatego zamierza spróbować przeprowadzić rytuał, który ma ją wskrzesić. W końcu dociera do małej wysepki na środku jeziora, na której znajduje się niewielki kościół. Wynik rytuału jest nieznany.
  • Dog – James wchodzi do pokoju hotelowego używając znalezionego psiego klucza, w którym zastaje psa sterującego panelem kontrolnym. Bohater z niedowierzaniem wykrzykuje: A więc to wszystko twoja robota! i pada bezsilnie na kolana. Pies zbliża się do bohatera i liże go po twarzy. Po tym następują napisy końcowe z komiczną muzyką i zabawnymi scenkami (bloopers).
  • UFO – Po użyciu niebieskiego klejnotu w pokoju 312, i dwóch wcześniejszych miejscach, wyświetli się zabawny niemy filmik przedstawiający Jamesa porywanego przez kosmitów, z którymi współpracuje Harry Mason, protagonista pierwszej części Silent Hill.

Przy pierwszym podejściu do gry dostępne są trzy zakończenia – Leave, Maria oraz In Water. Zakończenie Rebirth można uzyskać po jednorazowym ukończeniu scenariusza głównego lub Born from a Wish, Dog zostaje odblokowane dopiero po co najmniej dwukrotnym ukończeniu gry (po zdobyciu jednego z głównych zakończeń i Rebirth), zaś UFO po przejściu obydwu scenariuszy.

Born From a Wish[edytuj | edytuj kod]

"Born From a Wish" to dodatkowy scenariusz gry dostępny w wersjach na XBoxa, PC i rozszerzonych wydaniach na PS2. Grywalną postacią jest Maria – drugoplanowa bohaterka scenariusza Jamesa.

Kompletna fabuła[edytuj | edytuj kod]

Maria budzi się w Heaven's Night, dziwiąc się opustoszałemu miasteczku. Wyrusza na poszukiwania żywych ludzi, po czym trafia do rezydencji Baldwinów. Poznaje obskurnego właściciela domu – Ernesta, który jednak nie chce się jej pokazać i rozmawia z nią tylko przez drzwi. Maria na strychu domostwa znajduje kartkę z życzeniami, oraz tajemniczy głos małej dziewczynki mówi kobiecie, by oddała kartkę jej ojcu. Ojcem okazuje się Ernest, który nareszcie zdał sobie sprawę z tego co chciała zrobić jego córka, a Maria zdaje sobie sprawę, że dziewczynka – Amy – nie żyje. Mężczyzna prosi ją o znalezienie dla niego White Liquid (Białej Cieczy), po czym ta spełnia jego prośbę. Ernest w ostatniej ich konwersacji ostrzega ją przed Jamesem i mówi, że jest on złym człowiekiem. Maria przytakuje mówiąc, że wie o tym. Mężczyzna dziękuje kobiecie i otwiera jej drzwi do pokoju, w którym okazuje się, że go nie ma. Zasmucona tym faktem Maria wyrusza do Rosewater Park wyrzucając po drodze pistolet, którym najprawdopodobniej chciała popełnić samobójstwo. Postanowiła czekać tam na przybycie Jamesa.

Scenariusz posiada tylko jedno zakończenie.

Postacie z obydwu scenariuszy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Lista postaci z serii Silent Hill, w sekcji Silent Hill 2.

Dystrybucja[edytuj | edytuj kod]

PlayStation 2[edytuj | edytuj kod]

Silent Hill 2 zostało pierwotnie wydane na konsolę PlayStation 2. Gra ukazała się w 2001 roku w Japonii, Stanach Zjednoczonych i Europie. Wydanie europejskie zawierało dodatkową płytę DVD z dokumentem dotyczącym procesu powstawania gry, Making of Silent Hill 2. Jest to wydanie nieposiadające dodatkowego scenariusza i bonusowego zakończenia UFO.

W drugiej połowie 2002 roku w Stanach Zjednoczonych i Japonii, a w Europie na początku roku 2003 ukazało się wznowione wydanie Silent Hill 2. Zawiera ono dodatkowy scenariusz Born from a Wish oraz bonusowe zakończenie UFO. Gra została wydana z różnymi podtytułami w poszczególnych regionach, odpowiednio:

  • Silent Hill 2: Saigo no uta (pol. „pieśń ostatnich chwil”) w Japonii
  • Silent Hill 2: Greatest Hits (pol. „największe hity”) w Stanach Zjednoczonych
  • Silent Hill 2: Director’s Cut (pol. „wersja reżyserska”) w Europie

Xbox[edytuj | edytuj kod]

Silent Hill 2 w wersji na konsolę Xbox ukazał się w Stanach Zjednoczonych pod koniec 2001 roku, zaś w Europie i Japonii w roku 2002. Wszystkie wydania zawierają scenariusz Born from a Wish i zakończenie UFO. W poszczególnych regionach gra otrzymała inny podtytuł:

  • Silent Hill 2: Saigo no uta w Japonii
  • Silent Hill 2: Restless Dreams (pol. „niespokojne sny”) w Stanach Zjednoczonych
  • Silent Hill 2: Inner Fears (pol. „wewnętrzne niepokoje”) w Europie

Microsoft Windows[edytuj | edytuj kod]

Gra została wydana na komputery osobiste w Stanach Zjednoczonych i Europie, odpowiednio pod koniec 2002 i na początku 2003 roku. Obydwie wersje zawierają scenariusz Born from a Wish i zakończenie UFO. Możliwy jest też zapis gry w dowolnym momencie oraz dostęp z poziomu menu do odblokowanych w czasie rozgrywki filmów FMV. Europejskie wydanie oficjalnie wspiera pięć języków europejskich – angielski, francuski, hiszpański, niemiecki oraz włoski. Tytuły poszczególnych wersji to:

  • Silent Hill 2 w Stanach Zjednoczonych
  • Silent Hill 2: Director’s Cut w Europie

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Na ścianie łazienki, w której rozpoczyna się gra, wisi plakat reklamujący klub Heaven’s Night. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że przedstawia on Marię.
  • Na początku gry, gdy James odnajduje radio, może on usłyszeć z niego głos Mary, która mówi "... James...". Po dokładnym przysłuchaniu się do jej słów, można jednak usłyszeć resztę wypowiedzi- "Why did you kill me? James...".
  • W łazience na ścianach wypisano dwa fragmenty z Księgi Hioba: 10:8 (Twe ręce ukształtowały mnie, uczyniły: opuszczonego dokoła chcesz zniszczyć?) oraz 13:28 (Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje). Co najmniej pierwszy cytat odnosi się do postaci Marii (tym bardziej, że znajduje się tuż pod plakatem z Heaven's Night). Może to sugerować jej podobieństwo do Hioba, osoby cierpiącej niewinnie, nie za swoje własne grzechy, lecz jako część większego planu.
  • Nad zablokowanym przejazdem obok tarasu widokowego wisi napis WE COM !, utworzony w wyniku oderwania się liter L oraz E. Można to odczytać jako We come!, czyli Nadchodzimy!
  • Większość znalezionych na terenie całego Silent Hill zwłok wygląda, jakby ulegało przemianie w pełzające stwory. Ciała ubrane są w takie same ciuchy, jakie nosi główny bohater.
  • Manekin, przy którym James odnajduje latarkę, jest ubrany identycznie jak Mary na zdjęciu.
  • W apartamentowcach James odkrywa w pewnym momencie zwłoki siedzące w fotelu przed telewizorem. W tej lokacji gra standardowo uniemożliwia ustawienie kamery w ten sposób, aby zobaczyć twarz martwego człowieka. Jeśli jednak użyje się specjalnego programu pozwalającego dowolnie zmieniać kąt widzenia, odkryjemy, że twarz trupa należy właśnie do Jamesa – głównego bohatera. Nie jest to jednak easter-egg ani przejaw lenistwa twórców, lecz celowy zabieg[2].
  • W apartamentowcach Blue Creek na ścianach jednego z korytarzy można znaleźć plakaty reklamujące inne produkty firmy Konami.
  • W muzeum można zobaczyć wiele ciekawych obrazów, m.in. wyeksponowany Mglisty dzień przedstawiający Piramidogłowego, oraz portret dyrektora szpitala, który nieznacznie przypomina głównego bohatera.
  • W więziennej stołówce znajduje się ciało mężczyzny, prawdopodobnie zastrzelonego przez Eddiego. W tym samym pomieszczeniu znajdujemy obraz rekurencyjny, który przedstawia ową stołówkę – co ciekawe, wraz ze wcześniej wspomnianym nieboszczykiem. Dodatkowo, postać na rysunku ma takie same ubranie jak James.
  • W więzieniu, w jednej z zamkniętych cel, słychać szept oraz odgłosy uderzeń. Ich źródłem jest istota określana mianem „więźnia” lub niewidzialnego potwora”[3]. Stworzenie to można zastrzelić, co owocuje zaprzestaniem hałasów.
  • W labiryncie James natyka się na groby, na których wypisane są imiona jego, Angeli, Eddiego oraz Waltera.
  • Numer 208 pojawia się w grze kilkakrotnie:
    • W Woodside Apartments jest to numer pokoju z zegarem, w którym James odnajduje swego martwego sobowtóra.
    • W apartamencie 208 w Blue Creek znajduje się klucz prowadzący na klatkę schodową, gdzie odbędzie się walka z Piramidogłowym. Co ciekawe, znajduje się on dokładnie na miejscu poduszki
    • Drzwi do celi, w której przebywa Maria, również oznaczono tą liczbą. Mając w pamięci sytuację z Woodside Apartments (powrót do pokoju, w którym wcześniej żadnych zwłok nie było, a teraz się pojawiły), obecność tego właśnie numeru na jedynych drzwiach w korytarzu z pewnością budzi złe przeczucia. I tak jest w istocie – James odnajduje kobietę martwą.
    • Przechodząc obok drzwi do pokoju 208 w hotelu Lakeview, można usłyszeć przytłumiony szloch.
  • Jeśli James uda się na trzecie piętro hotelu bez klucza do klatki schodowej, to kiedy będzie chciał zawrócić, rozlegnie się krótki krzyk Mary bądź Marii, wzywający go po imieniu.
  • Na podłodze zmienionego lobby hotelowego (gdzie James stacza walkę z dwoma Piramidogłowymi) znajdują się dwa znaki przypominające okultystyczny symbol znany z pierwszej części gry (Seal of Metatron).
  • Na łączniku pomiędzy zmienionym lobby a długim korytarzem przed ostatnią walką znajdują się drzwi, na których brud ułożył się w taki sposób, że kształtem przypomina ludzką twarz.
  • Jeśli James będzie stał w bezruchu z piłą mechaniczną, po chwili wzniesie ją ponad głowę i wyda okrzyk bojowy (o ile w pobliżu są potwory). Zapewne jest to nawiązanie do Asha Williamsa, głównego bohatera filmu Martwe zło.
  • Walter Sullivan wspomniany w artykule z gazety znalezionej w zsypie na śmieci, to postać pojawiająca się w Silent Hill 4: The Room. Prace nad czwartą częścią serii rozpoczęły się krótko po wydaniu Silent Hill 2[4], więc możliwe, że nawiązanie było celowym zabiegiem.

Silent Hill HD Collection[edytuj | edytuj kod]

Silent Hill HD Collection
Producent Team Silent
Hijinx Studios
Wydawca Konami
Seria gier Silent Hill
Kompozytor Akira Yamaoka
Data wydania USA: 20 marca 2012
GBR: 20 marca 2012
JP: 29 marca 2012
Gatunek survival horror
Tryby gry gra jednoosobowa
Kategorie wiekowe ESRB: Mature
Wymagania sprzętowe
Platforma PlayStation 3, Xbox 360

Silent Hill HD Collection (w Japonii Silent Hill HD Edition) – rozszerzona edycja Silent Hill 2 i Silent Hill 3 w obrazie HD z rozdzielczością 720p. Została wydana 20 marca 2012 roku w USA i Europie oraz 29 marca w Japonii na konsole PlayStation 3 i Xbox 360. Najważniejszą zmianą po grafice w grach są dodane trofea do wersji PlayStation 3 i osiągnięcia do wersji xboksowej oraz na nowo nagrane głosy bohaterów pod kierownictwem Mary Elizabeth McGlynn. Gracz ma opcję włączenia oryginalnych głosów. Krótko po premierze wokół HD Collection narodziły się kontrowersje, spowodowane wieloma błędami graficznymi i dźwiękowymi, które nie pozwały na bezproblemowe granie[5].

Produkcja gry[edytuj | edytuj kod]

HD Collection zostało zapowiedziane przez Konami w 2011 roku na targach E3 – zostało wyjawione, że na kolekcję składać się będą tylko dwie gry z czego każda będzie mieć nagrane na nowo głosy bohaterów. Początkowo kolekcja miała być exclusivem na konsolę Sony, jednak ostatecznie wydaną ją również na konsolę Microsoftu. Początkowo premiera była zaplanowana na 24 stycznia, lecz została przeniesiona na 6 marca[6]. Później znowu została przełożona, tym razem ostatecznie na 20 marca.

Zmiany[edytuj | edytuj kod]

  • Silent Hill 2 jako jedyna ma opcję wyboru pomiędzy nowymi i oryginalnymi głosami. Silent Hill 3 ma tylko opcję nowych głosów, jednakże, w napisach końcowych każdej z gry widnieje oryginalna obsada.
  • Gracz ma możliwość w trakcie gry skasować zapisany stan gry przy każdym punkcie zapisu.
  • W oryginalnym Silent Hill 2, w pomieszczeniu z Great Knifem Piramidogłowego, wiszą dwa martwe ciała. W HD Collection te ciała usunięto.
  • Ulice i chodniki w Silent Hill 2 HD są dużo czystsze niż w oryginale.
  • Wideo, które James ogląda w hotelowym pokoju, nie jest widoczne na całym ekranie, tylko w specjalnie dodanym odbiorniku telewizyjnym[7].

Odbiór gry[edytuj | edytuj kod]

HD Collection na Xboxa 360 spotkało się z mieszanymi i średnimi recenzjami krytyków i fanów, którzy dali jej odpowiednio 71/100 i 6,1 na Metacritic[8] i 70,30% na GameRankings[9], natomiast wersja na PlayStation 3 spotkała się z bardzo niskimi ocenami: 69/100 i 3,9 na Metacritic[10] i 66,44% na GameRankings[11].

Głosy[edytuj | edytuj kod]

Oryginalny głos Postać Nowy głos
Guy Cihi James Sunderland Troy Baker
Monica Taylor Horgan Mary Shepherd-Sunderland Mary Elizabeth McGlynn
Monica Taylor Horgan Maria Mary Elizabeth McGlynn
Donna Burke Angela Orosco Laura Bailey
David Schaufele Eddie Dombrowski Liam O'Brien
Jackie Breckenridge Laura  ?
Ward E. Sexton Ernest Baldwin Travis Willingham
Florence Minowa Amy Baldwin  ?
Dennis Falt Doktor Kirk Thornton
Dominic Allen Gospodarz radiowego teleturnieju  ?

Przypisy

  1. Silent Hill 2 is a lot more than just a horror game, more a terrible love story (Making of Silent Hill 2, Konami)
  2. Narrator: For instance there is that body in front of the television. You don't realize it but you know that face.
    Masashi Tsuboyama, art director: This corpse is James himself! Same face, same polygonal model structure. In fact, this is an image straight out of James' imagination. (Making of Silent Hill 2. Konami)
  3. Book of Lost Memories (Translated Memories). Konami, 2003. str. 48-49, "Silent Hill 2 Creature Commentary".
  4. Silent Hill 4: The Room – strona oficjalna. W: Behind the Scenes – Interview with Akira Yamaoka [on-line]. [dostęp 2009-02-17].  Cytat: "When did the production of Silent Hill 4 start? Akira Yamaoka: About 2 years ago, right after Silent Hill 2 was completed."
  5. Silent Hill HD Collection |OT| Programmed in Smoke Signals – Page 24 – NeoGAF
  6. www.examiner.com/video-game-in-national/silent-hill-hd-collection-delayed-coming-march
  7. http://images.wikia.com/silent/images/f/f0/Maryvideo.jpg
  8. Silent Hill HD Collection for Xbox 360 Reviews, Ratings, Credits, and More – Metacritic
  9. Silent Hill HD Collection for Xbox 360 – GameRankings
  10. Silent Hill HD Collection Critic Reviews for PlayStation 3 – Metacritic
  11. Silent Hill HD Collection for PlayStation 3 – GameRankings

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]