Silent Hunter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Silent Hunter
Producent Aeon Electronic Entertainment
Wydawca Strategic Simulations, Inc.
Seria gier Silent Hunter
Projektant

William T. Becker[1][2]

Data wydania

29 lutego 1996[3]

Gatunek

symulator okrętu podwodnego

Tryb gry gra jednoosobowa
Platforma DOS
Nośniki

CD (1)

Wymagania

procesor 486 66 MHz, 8 MB RAM, karta graficzna 1 MB[1]

Kontrolery klawiatura, mysz

Silent Hunterkomputerowy symulator okrętu podwodnego w realiach II wojny światowej na Pacyfiku, wyprodukowany przez Aeon Electronic Entertainment i wydany w 1996 przez Strategic Simulations, Inc. Gracz steruje w nim okrętami podwodnymi należącymi do United States Navy.

Spis treści

Rozgrywka [edytuj]

W grze Silent Hunter gracz dowodzi załogą amerykańskiego okrętu podwodnego. Celem jest patrolowanie wyznaczonego w danej misji fragmentu wód Pacyfiku, zniszczenie kluczowych jednostek ewentualnego konwoju japońskiego i powrót do bazy. Jednak okręty wroga w chwili zlokalizowania pozycji gracza reagują natychmiastowo – próbują wytropić jego okręt podwodny i go unieszkodliwić[4]. Ponadto z pomocą japońskiej marynarce mogą przybyć myśliwce i bombowce, które załoga kierowanego przez gracza okrętu potrafi jednak zniszczyć za pomocą okrętowych działek przeciwlotniczych[4].

Okrętem podwodnym steruje się poprzez wydawanie rozkazów załodze z pomostu bojowego lub pokoju kontrolnego[5]. Do namierzania pozycji wroga służą peryskopy i radary, zaś sterować okrętem można przez systemy kontrolne lub za pomocą mapy morskiej[4]. Możliwe jest dokładne ustalanie między innymi prędkości, siły i kierunku wystrzału torped[5].

Dostępne jest kilka trybów gry jednoosobowej. W trybie kariery gracz rozpoczyna rozgrywkę z okrętem typu S, zaś w miarę postępów może dowodzić nowocześniejszymi okrętami typu Porpoise, Narwhal, Tambor, Gato, Tench i Balao[4]. W trybie scenariusza dostępne są misje historyczne, natomiast generator misji pozwala stworzyć własny scenariusz poprzez ustawienie jego daty, czasu, ilości okrętów wroga, wyposażenie własnego okrętu podwodnego oraz czynniki pogodowe[5].

Silent Hunter był wzorowany na symulatorach Silent Service, Silent Service II i Aces of the Deep[4][5][6][7]. Z tej ostatniej produkcji zapożyczono między innymi ekrany opcji[7] i widok z mapy[4].

Gra ma wysoki poziom realizmu[8] – przykładowo na tor lotu pocisków i widoczność przez przyrządy mają wpływ warunki pogodowe[4]. Możliwe jest ustawienie stopnia realizmu poprzez włączenie lub wyłączenie ułatwień, takich jak szybkie ładowanie torped i widok niezależny od pogody[4][6].

Oprawa audiowizualna [edytuj]

Silent Hunter obsługuje dwuwymiarową grafikę SVGA[5][8]. Umożliwia ona wyświetlanie zmiennych warunków pogodowych[6]. Ruch i eksplozje okrętów symulują bitmapy[8]. Oprócz wód generowane są także szczegółowo odwzorowane miasta portowe[6].

Oprawa dźwiękowa odwzorowuje warunki istniejące na prawdziwych łodziach podwodnych: fale dźwiękowe wydawane przez sonar zmieniają swe natężenie wraz z odległością od wroga[6], zaś okręt po otrzymaniu obrażeń wydaje stosowny do ich rodzaju dźwięk[4]. Członkowie załogi okrętu podwodnego dokładnie powtarzają treść rozkazu wydanego przez gracza[4][6].

Odbiór gry [edytuj]

 
Recenzje
Publikacja Ocena
Game Revolution C+[8]
GameSpot 8.3/10[6]
PC Zone 9/10[7]
Computer Games Magazine 4.5/5 gwiazdek[5]
Subsim 84%[4]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings 81% (z 3 recenzji)[9]

Gra została pozytywnie oceniona przez krytykę. Chwalono realizm oraz możliwość zmiany jego poziomu[4][6], a także oprawę audiowizualną[4][5][6][7].

Krytykowano natomiast brak interakcji z marynarzami[8][7], a także poczucie wyobcowania gracza w starciach z wrogimi okrętami i powolne tempo gry[5][8].

Edycje [edytuj]

W 1997 została wydana nowa edycja gry, zwana Silent Hunter Commander's Edition. Zawierała ona poprawki, modyfikacje graficzne oraz dodatkowe misje[10]. W grze znalazł się także edytor misji[4] i wywiad z byłym dowódcą okrętu USS "Skate", Williamem Grunerem[5][8].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Silent Hunter for PC - Technical Information, Game Information, Technical Support (ang.). GameSpot. [dostęp 2010-10-02].
  2. Silent Hunter for DOS (ang.). MobyGames. [dostęp 2010-10-02].
  3. Silent Hunter for PC - GameSpot (ang.). [dostęp 2010-07-25].
  4. 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 Silent Hunter (ang.). Subsim, 1996. [dostęp 2010-10-02].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 5,8 Alan Fusco: Silent Hunter Review (ang.). Computer Games Magazine, [w:] Wayback Machine, 1996. [dostęp 2010-09-02 (wersja archiwalna z 2003-11-03)].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 6,8 Kevin Mical: Silent Hunter Review for PC (ang.). GameSpot, 1996-30-05. [dostęp 2010-10-02].
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Duncan McDonald: PC Review: Silent Hunter Review (ang.). PC Zone, [w:] Computer Video Games, 2001-09-13. [dostęp 2010-10-02].
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 8,6 Jason Carnevale: Silent Hunter Review for the PC (ang.). Game Revolution, 2004-06-05. [dostęp 2010-10-02].
  9. Silent Hunter for PC (ang.). GameRankings. [dostęp 2010-10-09].
  10. Silent Hunter Commander's Edition (ang.). Moby Games. [dostęp 2010-09-21].