Silnik kafelkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Silnik kafelkowy, Mapa kafelkowa to informatyczna technologia generowania map przez wielokrotne wykorzystanie grupy małych grafik w celu zaoszczędzenia pamięci RAM oraz przyśpieszenia prędkości renderowania obrazu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W początkowych okresach rozwoju gier niskie wykorzystanie pamięci RAM świadczyło o sukcesie silnika graficznego. Mapy kafelkowe znacznie ułatwiły osiągnięcie tego celu. Jeżeli dana przestrzeń mapy jest powtarzalna (jak np. łąka z trawą) dużo bardziej ekonomicznym rozwiązaniem jest przechowanie małej grafiki i duplikowanie jej, niż wykorzystywanie znacznie większej ilości pamięci do zapisania całego obszaru. Technologia ta zaczęła być szeroko wykorzystywana w konsolach 8 oraz 16 bitowych. Przykładami tego typu gier są The Legend of Zelda, Pokemon czy Tibia.

Zasada działania[edytuj | edytuj kod]

Typowa mapa kafelkowa zawiera dwuwymiarową tablicę z wskaźnikami do obiektów kafelkowych. Tego typu obiekty przechowują informacje takie jak: typ terenu, możliwość poruszania się po nim, czy wejście zadaje obrażenia itp. oraz adres grafiki która ma być wyrenderowana. Kafelki są zazwyczaj prostymi kształtami geometrycznymi. Najpopularniejsze to: kwadrat, romb i sześcian