Silosokombajn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Silosokombajn w czasie pracy na polu kukurydzy

Silosokombajn (jedna z nazw potocznych: sieczkarnia polowa) – maszyna rolnicza, służąca do ścinania i rozdrabniania roślin. Silosokombajny dzielą się na podczepiane i samobieżne. Ta druga odmiana jest określana jako tzw. sieczkarnia samojezdna.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Zasadnicze części to:

  1. zespół ścinający,
  2. zespół rozdrabniający,
  3. wyrzutnik (rzadziej podajnik) masy rozdrobnionej.

W przypadku silosokombajnów podczepianych występuje zespół zaczepów i przekaźnik napędu ( nośnikiem i źródłem napędu jest ciągnik rolniczy ).

Silosokombajny samobieżne mają własny układ napędowy i jezdny. Zwykle też kabinę dla obsługującego.

Zasadniczo silosokombajny nie posiadają wbudowanego zbiornika na masę rozdrobnioną.

Zasada i cel działania[edytuj | edytuj kod]

Rośliny zostają ścięte, wciągnięte do wnętrza maszyny gdzie następuje natychmiastowe ich rozdrabnianie - jeszcze na polu (stąd nazwa potoczna). Rozdrobniona masa wyrzucana jest na przyczepę (zwykle o znacznej pojemności) ciągniętą przez silosokombajn samobieżny, ciągnik rolniczy na którym podwieszono silosokombajn podczepiany, albo przez osobny ciągnik rolniczy.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

W Polsce tą metodą jest zbierana głównie wierzba energetyczna oraz kukurydza, i rośliny motylkowe na kiszonkę. Po ścięciu masa roślinna trafia do silosu - stąd nazwa kombajnu.

W USA silosokombajnów używa się między innymi do zbioru trzciny cukrowej.