Silvia Soler Espinosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Silvia Soler Espinosa
Silvia Soler Espinosa
Państwo  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1987
Elx
Gra praworęczna
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 54 (21 maja 2012)
Australian Open 1R (2012–2014)
Roland Garros 3R (2014)
Wimbledon 2R (2012–2014)
US Open 3R (2011, 2012)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA
Najwyżej w rankingu 39 (28 kwietnia 2014)
Australian Open QF (2013, 2014)
Roland Garros 1R (2013, 2014)
Wimbledon 3R (2013)
US Open 2R (2012)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Silvia Soler Espinosa (ur. 19 listopada 1987 w Elx) – hiszpańska tenisistka.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Zawodniczka występująca głównie w turniejach rangi ITF. Swój pierwszy mecz, zaliczany do rozgrywek ITF, rozegrała w 2002 roku w Mollerussa w Hiszpanii, gdzie wygrała w pierwszej rundzie kwalifikacji z rodaczką Alicią Ramirez-Navarro. Pierwszy turniej w karierze wygrała pięć lat później, w Portugalii, pokonując w finale Holenderkę Romanę Janshen. W sumie wygrała cztery turnieje singlowe rangi ITF.

W 2011 roku wygrała kwalifikacje do turnieju wielkoszlemowego, Roland Garros, pokonując takie zawodniczki jak: Julia Glushko, Chang Kai-chen, Witalija Djaczenko i po raz pierwszy w karierze zagrała w turnieju głównym. W pierwszej rundzie sensacyjnie pokonała Rosjankę Jelenę Wiesninę. Kilka miesięcy później udanie przeszła kwalifikacje do US Open, w których bez straty seta wygrała trzy mecze (pokonała Sally Peers, Elicę Kostową oraz Stephanie Dubois) i awansowała do fazy głównej. W pierwszej rundzie wygrała z weteranką tenisowych kortów, czterdziestoletnią Japonką, Kimiko Date, pokonując ją w dwóch wyrównanych setach, zakończonych tie-breakami. W drugiej rundzie okazała się lepsza od Estonki Kai Kanepi i awansowała do trzeciej rundy, na której jednak zakończyła rozgrywki, przegrywając z rodaczką Carlą Suárez Navarro. Zaraz po występach w Wielkim Szlemie wygrała duży turniej ITF (100 000$) w Sofii, pokonując w finale Rominę Oprandi a tydzień później ponownie zagrała w finale podobnego turnieju, tym razem we francuskim Saint-Malo, przegrywając z Soraną Cîrsteą.

W sezonie 2014 Hiszpanka osiągnęła pierwszy finał zawodów deblowych cyklu WTA Tour. We Florianópolis w parze z Francescą Schiavone przegrały z Anabel Mediną Garrigues i Jarosławą Szwiedową 6:7(1), 6:2, 3–10. W maju tego roku osiągnęła też pierwszy finał singlowy – w Strasburgu przegrała 4:6, 3:6 z Móniką Puig.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 24 maja 2014 Strasburg Ceglana Portoryko Mónica Puig 4:6, 3:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 28 lutego 2014 Florianópolis Twarda Włochy Francesca Schiavone Hiszpania Anabel Medina Garrigues
Kazachstan Jarosława Szwiedowa
6:7(1), 6:2, 3–10
Zwyciężczyni 1. 23 sierpnia 2014 New Haven Twarda Słowenia Andreja Klepač Nowa Zelandia Marina Erakovic
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
7:5, 4:6, 10-7

Wygrane turnieje singlowe rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 25/11/2007 Portugalia Beloura-Sintra 25 000 ziemna Holandia Romana Janshen 7:6, 7:6
2. 27/09/2009 Hiszpania Madryt 25 000 twarda Ukraina Iryna Buriaczok 6:3, 6:4
3. 27/06/2010 Hiszpania Getxo 25 000 ziemna Niemcy Sarah Gronert 6:2, 6:1
4. 18/09/2011 Bułgaria Sofia 100 000 ziemna Włochy Romina Oprandi 2:6, 6:6, krecz

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]