Silvina Bullrich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Silvina Bullrich
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Silviny Bullrich

Silvina Bullrich (ur. 4 października 1915 w Buenos Aires, zm. 2 lipca 1990 w Genewie) – argentyńska pisarka, nowelistka, felietonistka, eseistka, dziennikarka, scenarzystka. Córka wybitnego kardiologa, Rafaela A. Bullricha. Autorka bestsellerowych powieści, przetłumaczonych na wiele języków (w tym na polski).

W powieściach porusza głównie tematykę społeczną i rodzinną mieszkańców Argentyny, a także problemy feminizmu. Wraz z J. L. Borgesem opracowała antologię tekstów nt. folkloru miejskiego Buenos Aires: „El compadrito”.

Tytuły powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Calles de Buenos Aires (1939),
  • Saloma (1940),
  • Su vida y yo (1941),
  • La redoma del primer ángel (1943),
  • La tercera versión (1944),
  • George Sand (1946, Biografía)
  • Historia de un silencio (1949),
  • Bodas de cristal (1952),
  • Teléfono ocupado (1955),
  • Un momento muy largo (1957),
  • Mańana digo basta (1957)/przekł. polski: Jutro powiem - dość; przeł. z hiszp. Kalina Wojciechowska. Warszawa: "Czytelnik" (1978),
  • Mientras los demás viven (1958),
  • El hechicero (1961),
  • Los burgueses (1964),
  • Los salvadores de la patria (1965),
  • La creciente (1967),
  • El calor humano (1969),
  • Los monstruos sagrados (1971),
  • Los pasajeros del jardín (1971),
  • Mal don (1973),
  • Su Excelencia envió el informe (1974),
  • Te acordarás de Taormina (1975),
  • Será justicia (1976),
  • Reunión de Directorio (1977),
  • Los despiadados (1978),
  • Escándalo bancario (1980),
  • Mis memorias (1980)/przekł. polski: Wspomnienia; przeł. z hiszp. Alicja Noworyta. Warszawa, "Czytelnik" (1988),
  • Después del escándalo (1981),
  • Flora Tristán, la visionaria (1982),
  • La mujer postergada (1982),
  • ¿A qué hora murió el enfermo? (1984),
  • La Bicicleta (1986),