Simargł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Simargł-Paskudź; ornament z bransolety XII-XIII w.

Simargł bądź błędnie Siemargł (Semurgl) – zagadkowe bóstwo Słowian wschodnich, o nieznanych funkcjach. W Powieści minionych lat Simargł znajduje się w opisie posągów słowiańskich bogów, postawionych przez Włodzimierza Kijowskiego.

Przedostał się do rosyjskiego folkloru jako demon Paskudź, wyobrażany często w sztuce jako ptak z psią głową lub skrzydlaty pies, który miał pełnić funkcje opiekuńcze.

Imię bóstwa, jak również jego funkcje i wyobrażenia są zbieżne z występującym w kulturze irańskiej demonem Senmurwem lub Simurgiem.

Boris Rybakow utożsamiał Simargła z Perepłutem, co dzisiaj uważa się za błędne.

Z bliżej nieznanych powodów, być może odstępu między literami, Aleksander Brückner odczytywał nazwę Simargła jako imiona dwóch osobnych bogów: Siema i Rgła, co dziś wydaje się błędem. Brückner popierał te teorie wyłącznie swoim domniemaniem etymologicznym. Siem wywodzić miał się od siemja czyli "rodzina" i byłby wówczas bóstwem rodzinnym, chroniącym dom i domowe ognisko, a Rgieł miał pochodzić od reżu, słowiańskiej nazwy żyta i opiekować się zbożem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksander Gieysztor: Mitologia Słowian. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2006. ISBN 83-235-0234-X.
  • Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007. ISBN 978-83-7301-973-7.