Simon de Vos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Simon de Vos
Spotkanie palących i pijących, 1626.
Artysta w towarzystwie przyjaciół Jana Cossiersa i Johana Geerlofa
Alegoria pięciu zmysłów, 1640

Simon de Vos (ur. 20 października 1603 w Antwerpii, zm. 15 października 1676 tamże) – flamandzki malarz.

Był uczniem Cornelisa de Vosa (nie byli spokrewnieni), w 1620 został członkiem gildii św. Łukasza. Prawdopodobnie podróżował po Włoszech, świadczy o tym wyraźny wpływ caravaggionistów na jego twórczość. Malował głównie niewielkie formy zaliczane do malarstwa gabinetowego i przeznaczone dla elitarnych oraz bogatych odbiorców, arystokracji i patrycjuszy. Były to zazwyczaj sceny rodzajowe, obrazy o tematyce religijnej i mitologicznej[1]. Początkowo malował pod wpływem Petera Paula Rubensa, a później Antoona van Dycka.

Simon de Vos przez większą część życia mieszkał i pracował w Antwerpii, prowadził dużą pracownię malarską i kształcił uczniów. Cieszył się uznaniem u współczesnych, Antoon van Dyck w swojej Iconography zaliczył go do wirtuozów pędzla (virtuosi).

W zbiorach polskich w Muzeum Narodowym w Warszawie znajduje się kilka prac Simona de Vosa: Pokłon Trzech Króli (nr inw. M.Ob. 572), Gody w Kanie Galilejskiej (nr inw. M.Ob. 573) i Czyny miłosierdzia (nr inw. M.Ob.1819)[2].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Ziemba: Malarstwo flamandzkie doby Rubensa, Van Dycka i Jordaensa : 1608-1678. Warszawa: Przedsiębiorstwo Wydawnicze Rzeczpospolita SA : Muzeum Narodowe, 2007. ISBN 978-83-60192-33-7 (Rzeczpospolita).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]