Sin-szar-iszkun
Sin-szar-iszkun – król Asyrii, syn Aszurbanipala, rządził wraz z bratem Aszur-etil-ilanim nad częścią imperium, a od ok. roku 626 p.n.e. samodzielnie, ale chronologia jest niepewna (626-612 p.n.e.) i zasięg terytorialny trudny do ustalenia. Ostatni dwaj królowie z dynastii Sargonidów, którzy byli świadkami nieuchronnego upadku Asyrii. Sin-szar-iszkun swoimi nieudolnymi rządami przyczynił się do końca państwa asyryjskiego.
[edytuj] Wojna z koalicją
Władca słaby, niemogący przeciwdziałać rozprężeniu i ruchom odśrodkowym w imperium. Za odstąpienie Egiptowi Syrii, Fenicji i Judei domagał się od faraona wojsk do walki z Nabopolassarem i Kyaksaresem.
Pierwszy atak Babilończyków na Aszur w 615 roku p.n.e. został odparty, a sam Nabopolassar ratował się ucieczką do Tikritu. Po tym sukcesie zaniechał dalszych akcji zbrojnych. W wyniku tego inicjatywa przeszła w ręce wrogów Asyrii. Najpierw Medowie w 614 r. p.n.e. zburzyli Aszur i wraz z Babilończykami rozpoczęli 2 lata później oblężenie Kalchu i Niniwy, w której znalazł się Sinsariszkun. Po trzymiesięcznym oblężeniu (lipiec/sierpień/wrzesień 612 r. p.n.e.) miasto zostało zdobyte szturmem i doszczętnie zniszczone.Według źródeł greckich i Biblii (Księga Nahuma I; 8, II; 9) mury zostały podmyte po spiętrzeniu Tygrysu, co tłumaczy tak szybkie zdobycie tego silnie ufortyfikowanego miasta.
| Upadek państwa asyryjskiego |
|---|
|
Bunt Chaldejczyków – Gablini – Arrapha – Aszur – Niniwa – Harran – Karkemisz |
[edytuj] Śmierć króla i sukcesja
Sin-szar-iszkun zginął w czasie oblężenia Niniwy. Według tradycji greckiej (jako Saràkos) kazał się zanieść na stos złożony z kosztowności i podpalić. Na nim wygasa linia Sargonidów. Resztkami sił asyryjskich w północno-zachodniej Mezopotamii dowodził generał Aszur-uballit II, który uchodzi za ostatniego króla Asyrii.
| Poprzednik Sin-szum-liszir |
 |
król Asyrii 626-612 p.n.e. |
|
Następca Aszur-uballit II |
