Sint Maarten (terytorium)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sint Maarten
Flaga Sint Maarten
Herb Sint Maarten
Flaga Sint Maarten Herb Sint Maarten
Dewiza: (łac.) Semper pro grediens
(Zawsze postępująca)
Hymn: O Sweet Saint Martin's Land
Położenie Sint Maarten
Język urzędowy niderlandzki, angielski
Stolica Philipsburg
Ustrój polityczny autonomiczny kraj wchodzący w skład Królestwa Niderlandów
Typ państwa parlamentarny
Głowa państwa Król Wilhelm Aleksander
Zależne od Holandii
W jego imieniu gubernator Eugene Holiday
Szef rządu premier Sarah Wescot-Williams
Powierzchnia
 • całkowita

34 km²
Liczba ludności (2013)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

39,689[1]
974 osób/km²
Jednostka monetarna Gulden antylski (ANG)
Strefa czasowa UTC -4
Domena internetowa .sx
Kod telefoniczny +599
Mapa Sint Maarten
Saint Martin - satelitarne zdjęcie NASA

Sint Maarten – terytorium zależne Holandii (de iure autonomiczny kraj wchodzący w skład Królestwa Niderlandów) położone w Małych Antylach, zajmujące południową część wyspy o tej samej nazwie. Do 10 października 2010 roku jedna z pięciu jednostek administracyjnych (eilandgebied) wchodzących w skład Antyli Holenderskich; na podstawie reformy konstytucyjnej Królestwa Niderlandów, 10 października 2010 roku Antyle Holenderskie przestały istnieć, a Sint Maarten stało się osobnym terytorium zależnym Holandii o specjalnym statusie.

Powierzchnia Sint Maarten wynosi 34 km², a zamieszkuje ją ok. 35 000 osób. Językiem urzędowym jest holenderski (niderlandzki), lecz powszechnie używany jest język angielski. Stolicą jest miasto Philipsburg liczące ok. 1300 mieszkańców.

Domeną internetową dla Sint Maarten jest .sx.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Sint Maarten zajmuje południową część wyspy Sint Martin, która cechuje się górzystym krajobrazem. Tereny obejmujące wyspę wznoszą się jedynie na 300-400 m n.p.m. a krajobraz w niektórych miejscach jest wybitnie nizinny. Na terytorium Sint Maarten jak i całej wyspy panuje równikowy klimat. Roślinność jest w znacznym stopniu wyniszczona, gdzie znaczne tereny zajmuje zabudowa miejska i tereny rolnicze. Rosną niewielkie fragmenty lasów tropikalnych. Wyspę otaczają rafy koralowe. Co roku region nawiedzają cyklony tropikalne.

Przez wyspę przebiega granica lądowa z francuskim terytorium Saint-Martin.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy