Sit członowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sit członowaty
Illustration Juncus articulatus0.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina sitowate
Rodzaj sit
Gatunek sit członowaty
Nazwa systematyczna
Juncus articulatus L.
pub. Sp. Pl. 1:327. 1753[2]
Synonimy

Juncus lampocarpus Ehrh.

"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Sit członowaty (Juncus articulatus L.) – gatunek z rośliny sitowatych. Zasięg naturalny obejmuje całą Europę, północną Afrykę, zachodnią i środkową Azję po północną część subkontynentu indyjskiego, Amerykę Północną po południowe USA. Zawleczony i zdziczały rośnie w Australii, na Nowej Zelandii i w Peru[2]. W Polsce pospolity, w miejscach wilgotnych od niżu po regiel górny.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kwiatostan
Pokrój
Drobnokępkowa roślina, do 60 cm wysokości z gęstą wiązką korzeni.
Pęd
Łodygi długości 10–60 cm wyrastają z czołgającego się kłącza. Łodygi ulistnione na całej długości, kolankowate.
Liście
Szydlaste, o blaszkach obłych i przegradzanych (przegrody dobrze widoczne w stanie suchym).
Kwiatostan
Luźna, wierzchotkowata rozrzutka, licznogłówkowa. W drobnych główkach skupionych jest po kilka-kilkanaście kwiatów. Podsadka krótka.
Kwiat
Okwiat ciemnobrunatny, drobny, długości 2,5–3 mm. Listki okwiatu jednakowe, ostre, krótsze od torebki. Kwitnie od czerwca do września.
Owoc
Torebka jajowata, błyszcząca, czerwonobrunatna, z krótkim, ostrym dzióbkiem na czubku.
Nasiona
Drobne (do 0,5 mm długości), brunatne lub czerwonawe, podłużnie siatkowane.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina. Rośnie na podmokłych łąkach i pastwiskach na glebach ciężkich i słabo przewietrzanych oraz na brzegach wód.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-11-19].
  2. 2,0 2,1 Taxon: Juncus articulatus (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2010-11-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski: Rośliny Polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.
  2. M. Nowiński: Chwasty łąk i pastwisk. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1966.